II SA/Wa 1445/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na orzeczenie Komisji Wojewódzkiej do Spraw Służby Zastępczej [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeznaczenia do odbywania służby zastępczej postanawia -odrzucić skargę- Orzeczeniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Komisja Wojewódzka do Spraw Służby Zastępczej [...] odmówiła przeznaczenia D. Z. do odbywania służby zastępczej. Po rozpatrzeniu odwołania od powołanego orzeczenia, Komisja do Spraw Służby Zastępczej w W., orzeczeniem z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], które doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach administracyjnych), utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W dniu 12 lipca 2006 r. (data stempla pocztowego) D. Z. wniósł do Komisji Wojewódzkiej do Spraw Służby Zastępczej [...], skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W., skargę na orzeczenie wymienionej Komisji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...]. W dniu 20 lipca 2006 r. (data stempla pocztowego) przedmiotową skargę przekazano do Komisji do Spraw Służby Zastępczej w W. W dniu 7 sierpnia 2006 r. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć - zgodnie z § 2 powołanego przepisu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżone orzeczenie wydane zostało przez Komisję Wojewódzką do Spraw Służby Zastępczej [...] na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (t.j. Dz. U. Nr 223, poz. 2217 ze zm.), a zatem jest orzeczeniem wydanym w pierwszej instancji, od którego zgodnie z art. 13 tej ustawy, skarżącemu przysługiwało odwołanie. Wprawdzie w postępowaniu administracyjnym został wykorzystany środek weryfikacji powołanego orzeczenia, jak wymaga tego art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże to samo orzeczenie stało się przedmiotem skargi do Sądu. W związku z tym, że skarga na orzeczenie wydane w pierwszej instancji, a zatem orzeczenie wydane przed wyczerpaniem środka zaskarżenia, jest niedopuszczalna, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Podkreślając, że Sąd nie może przyjąć innego przedmiotu zaskarżenia niż wskazuje skarżący, zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nastąpiło z przekroczeniem terminu przewidzianego przez art. 53 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, liczonego od dnia doręczenia D. Z. orzeczenia Komisji do Spraw Służby Zastępczej w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], na które przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 cyt. ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 54 § 1 cyt. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tymczasem skarga D. Z. została wniesiona do organu, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, a następnie przekazana przez ten organ do Komisji do Spraw Służby Zastępczej w W. Jak podano wyżej orzeczenie organu drugiej instancji doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2006 r., natomiast przekazanie skargi temu organowi nastąpiło w dniu 20 lipca 2006 r, co bezspornie świadczy o tym, że wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Komisji do Spraw Służby Zastępczej nastąpiło z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu orzeczenia Komisji do Spraw Służby Zastępczej w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.