II SA/Wa 1465/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 710/09 postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. przyznać adwokatowi K. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. E. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 710/09. Wyrokiem tym Sąd stwierdził nieważność decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwaniem z dnia 9 grudnia 2013 r. wezwał wyznaczonego w sprawie pełnomocnika skarżącej z urzędu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do sprecyzowania skargi, poprzez wskazanie na podstawie jakich podstaw wznowieniowych, wskazanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżąca wnosi o wznowienie postępowania i uprawdopodobnienie ich. Odpis wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 16 grudnia 2013 r. W dniu 18 grudnia 2013 r. pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu do wykonania wezwania Sądu, albowiem treść opinii wyznaczonego pełnomocnika pozostaje w sprzeczności ze stanowiskiem skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił się do Sądu o zwolnienie go z roli pełnomocnika z urzędu, ponieważ skarżąca nie wypowiedziała mu pełnomocnictwa, a także wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, art. 272 i 273 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 279 cytowanej ustawy skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 ustawy). Przesłanki wznowienia postępowania zostały wyliczone przez ustawodawcę w sposób niepozwalający na ich dowolne poszerzanie czy interpretację są jednoznacznie wyszczególnione, tworzą katalog zamknięty. Oznacza to, że wznowienia postępowania można żądać tylko wówczas, gdy wykaże się, że w sprawie zachodzi jedna bądź kilka ustawowo określonych podstaw wznowienia. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, że wniesiona przez skarżącą skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zawierała wskazanych powyżej podstaw wznowieniowych, dlatego też Sąd wezwał wyznaczonego pełnomocnika do ich wskazania i uprawdopodobnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Tymczasem pełnomocnik w piśmie z dnia 17 grudnia 2013 r. nie wykonał wezwania Sądu, a wniósł o przedłużenie wskazanego terminu. Dlatego też skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o przedłużenie terminu do sprecyzowania skargi należy stwierdzić, iż nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem termin 7-dniowy, o którym mowa w art. 49 § 1 cytowanej ustawy jest terminem ustawowym. Nie stosuje się więc do niego instytucji przedłużania lub skracania terminu przewidzianej w art. 84 cytowanej ustawy. Ta zarezerwowana jest bowiem dla terminów sądowych wskazanych w art. 82 cytowanej ustawy. Zatem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego, w związku z czym brak było podstaw do procedowania w tym zakresie. Sąd nie ma też podstaw do rozpoznania wniosku pełnomocnika o zwolnienie go z funkcji pełnomocnika z urzędu. Sądy administracyjne przyznają bowiem prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia adwokata. Natomiast czynności związane z wyznaczeniem i zwolnieniem adwokata wykonuje Okręgowa Rada Adwokacka. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 oraz 279 i 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O wynagrodzeniu pełnomocnika Sąd orzekł na podstawie art. 210 § 2 w zw. z art. 250 cytowanej ustawy.