II SA/Wa 1440/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 w sprawie ze skargi Z. U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odrzucić zażalenie. Z. U. i M. U., reprezentowana przez pełnomocnika Z. U., przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynili postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie ze skargi M. U., ze względu na śmierć strony. Odpis tego postanowienia, wraz z uzasadnieniem, został doręczony pełnomocnikowi skarżącej – Z. U. w dniu [...] sierpnia 2012 r., wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o sposobie i trybie jego wniesienia. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Z. U. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10, z uwagi na niezachowanie obowiązku jej sporządzenia przez uprawnioną do tego osobę. Pismem z dnia [...] października 2012 r. Z. U. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzone osobiście zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Stosownie zaś do treści art. 194 § 4 tej ustawy, zażalenie na takie postanowienie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10, pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, czyli obowiązku jego sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w art. 175 powołanej ustawy, zostało sporządzone przez skarżącego osobiście. W konsekwencji należy stwierdzić, iż nie spełnia ono wymogu określonego w art. 194 § 4 ustawy i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Wskazać przy tym należy, iż sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez inną osobę, niż wymieniona w art. 175 ustawy, stanowi nieusuwalną wadę, która nie ma charakteru formalnego i nie jest brakiem, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 20 września 2006 r. o sygn. akt II GZ 116/06 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również podkreślić, że pismo Z. U. z dnia [...] sierpnia 2012 r. – wbrew twierdzeniom skarżącego – należy uznać, wobec jego treści, za sporządzoną osobiście przez niego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 o umorzeniu postępowania w części dotyczącej zmarłej M. U. O charakterze pisma decyduje bowiem nie forma, jaką ono przybiera, a jego treść. Z tych względów, stosując art. 178 w związku z art. 175 § 1 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.