II SA/Wa 1451/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na stanowisko Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie opinii służbowej postanawia - odrzucić skargę- W dniu [...] czerwca 2011 r. M.C. wniosła, za pośrednictwem Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej skargę na stanowisko tego organu zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie opinii służbowej wydanej w dniu [...] grudnia 2010 r. przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. i utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Skarżony organ wniósł o odrzucenie przedmiotowej skargi jako niedopuszczalnej wskazując, iż sprawa nie należy do zakresu właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 cytowanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jeżeli zaś skarga odnosi się do aktu lub czynności niepodlegających kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, to podlega ona odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego, mając na uwadze charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia, rozważenia wymaga, czy może być ono zakwalifikowane jako decyzja administracyjna lub inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kierując się ogólną definicją decyzji administracyjnej, pod którą rozumie się każdy, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa, władczy i jednostronny akt organu administracji, rozstrzygający konkretną sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem ani węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej; stwierdzić należy, że stanowisko Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej wydane na podstawie art. 36a ust. 9 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r., Nr 12, poz. 68 ze zm.) nie jest decyzją administracyjną, ani też żadnym innym aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto wskazać należy, że przedmiotowa opinia służbowa poddana została kontroli przełożonego służbowego wyższego stopnia, co oznacza, iż wyczerpany został zwyczajny tryb weryfikacji tej opinii, a jej merytoryczna treść nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Prawo opiniowania pracowników i to bez względu na kategorię stosunku pracy, osobę pracownika, rodzaj pracy itp. jest bowiem uprawnieniem pracodawcy lub działających w jego imieniu bezpośrednich i wyższych przełożonych. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.