II SA/Wa 1455/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B., R. B., M. B. oraz J. B. i L. B. reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych A. B. i R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B., R. B., M. B. oraz J. B. i L. B. reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych A. B. i R. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym kwatery tymczasowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A.B., R. B., M. B. oraz J. B. i L. B. reprezentowani przez przedstawicieli ustawowych A. B. i R. B. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] czerwca 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] nakazującą opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym kwatery tymczasowej, zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Podnieśli, że nie mają praw do żadnego innego lokalu, nie stać ich również na wynajęcie lokalu po cenach komercyjnych. Skarżący zwrócili uwagę, że w sytuacji opróżnienia lokalu rodzina nie będą mogli mieszkać razem, gdyż ich rodzina i przyjaciele nie są w stanie gościć pięcioosobowej rodziny. Powyższe zdaniem skarżących może doprowadzić do rozpadu rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie. Lokal mieszkalny, co do którego opróżnienia orzekające w sprawie organy administracji wydały zaskarżoną decyzję jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących. W tej zaś sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy mogłoby pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać skutek w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy zauważyć, że przedmiotowy lokal "odzyskany" przez Komendanta Głównego Policji może być przydzielony innej osobie. W takim wypadku, nawet gdyby Sąd uwzględnił przedmiotową skargę i organ byłby zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy, możliwość przydzielenia jej tego samego lub innego lokalu byłaby znacznie utrudniona, co w konsekwencji mogłoby spowodować bezdomność skarżących. W konsekwencji, w ocenie Sądu, zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.