II SA/Wa 146/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo p.o. Dyrektora Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie pisma informującego o trybie ubiegania się o udostępnienie dokumentów postanawia odrzucić skargę. L. B. pismem z dnia 8 grudnia 2011 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo p.o. Dyrektora Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie z dnia [...] listopada 2011 r. [...], podnosząc naruszenie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej w zakresie odtajnienia akt osobowych jego oraz jego rodziców. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że pismo skierowane do skarżącego miało charakter informacyjny i dotyczyło trybu ubiegania się o udostępnienie dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając, wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). L. B. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo p.o. Dyrektora Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. Podniósł, że pismem z dnia [...] września 2011 r. zwrócił się do Dyrektora Departamentu Ochrony Informacji Niejawnych Ministerstwa Obrony Narodowej o odtajnienie akt swoich oraz rodziców. W odpowiedzi został poinformowany, iż przedmiotowe dokumenty zostały przekazane do IPN, który jest organem właściwym w sprawie. Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd stwierdził, iż zaskarżony dokument jest w istocie informacją udzieloną skarżącemu w odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] września 2011 r. Udzielona skarżącemu przez p.o. Dyrektora Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu odpowiedź, dotycząca obowiązującego trybu udostępniania zgromadzonych w archiwum IPN dokumentów, nie ma charakteru decyzji, w rozumieniu art. 107 § 1 Kpa, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.