II SA/Wa 1438/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Protokolant Paulina Okrój, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2019 r. sprawy ze skargi [...] Wyższej Szkoły [...] z siedzibą w S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2018 r. [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku [...] oddala skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") oraz art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.), w dniu [...] czerwca 2018 r. wydal decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] o cofnięciu Wydziałowi [...] i [...] z siedzibą w S., dalej jako "Szkoła", uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku "pielęgniarstwo". Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że w ustalonym stanie faktycznym sprawy i zebranym w sprawie materiale dowodowym zaistniały przesłanki do wydania decyzji, o której mowa w art. 11b ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Szkoła we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazała, że w dniu 31 maja 2017 r. w Zintegrowanym Systemie Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym "POL-on" zostało uzupełnione minimum kadrowe wymagane do prowadzenia studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku [...] i jego skład stanowi 6 nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora i 3 samodzielnych nauczycieli akademickich. Szkoła w piśmie z dnia 6 lipca 2017 r. została wezwana o przesłanie oryginałów albo poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów w nim określonych. Przy piśmie z dnia 29 września 2017 r., Szkoła przekazała niekompletne dokumenty. Szkoła w piśmie z dnia 24 października została ponownie wezwana o przesłanie wymienionych w nim dokumentów. W dniu 23 listopada 2017 r. Szkoła ponownie przekazała niekompletne dokumenty. Organ w piśmie z dnia 6 lutego 2018 r. ponownie wezwał Szkołę do przedłożenia dokumentów wymienionych w piśmie i poinformował, że nostryfikacji zagranicznego stopnia naukowego dokonuje rada jednostki organizacyjnej posiadająca uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego określającego dziedziny nauki lub stopnia doktora habilitowanego określonej dziedziny sztuki, w zakresie dyscypliny naukowej lub artystycznej, której dotyczy stopień naukowy. Ponadto organ poinformował, że wymienieni w piśmie nauczyciele akademiccy nie mogą zostać zaliczeni do grupy nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora, ponieważ Szkoła nie przedłożyła dokumentów potwierdzających przeprowadzenie nostryfikacji ich dyplomów. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 września 2016 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1596), minimum kadrowe na określonym kierunku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym stanowi – co najmniej jeden samodzielny nauczyciel akademicki oraz co najmniej pięciu nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora. Warunek posiadania przez Szkołę minimum kadrowego nie został spełniony, gdyż brak jest jednego samodzielnego nauczyciela akademickiego oraz dwóch nauczycieli posiadających stopień naukowy doktora. Ponadto organ ustalił na podstawie danych zawartych w systemie POL-on (stan na dzień 1 czerwca 2018 r. i 4 czerwca 2018 r.), że Szkoła nie wykazuje w minimum kadrowym na poziomie studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku "pielęgniarstwo" żadnego nauczyciela akademickiego, a zatem ponownie podkreślić należy, że warunek posiadania minimum kadrowego nie został spełniony. Szkoła wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zarzucając, że do jej wydania doszło w warunkach naruszenia przez organ przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 10, art. 40 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, błędnemu i krzywdzącemu dla Szkoły przyjęciu, iż nie posiada ona właściwego minimum kadrowego na studiach pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku pielęgniarstwo. W skardze podniesiono również zarzut naruszenia art. 9a ust. 2 i 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, poprzez jego niezastosowanie. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność działania organu administracji publicznej, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a.), skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie, według wskazanych kryteriów, ocena legalności wykazała, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1842 z późn. zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może podjąć decyzję o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia w przypadku zaprzestania spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów, w tym zmian w stanie zatrudnienia wpływających na posiadanie uprawnienia do prowadzenia studiów. W ocenie Sądu, w ustalonym stanie fatycznym sprawy, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego miał podstawy do skorzystania z uprawnienia określonego w powyżej przytoczonym przepisie, a w konsekwencji do cofnięcia Szkole uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku [...] Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przez organ z urzędu, zaś Szkoła została o tym fakcie zawiadomiona pismem z dnia 21 marca 2017 r. ponowionym w dniu 21 kwietnia 2017 r. W piśmie tym wskazano podstawę prawną działania organu, tj. art. 11b ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, jednocześnie pouczono o uprawnieniach strony postępowania wynikających z art. 10 § 1 K.p.a., w tym o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego oraz zgłoszenia ewentualnych żądań lub wniosków w terminie 7 dni od doręczenia pisma. Z akt sprawy nie wynika, aby Szkoła skorzystała z przysługujących jej uprawnień przed wydaniem decyzji I instancji. Przesłanka zaprzestania spełniania przez Szkołę warunków do prowadzenia studiów, o której mowa w art. 11b ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, została potwierdzona przez organ w oparciu o dane zawarte w Zintegrowanym Systemie Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym POL-on. Mianowicie organ ustalił, że Szkoła nie spełnia warunków do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku [...], z powodu braku wymaganej przepisami liczby nauczycieli akademickich, zaliczanych do minimum kadrowego. W tym zakresie organ prawidłowo powołał § 12 ust. 1 pkt 1 lit b) rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia (Dz. U. z 2016 r., poz. 1596), wskazując, iż do minimum kadrowego na określonym kierunku studiów w przypadku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym stanowi – co najmniej jeden samodzielny nauczyciel akademicki oraz co najmniej pięciu nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora. W świetle powyższego, zgodzić należy się z organem, iż w sprawie spełnione zostały przesłanki do cofnięcia Szkole uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku [...]. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze w ocenie Sądu są one niezasadne. Wbrew twierdzeniu Szkoły organ nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, jak również określonego w skardze przepisu prawa materialnego. Prowadząc postępowanie administracyjne organ przestrzegał zasad ogólnych K.p.a. i wykazał się należytą starannością w zbieraniu materiału dowodowego, o czym świadczy fakt wielokrotnego wzywania Szkoły do jego uzupełnienia. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że załączone do skargi dokumenty, na etapie postępowania przed sądem, nie mogły mieć wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, gdyż zostało ono podjęte na podstawie materiału dowodowego zebranego podczas prowadzonego postępowania administracyjnego. W świetle powyższego, uznając iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.