II SA/Wa 1436/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. z dnia 2 stycznia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: ustanowić dla J. D. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Z treści wniosku oraz z treści zawartych w aktach administracyjnych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca pozostaje bez pracy i nie osiąga żadnego dochodu. Gospodarstwo domowe skarżąca prowadzi wspólnie z małoletnim synem, a wyłącznym źródłem utrzymania w tym gospodarstwie jest świadczenie alimentacyjne przyznane na jego rzecz, wg oświadczenia, w wysokości 600 zł. Z kolei, w myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. W niniejszej sprawie skarżąca wykazała, wysokość świadczenia będącego źródłem utrzymania nie pozwala poczynić jej niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i syna. W konsekwencji skarżąca nie jest w stanie ponieść wydatków na ustanowienie adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.