II SA/Wa 1438/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 25 lipca 2025 r. A. K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2024 r. znak: [...] o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie, pismem z dnia 9 grudnia 2025 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę i wniosła o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 powołanej ustawy, a tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji orzeczenia.