II SA/Wa 1442/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant referent Monika Duma-Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. H. na decyzję Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę W dniu [...] marca 2019 r. M. H., wystąpił anonimowo za pośrednictwem poczty elektronicznej, do Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego z wnioskiem o udostępnienie, na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej, informacji w zakresie: I. wysokość (kwoty) sumarycznie nagród i premii wypłaconych wszystkim pracownikom Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (dalej PKN) w okresie od [...] stycznia 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na wniosek, spełniającej w pełni żądania wnioskodawcy (w ujęciu rocznym: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019), II. zestawienie pracowników (imiona i nazwiska/stanowisko) PKN pełniących funkcje publiczne (czyli niepełniących funkcji usługowych, technicznych jak. np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp.) z podziałem na komórki organizacyjne oraz kwotą nagród przyznanych w roku 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 i 2019 wraz z każdorazowym uzasadnieniem ich przyznania, III. wynagrodzenia brutto za miesiąc luty 2019 r. każdego z pracowników PKN pełniących funkcje publiczne (czyli niepełniących funkcji usługowych, technicznych jak. np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp.) z podaniem imienia, nazwiska, stanowiska służbowego i przyporządkowania kwoty brutto tegoż wynagrodzenia (ze wszystkimi dodatkami, w rozbiciu na nie: specjalne/funkcyjne/stażowe, itp.), IV. zestawienie pracowników PKN pełniących funkcje publiczne (imiona i nazwiska/stanowisko) z podziałem na komórki organizacyjne wraz ze wskazaniem nazwy ukończonego kierunku studiów lub szkoły (+specjalność, + ewentualnie nazwa kierunku ukończonych studiów podyplomowych – jeśli dotyczy) tego pracownika, (według podanego we wniosku wzoru), V. zestawienie osób niepełniących funkcji publicznych (bez imion i nazwisk) pracujących w PKN wraz ze wskazaniem stanowiska pracy oraz komórki, w której dany pracownik pracuje, VI. zestawienie pracowników – stanowisk (bez imion i nazwisk) PKN niepełniących funkcji publicznych (czyli pełniących funkcje usługowe, techniczne jak. np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp.) z podziałem na komórki organizacyjne oraz kwotą nagród przyznanych w roku 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 i 2019 wraz z każdorazowym uzasadnieniem ich przyznania, VII. liczba wszystkich pracowników PKN (czyli pełniących i niepełniących funkcji publicznych), z uwzględnieniem wysokości etatów. Jednocześnie wnioskodawca zaznaczył, że wysokość etatów winna być również zachowana przy udzielaniu odpowiedzi w zakresie pkt I-VI powyższego wniosku. Podkreślił też, że wniosek dotyczy informacji prostej, gdyż dane te dotyczą podstawowych kwestii organizacyjnych lub wydatkowania środków publicznych i są dostępne w zasadzie od ręki z segregatorów czy programów (w tym księgowych/finansowych/kadrowych), a także z wykazu pracowników, który zapewne w PKN funkcjonuje i jest dostępny, ewentualnie również z tabliczek umiejscowionych przy drzwiach do pokojów pracowników. Pismem z dnia [...] marca 2019 r. organ, działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępnie do informacji publicznej– zwanej dalej u.d.i.p., poinformował M. H. o nowym terminie załatwienia wniosku do dnia [...] kwietnia 2019 r. z uwagi na trwające w PKN kontrole Najwyższej Izby Kontroli, Archiwum Akt Nowych oraz prowadzone terminowe prace sprawozdawcze i planistyczne związane z budżetem na lata 2018, 2019 i 2020. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Prezes PKN wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez: 1. wskazanie osoby, od której pismo pochodzi oraz adresu jej zamieszkania i ewentualnie adresu do korespondencji, 2. wskazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego, w celu uzyskania przetworzonej informacji publicznej, o której mowa w pkt VI wniosku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawca w dniu [...] kwietnia 2019 r. przesłał za pośrednictwem platformy ePUAP opatrzony podpisem elektronicznym wniosek z dnia [...] marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z żądanymi przez organ danymi. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. Prezes PKN udzielił skarżącemu informacji w zakresie pkt. I-V i VII wniosku, informując jednocześnie o wydaniu decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej w zakresie pkt VI wniosku. Jednocześnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 16 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej Prezes PKN odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie "zestawienia pracowników – stanowisk (bez imion i nazwisk) PKN niepełniących funkcji publicznych (czyli pełniących funkcje usługowe, techniczne jak. np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp.) z podziałem na komórki organizacyjne oraz kwotą nagród przyznanych w roku 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 i 2019 wraz z każdorazowym uzasadnieniem ich przyznania" . W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż charakter informacji żądanej w pkt VI wniosku wskazuje, że jest to informacja przetworzona. Informacja ta nie istnieje bowiem w chwili złożenia wniosku, a jej wytworzenie obejmuje nie tylko działania intelektualne, ale również techniczne. Dla wytworzenia wskazanej we wniosku informacji konieczne byłoby wyodrębnienie akt według wskazanych we wniosku kryteriów, a następnie sporządzenie stosownego zestawienia, co dla organu oznacza konieczność podjęcia ponadstandardowych czynności. Dalej organ wskazał, że po analizie informacji, jakie należałoby przedstawić wnioskodawcy, okazało się, że liczba samych uzasadnień przyznanych nagród przekracza 5000, przy czym informacje te nie znajdują się w jednym katalogu, czy segregatorze, lecz dotyczą kilkuset akt pracowniczych. Zatem przygotowanie żądanych informacji wiąże się z poniesieniem takich nakładów organizacyjnych i finansowych, które wysoce utrudniają działania organu. Nadto należałoby od podstaw stworzyć zestawienie tabelaryczne zawierające kilka tysięcy pozycji pozyskanych z różnych systemów, a udostępnienie informacji o takim charakterze jest możliwe w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Tymczasem wnioskodawca nie wykazał, by żądane przez niego informacje były szczególnie istotne dla interesu publicznego. M. H. wniósł na powyższą decyzje Prezesa PKN skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenie: – art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę konstytucyjną prawa do informacji publicznej poprzez nieuprawnione – zbyt daleko idące – ograniczenie prawa do informacji publicznej, – art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez nieprawidłową wykładnię, polegającą na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona oraz błędne zastosowanie w niniejszej sprawie, – art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., w zakresie, w jakim organ zaniechał czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, zwrot kosztów postępowania oraz przeprowadzenie sprawy na posiedzeniu niejawnym. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że organ podejmując decyzję zaniechał właściwego zbadania stanu faktycznego sprawy. Organ niewłaściwie ustalił zakres prac koniecznych do udostępnienia żądanej informacji. Nadto skarżący stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że pełna realizacja wniosku wiązała się z koniecznością przetworzenia informacji publicznej i brak jest interesu publicznego w dokonaniu takiego przetworzenia, to nie oznacza to jednak zwolnienia organu z obowiązku udostępnienia jakichkolwiek informacji. W ocenie skarżącego interpretacja przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez pryzmat treści i ratio legis art. 61 Konstytucji RP prowadzi do wniosku, że organ ma obowiązek udzielenia żądanych informacji w takim zakresie, w jakim nie wiąże się to z ich przetworzeniem. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji ogranicza się natomiast głównie do stwierdzenia, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej ze względu na konieczność dokonania selekcji dokumentów. Nie ma jednak wątpliwości, że przynajmniej część wnioskowanych danych przechowywania jest w formie cyfrowej w bazach danych urzędu, co umożliwia ich łatwe przeszukiwanie i selekcjonowanie. Tymczasem w uzasadnieniu decyzji organ w żaden sposób nie uwzględnił okoliczności w postaci usprawnień pracy urzędu wynikających z informatyzacji jego pracy, w szczególności nie wyjaśnił, dlaczego nie jest w stanie w prosty sposób dokonać ustalenia wnioskowanych danych przy użyciu systemu komputerowego (to znaczy jakie konkretnie ograniczenia funkcjonalne tego systemu stoją na przeszkodzie). Skarżący zaznaczył jednocześnie, że nie uznaje się przetworzenie ani anonimizacji dokumentów ani też dokonania kwalifikacji pracowników jako pełniących bądź niepełniących funkcje publiczne. Na potwierdzenie swoich twierdzeń skarżący przytoczył szeroko wybrane fragmenty z orzeczeń sądów administracyjnych. W konkluzji stwierdził, że żadna z czynności koniecznych do udzielenia informacji z osobna, jak i wszystkie razem, nie przesądzają o tym, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną. Prezes PKN w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ zaznaczył, że udostępnił skarżącemu informacje, o których mowa w pkt I-V i VII wniosku, odmawiając jedynie udostępnienia informacji żądanych w pkt VI tego wniosku. Podkreślił, że jakkolwiek sama lista pracowników niepełniących funkcji publicznych z podziałem na komórki organizacyjne może być uznana za informację prostą, to zestawienie jej z kwotą przyznanych nagród w latach 2014-2019 wraz z uzasadnieniem przyznania każdej z nagród wypełnia przesłanki informacji przetworzonej. Liczba samych uzasadnień przyznanych nagród przekracza bowiem 5000. Stąd też szacowana liczba godzin jakie organ musiałby przeznaczyć na udzielenie informacji o której mowa w pkt VI wniosku wynosi ok. 6012. Z wyliczeń przeprowadzonych przez Dyrektora Wydziału [...] w PKN wynika bowiem, że na przygotowanie danych – o których mowa w pkt VI wniosku – dotyczących jednego pracownika należy przeznaczyć około 4,5 godzin roboczych. W systemie komputerowym nie ma bowiem uzasadnień do przyznanych nagród. Uzasadnienia te znajdują się na pisemnych wnioskach wpiętych do odpowiednich segregatorów oraz teczek akt osobowych poszczególnych pracowników. Należałoby zatem odnaleźć każde z żądanych uzasadnień (przejrzeć dokumentację), a następnie przepisać jego treść w formie elektronicznej. Stąd też w okresie wnioskowanym przez skarżącego tj. w latach 2014-2019 należałoby uwzględnić ok. 1336 osób, co pomnożone przez 4,5 h przeznaczone na jednego pracownika, daje sumę 6012 godzin. Powyższe oznacza, że przygotowanie żądanej w pkt VI wniosku informacji wiąże się z poniesieniem takich nakładów organizacyjnych i finansowych, które wysoce utrudniają działania PKN. Skarżący nie wykazał natomiast szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego, pomimo wezwania przez organ do wykazania tej przesłanki. Odnosząc się do zarzutów skargi Prezes PKN wyjaśnił, że sklasyfikował żądane informacje i udostępnił te, które stanowią informację prostą i mogą być udostępnione bez wykazywania szczególnej istotności interesu publicznego, odmawiając udostępnienia jedynie informacji zakwalifikowanej jako przetworzona. Tym samym organ dokonał zindywidualizowanej oceny żądań wniosku udostępniając te informacje, które mogły być udostępnione. Nadto organ podkreślił, że pomimo zarzutu skargi, kwestia konieczności dokonania anonimizacji oraz kwalifikacji pracowników na pełniących bądź niepełniących funkcji publicznych nie byłą podstawą do uznania informacji za przetworzoną. Podstawą tą był natomiast szeroki zakres zasobów (czasowych i kadrowych), jakie PKN musiałby poświęcić na jej przygotowanie. Prezes PKN nie zgodził się również z zarzutem skargi zaniechania podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ podkreślił, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił dlaczego żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, wskazując, że dane nie znajdują się w jednym systemie czy zestawieniu, ale są rozproszone po setkach akt pracowniczych. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2019 r. skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie, a nie na posiedzeniu niejawnym. W kolejnym piśmie procesowym, które wpłynęło do akt w dniu [...] lipca 2019 r., skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę organu. Zaznaczył, że przynajmniej część informacji wskazanych w pkt VI jego wniosku ma bezsprzecznie charakter informacji prostych. Są to mianowicie informacje dotyczące wskazania pracowników – stanowisk (bez imion i nazwisk) PKN nie pełniących funkcji publicznych (czyli pełniących funkcje usługowe, techniczne jak. np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp.) z przypisaniem ich do komórki organizacyjnej oraz kwotą nagród. Trudno bowiem przypuszczać, by organ zatrudniał wielu takich pracowników. Status pozostałych informacji, czyli uzasadnień przyznanych nagród, zależy od tego, czy i ile zostało przyznanych takich nagród. Zatem bez wiedzy o tym, ilu jest takich pracowników oraz ilu z nich zostało nagrodzonych, nie da się określić pracochłonności realizacji tej części wniosku. Wyliczenia przedstawione w odpowiedzi na skargę nie są zatem zbyt miarodajne. Przy czym dostępne informacje publiczne mówią o zatrudnieniu całkowitym w PKN na poziomie 200-250 pracowników. Zatem nie jest to liczba uniemożliwiająca udostepnienie informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 12 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopuścił Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Sąd jest władny wzruszyć zaskarżoną decyzję jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa. Art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako P.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach decyzje lub postanowienia podlegają uchyleniu. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga M. H. nie zasługuje na uwzględnienie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej jako u.d.i.p. ), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu jest wyłącznie decyzja Prezesa PKN z dnia [...] kwietnia 2019 r. odmawiająca skarżącemu udostępnienia informacji publicznej żądanej w punkcie VI jego wniosku z dnia [...] marca 2019 r. Należy jednocześnie podkreślić, że Prezes PKN udzielił skarżącemu informacji w zakresie punktów I-V i VII ww. wniosku. W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, że żądana przez skarżącego w pkt VI wniosku informacja w postaci "zestawienia pracowników – stanowisk (bez imion i nazwisk) PKN niepełniących funkcji publicznych (czyli pełniących funkcje usługowe, techniczne jak. np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp.) z podziałem na komórki organizacyjne oraz kwotą nagród przyznanych w roku 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 i 2019 wraz z każdorazowym uzasadnieniem ich przyznania", ma charakter informacji publicznej określonej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Prezes PKN wydając decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., uznał jednak, że żądana przez skarżącego informacja w punkcie VI wniosku stanowi informacją publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a w sprawie nie zaistniała przesłanka "szczególnej istotności dla interesu publicznego" warunkująca udostępnienie takiej informacji. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do kwestii charakteru żądanej w punkcie VI wniosku informacji publicznej, tj. do oceny, czy ma ona charakter informacji publicznej prostej, czy przetworzonej. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, jednak analiza dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych daje podstawę do odkodowania opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. I tak, za informację publiczną przetworzoną uznaje się informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, pub. j.w.). Przyjmuje się jednak również, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015r., sygn. akt I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; publ. j.w.). O informacji przetworzonej można zatem mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale ich rozmiar i zakres wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem udostępnienia informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, wyrok NSA z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, wyrok NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; publ. j.w.). W orzecznictwie prezentowany jest również pogląd, że z informacją przetworzoną mamy do czynienia wówczas, gdy stanowi ona wynik działań wykraczających poza zakres zadań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 953/13 (publ. j.w.) "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy (...) ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej". Natomiast w wyroku z dnia 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/12 (publ. j.w.) NSA stwierdził, że "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego". W świetle powyższych uwag uzasadnione jest w ocenie Sądu stanowisko Prezesa PKN, że wniosek M. H. w zakresie objętym zaskarżoną decyzją dotyczył informacji publicznej przetworzonej. W istocie bowiem, zważywszy na zakres przedmiotowy wniosku oraz ramy czasowe żądania, udostępnienie żądanych informacji, oznacza konieczność wykonania szeregu czynności oraz zaangażowania pracowników PKN, które wykracza poza bieżącą działalność tego organu i realizację jego ustawowych zadań. Jak wyjaśnił organ liczba samych uzasadnień przyznanych nagród w latach 2014-2019 przekracza 5000, przy czym informacje te nie znajdują się w jednym katalogu, czy segregatorze, lecz dotyczą kilkuset akt pracowniczych. Zatem przygotowanie żądanych informacji wiąże się z poniesieniem takich nakładów organizacyjnych i finansowych, które wysoce utrudniają działania organu. Nadto należałoby od podstaw stworzyć zestawienie tabelaryczne zawierające kilka tysięcy pozycji pozyskanych z różnych systemów. W systemie komputerowym nie ma bowiem uzasadnień do przyznanych nagród. Uzasadnienia te znajdują się na pisemnych wnioskach wpiętych do odpowiednich segregatorów oraz teczek akt osobowych poszczególnych pracowników. Należałoby zatem odnaleźć każde z żądanych uzasadnień (przejrzeć dokumentację), a następnie przepisać jego treść w formie elektronicznej. Stąd też w okresie wnioskowanym przez skarżącego tj. w latach 2014-2019 należałoby uwzględnić ok. 1336 osób. W kontekście powyższej argumentacji należy zwrócić uwagę, że organ w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r., udzielił skarżącemu informacji w zakresie zestawienia osób niepełniących funkcji publicznych (bez imion i nazwisk) pracujących w PKN wraz ze wskazaniem stanowiska pracy oraz komórki, w której dany pracownik pracuje, a także liczby wszystkich pracowników zatrudnionych w PKN. Z zestawienia tego wynika, że w PKN zatrudnionych jest obecnie 254 pracowników, z czego tylko jeden pracownik (Prezes PKN) pełni funkcję publiczną (wcześniej funkcje publiczne pełniły też osoby, które były zatrudnione na stanowiskach Zastępców Prezesa PKN). Z powyższego wynika, że żądanie przedstawienia zestawienia pracowników – stanowisk (bez imion i nazwisk) PKN niepełniących funkcji publicznych z podziałem na komórki organizacyjne oraz kwotą nagród przyznanych w latach 2014-2019 wraz z każdorazowym uzasadnieniem ich przyznania, dotyczyło około 250 pracowników oraz czasookresu ponad 5 lat. Biorąc pod uwagę powyższe, uprawnione jest stanowisko Prezesa PKN, że w wniosek skarżącego z [...] marca 2019 w zakresie punktu VI dotyczył informacji publicznej przetworzonej, której udostępnienie jest możliwe wyłącznie w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interes indywidualny. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych podmiotów publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza jeśli jest związane z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być ono "szczególnie" istotne, co stanowi dodatkowy czynnik przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. Kwalifikowana forma interesu publicznego oznacza, że uzyskanie przez wnioskodawcę informacji przetworzonej przyczyni się do ważnych dla państwa, czy społeczeństwa działań i jest bardzo istotne dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05; wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; publ. j. w.). Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej powinien zatem wykazać, że jej otrzymanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (J. Drachal, Dostęp do informacji publicznej. Rozwój czy stagnacja? Wystąpienie na konferencji zorganizowanej przez Polską Akademię Nauk w dniu 6 czerwca 2006 r.; wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; wyrok NSA z dnia 17 maja 2012r., sygn. akt I OSK 416/12; publ. j.w.). Wskazane wyżej przykłady podmiotów spełniających przesłankę uzyskania dostępu do informacji publicznej przetworzonej nie oznaczają oczywiście automatycznego wyeliminowania z tego katalogu innych podmiotów, które nie pełnią wymienionych wyżej funkcji. Podmioty niepełniące tego rodzaju funkcji również mogą być w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domagają, w sytuacji gdy np. występują w określonych procesowych rolach uczestników postępowań dotyczących tworzenia lub kontrolowania aktów normatywnych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej każdemu obywatelowi przyznaje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym przetworzonej, o ile wykaże kwalifikowaną postać swojego żądania. W stanie faktycznym niniejszej sprawy skarżący nie wykazał, że posiada realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga oraz obiektywną możliwość rzeczywistego wpływu na funkcjonowanie określonych instytucji państwa. W odpowiedzi na wezwanie organu do wykazania szczególnego interesu publicznego nie przedstawił w tym zakresie żadnej argumentacji. Konkludując Sąd stwierdza, iż zarzuty zawarte w skardze oraz w późniejszym piśmie procesowym nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Prezes PKN zasadnie przyjął, że informacja publiczna objęta punktem VI wniosku informacyjnego stanowi informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jednocześnie w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniała przesłanka "szczególnej istotności dla interesu publicznego" warunkująca udostępnienie informacji przetworzonej. Wystąpiły zatem podstawy do odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej poprzez wydanie decyzji stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.