II SA/Wa 1441/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. U. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej postanawia przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Z. U. i M. U., reprezentowana przez pełnomocnika Z. U., przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynili decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1441/10 pozostawiono bez rozpoznania wniosek Z. U. i M. U. z dnia [...] grudnia 2010 r. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącym w dniu 19 kwietnia 2011 r., wraz z pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia. W dniu 20 maja 2011 r. Z. U. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. zarządzenie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od połowy września 2010 r. jest nieprzerwanie chory, zaś od dnia [...] marca 2011 r. jego [...]-letnia matka – M. U. w stanie ciężkim stale przebywa w szpitalu. Podkreślił, że wszystkie swoje siły i cały dostępny czas poświęca opiece nad matką oraz jest wyczerpany fizycznie i psychicznie, w związku z czym nie mógł wnieść zażalenia w terminie. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1441/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie ze skargi M. U., ze względu na śmierć strony w dniu [...] czerwca 2011 r. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Z. U. podał, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia jeszcze nie ustała, bowiem nadal jest on poważnie chory (3 razy w bieżącym roku został przyjęty do szpitala). Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1441/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. U. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, uznając, iż nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu. Na skutek wniesionego przez stronę zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. akt I OZ 854/12 uchylił ww. postanowienie z dnia 27 września 2012 r. i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd I instancji dokonał niewłaściwej i niewystarczającej analizy wpływu choroby matki skarżącego i związanej z tym jego opieki nad nią na uchybienie terminu do złożenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 i § 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, po ponownej jej analizie, należy stwierdzić, że zostały tu spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie Sądu, skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że choroba jego matki oraz związana z tym opieka nad nią spowodowały, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.