II SA/Wa 1449/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-08-02

Skład orzekający: Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sytuacji gdy jej dochody są minimalne, obciążone zajęciem komorniczym, a utrzymanie opiera się na pomocy osób trzecich?
Ratio decidendi
Strona spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdy jej sytuacja materialna jest niezwykle trudna, dochody są minimalne i obciążone zajęciem komorniczym, a utrzymanie opiera się na pomocy osób trzecich, co oznacza, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania.
Stan faktyczny
B. F. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jej dochód brutto w ostatnich miesiącach wynosił 155 zł i 90 zł, a wynagrodzenie jest obciążone zajęciem komorniczym. Utrzymuje się z pomocy finansowej od byłej żony brata oraz żywności od znajomych. Posiada stałe opłaty (mieszkaniowa, gaz, lekarstwa) i nie ma majątku ani oszczędności.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono B. F. od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla B. F. adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. F. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. zwolnić B. F. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. F. adwokata. B. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej opróżnienia lokalu mieszkalnego i uiszczenia opłat za jego używanie. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych – nadesłanych na wezwanie – dokumentach ustalono, co następuje. Skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe. Z zaświadczenia [...] Sp. z o.o. z dnia 28 lipca 2011 r. wynika, że w maju 2011 r. dochód brutto skarżącej wynosił 155 zł, zaś w czerwcu 2011 r. – 90 zł brutto. Wynagrodzenie jest w całości obciążone zajęciem komorniczym. Pomoc w postaci środków finansowych w wysokości około 560 zł miesięcznie skarżąca uzyskuje od byłej żony brata. Od przyjaciół i znajomych strona otrzymuje żywność. Stałe opłaty w gospodarstwie domowym wynoszą: opłata mieszkaniowa – 433 zł, gaz – 50 zł, lekarstwa – 50 zł. Wnioskodawczyni nie ma majątku, w tym oszczędności. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą stwierdzić należy, że strona spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Sytuacja materialna wnioskodawczyni jest aktualnie niezwykle trudna. Strona w chwili obecnej nie uzyskuje faktycznie – w związku z zajęciem komorniczym – żadnego dochodu z tytułu umowy zlecenia. Jednocześnie, wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania sądowego. Utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy przyjaciół i znajomych. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z tym, że w sprawie niniejszej skarżąca obowiązana jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawczyni należało przyznać prawo pomocy. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło