II SA/Wa 1465/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Prokuratora Krajowego z dnia [...] maja 2023 r., nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2023 r., nr [...] Decyzją z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] Prokurator Krajowy, po rozpatrzeniu odwołania [...] G. B. (dalej też jako "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...], przyznającą skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 4 572,06 zł miesięcznie brutto od dnia 1 marca 2023 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Decyzją dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Prokurator Okręgowy w [...] ("organ I instancji", "Prokurator Okręgowy") przyznał skarżącemu dodatek wyrównawczy od dnia 1 marca 2023 r. w kwocie 4 572,06 zł. W uzasadnieniu Prokurator Okręgowy wyjaśnił, że skarżący objął stanowisko służbowe prokuratora prokuratury okręgowej w Wydziale [...] Prokuratury Okręgowej w [...] na mocy decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] grudnia 2019 r. Został on zaszeregowany do stopnia [...] i grupy uposażenia U: 16. Stanowisko służbowe objął w dnia [...] grudnia 2019 r. Data początkowa służby wojskowej skarżącego została ustalona na dzień [...] września 2001 r. Dalej organ I instancji podał, że stosownie do uregulowań zawartych w art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2022 r., poz. 1247, z późn. zm.), art. 437 ust. 1, art. 439 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2022 r., poz. 2305, z późn. zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2023 r., poz. 608) oraz § 31 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2023 r., poz. 149 ze zm.) oraz art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 (Dz.U. z 2022 r., poz. 2666), miesięczna kwotę uposażenia należną skarżącemu na zajmowanym stanowisku służbowym wynosi 11 761,20 zł. Na tę kwotę składają się: stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U:16 w kwocie 9 640,00 zł, dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 21% należnego uposażenia zasadniczego w kwocie 2 024,40 zł, a nadto zwiększenie uposażenia, zgodnie z art. 41 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 w kwocie 96,80 zł. Organ wskazał, że stosownie do art. 10 ust. 1 o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 Prawa o prokuraturze, stanowi kwota 5 444,42 zł. Prokurator Okręgowy podał, że wysokość porównywalnego wynagrodzenia prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji co skarżący, na podstawie art. 123 § 1, art. 124 § 1, § 2 i § 11 Prawa o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2016 r. poz. 271, z późn. zm.) stanowi kwota 16 333,26 zł. Na tę kwotę składa się wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej z zastosowaniem mnożnika 2,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego w kwocie 13 611,05 zł oraz dodatek za długoletnią pracę w wysokości 21 % wynagrodzenia zasadniczego w kwocie 2 722,21 zł. Organ I instancji przytoczył treść art. 439 ust. 2 oraz wskazał, że zgodnie z art. 435 ust. 2 pkt 1 ustawy o obronie Ojczyzny kwota dodatku wyrównawczego przysługującego skarżącemu od dnia 1 marca 2023 r. stanowi różnicę pomiędzy kwotami porównywalnego wynagrodzenia prokuratora – 16 333,26 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym – 11 761,20 zł i wynosi 4 572,06 zł. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] Prokurator Krajowy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że Prokurator Okręgowy prawidłowo ustalił i przyjął w zaskarżonej decyzji, stosownie do uregulowań zawartych w przepisach art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, art. 437 ust. 1, art. 439 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych oraz § 31 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych oraz art. 41 ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 miesięczną kwotę uposażenia należną skarżącemu na zajmowanym stanowisku służbowym, która wynosi 11 761,20 zł, której składnikami są: stawka uposażenia zasadniczego 9 640,00 zł i dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 21% należnego uposażenia zasadniczego w kwocie 2 024, 40 zł oraz zwiększenie uposażenia, zgodnie z art. 41 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 w kwocie 96,80 zł. Organ podkreślił też, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, w 2023 roku podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, stanowi kwota w wysokości 5 444,42 zł, natomiast treść art. 10 ust. 2 wskazanej ustawy stanowi, że ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podstawie wynagrodzenia prokuratora określonej w art. 123 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze, w 2023 roku za podstawę przyjmuje się kwotę w wysokości 5 444,42 zł. Uwzględniając powyższe organ stwierdził, że nie można mówić o naruszenia prawa, czy też rażącym naruszenia prawa w sytuacji obowiązywania przepisów rangi ustawowej. Ponadto, zdaniem organu, przywołana ustawa ma charakter szczególny, okresowy i dotyczy jedynie 2023 r. Odnosząc się do kwestii kolizji norm prawnych podnoszonej przez stronę w odwołaniu wskazał, że konieczność zastosowania art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, do ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego, z pominięciem przepisu art. 123 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze, wynika wprost z reguły lex specialis derogat legi generali. Na powyższe decyzję G. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżanej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 123 § 1 ustawy o Prawo prokuraturze, poprzez jego niezastosowanie dla potrzeb wyliczenia dodatku wyrównawczego i jednocześnie niesłuszne zastosowanie w tym celu art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, podczas gdy ograniczenie w stosowaniu art. 123 § 1 cyt. ustawy nastąpiło od dnia 1 grudnia 2021 r. i nie ma charakteru ekstraordynaryjnego, co w kontekście orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2012 r. o sygn. akt K 1/12 było nieuzasadnione, albowiem ograniczenie stosowania art. 123 ustawy o prokuraturze mogło nastąpić wyjątkowo i tylko w określonych sytuacjach, które nie nastąpiły. W oparciu o powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zobowiązanie Prokuratora Okręgowego w [...] do wydania decyzji o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego przy zastosowaniu art. 123 ustawy Prawo o prokuraturze, przy jednoczesnym zaniechaniu stosowania art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia 1 lutego 2024 r. organ poinformował Sąd, że decyzją z [...] stycznia 2024 r. Prokurator Okręgowy w [...] działając w oparciu o art. 10a ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 - w brzmieniu ustalonym w art. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2023 r. zmieniającej przywołaną wyżej ustawę (Dz. U. poz. 2777) skarżącemu wypłacono wyrównanie uposażenia do wysokości zgodnej z zasadami wynikającymi z art. 123 Prawa o prokuraturze. Organ wniósł w związku z tym o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Kontroli sądu poddana została decyzja Prokuratora Krajowego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego w kwocie 4 572,06 zł miesięcznie brutto od dnia 1 marca 2023 r. Skarżący jest żołnierzem zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym [...] w Wydziale [...] Prokuratury Okręgowej w [...]. Dla ścisłości na początku należy zwrócić uwagę, że sprawy dotyczące wynagrodzeń prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury nie należą do kognicji sądów administracyjnych. Wszelkie spory w tym zakresie rozpatrują bowiem sądy powszechne. Jednakże, przedmiotem niniejszej sprawy jest przysługujący żołnierzowi zawodowemu dodatek, którego wysokość ustalana jest w drodze decyzji administracyjnej, zaś decyzja ostateczna w tym zakresie jest zaskarżalna do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 439 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, w przypadku gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 439 ust. 12 tej ustawy, wydane zostało rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 sierpnia 2023 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1645), które weszło w życie 24 października 2023 r. W datach wydania decyzji w obu instancjach obowiązywało jednak rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1126), wydane na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Rozporządzenie to, na podstawie art. 822 ust. 6 ustawy o obronie Ojczyzny zachowało moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 439 ust. 12 ustawy o obronie Ojczyny. Oba rozporządzenia identycznie regulują sposób ustalania dodatku wyrównawczego. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 2 czerwca 2017 r., przy ustalaniu wysokości dodatku uwzględnia się miesięczną kwotę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych, oraz kwotę miesięcznego wynagrodzenia, jaka przysługiwałaby na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziemu sądu powszechnego albo na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji prokuratorowi powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury. Wysokość porównywanego wynagrodzenia ustala się, przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określają przepisy Prawa o prokuraturze (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Ustalając wysokość dodatku, określa się wysokość składników porównywanego wynagrodzenia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy podstawy wynagrodzenia zasadniczego prokuratora. Wprawdzie wynagrodzenie prokuratorów nie jest chronione konstytucyjnie, tak jak jest to w przypadku wynagrodzenia sędziów (zob. art. 178 ust. 2 i art. 195 ust. 2 Konstytucji RP), to od dawna prawodawca w tym zakresie wiernie powiela wzory normatywne dotyczące wynagrodzeń sędziów. Z pewnością chodzi o podkreślenie wysokiej rangi zawodu prokuratora oraz stworzenie materialnych gwarancji jego niezależności. W myśl art. 123 § 1 Prawa o prokuraturze – podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku stanowi przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (...). Jednocześnie w § 2 tego przepisu określono, że: "Jeżeli przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, jest niższe od przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za drugi kwartał roku poprzedzającego – przyjmuje się podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w dotychczasowej wysokości." Powyższe rozwiązanie normatywne powiela zapis zawarty w art. 61a ust. 1 i 2 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r., Nr 270, poz.1599 ze zm.), który wszedł w życie w dniu 22 kwietnia 2009 r., razem z analogicznym rozwiązaniem wprowadzonym w art. 91 § 1c i § 1d ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 217 ze zm), dalej jako: "P.u.s.p." Z woli ustawodawcy – wysokość wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów prokuratur rejonowych i okręgowych została zrównana z wynagrodzeniem zasadniczym sędziów w takich samych jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych. Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów prokuratur regionalnych jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziów sądów apelacyjnych, natomiast wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów Prokuratury Krajowej jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziów Sądu Najwyższego (art. 124 § 1 Prawa o prokuraturze). Szczegółowe reguły wynagradzania prokuratorów ustalono w art.124 § 2 – 11 ustawy. Wskazane przepisy Prawa o prokuraturze powielają rozwiązania dotyczące zasad wynagradzania sędziów sądów powszechnych, zawarte w art. 91 § 1 – 13 P.u.s.p. Reguła określona w art. 123 § 1 Prawa o prokuraturze, nakazująca wiązać podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku, z przeciętnym wynagrodzeniem w drugim kwartale roku poprzedniego została jednak odrzucona w kolejnych ustawach okołobudżetowych dotyczących lat 2021 – 2023. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 – w roku 2023 podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 Prawa o prokuraturze, stanowiła kwota w wysokości 5 444,42 zł. Wynagrodzenia prokuratorów, podobnie jak wynagrodzenia sędziów powinny być kształtowane w sposób wykluczający uznaniowość. Tymczasem treść przepisów kreujących sposób wynagradzania sędziów i prokuratorów, w latach 2021-2023 była za każdym razem odmienna i ewidentnie nosiła znamiona dowolności. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12 stwierdził, że "najważniejszym aspektem wynagrodzenia godnego urzędu sędziego jest, by sposób ustalania jego wysokości był oparty na obiektywnych, wymiernych przesłankach i działał z mocy samej ustawy – niejako «automatycznie», bez potrzeby podejmowania w tej sprawie ocennych decyzji, które mogłyby być instrumentem nacisku na sędziów. Istotna jest, oczywiście, także sama wysokość wynagrodzenia, które powinno zapewniać bezpieczeństwo finansowe sędziemu i jego rodzinie, rekompensować rygorystyczne ograniczenia w podejmowaniu innej działalności zarobkowej oraz sprzyjać budowaniu prestiżu urzędu sędziego". W orzeczeniu tym Trybunał Konstytucyjny sformułował kilka nieprzekraczalnych "warunków brzegowych" wynagrodzenia, które powinny odpowiadać godności urzędu sędziego i zakresowi jego obowiązków. Z kolei wyrokiem z dnia 8 listopada 2023 r., sygn. akt K 1/23, również odnoszącym się do wynagrodzeń sędziów – Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 są niezgodne z art. 178 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2023 r., poz. 2479) zaś art. 7 uznał za niezgodny z art. 195 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zakwestionowane przepisy utraciły moc z dniem 15 listopada 2023 r. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał Konstytucyjny dokonał analizy postanowień ustaw okołobudżetowych dotyczących lat 2021 – 2023 i podniósł, że "Wynagrodzenia sędziów w ostatnich latach kształtowane są przez ustawodawcę w sposób całkowicie uznaniowy – zarówno co do konstrukcji mechanizmu wynagradzania, jak i tempa wzrostu płac. Taka praktyka nie zapewnia konstytucyjnej ochrony wynagrodzenia odpowiadającego godności urzędu sędziego oraz zakresowi jego obowiązków. Sędziowie nie mogą w żaden sposób przewidzieć, jak będzie kształtować się ich wynagrodzenie." Trybunał Konstytucyjny zauważył również, że nie zostały spełnione warunki brzegowe określone w wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12, usprawiedliwiające odstąpienie od normatywnych zasad ustalania wynagrodzeń sędziowskich, a w konsekwencji do ich obniżenia. W szczególności, nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 216 ust. 5 Konstytucji; relacja państwowego długu publicznego do PKB nie przekracza poziomu 60%. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że "(...) przepisy ustawy okołobudżetowej na 2023 r. po raz kolejny "tymczasowo" modyfikują ustawowe zasady ustalania podstawy zasadniczych wynagrodzeń sędziowskich. Ponadto, w 2023 r. podstawa ta została ustalona w pełni w sposób kwotowy, co w żaden sposób nie nawiązuje do obowiązującego lex generalis mechanizmu wynagradzania." Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zauważa, że o uznaniowości i arbitralności postanowień ustawy okołobudżetowej na rok 2023 r. odnośnie podstaw ustalania wynagrodzenia dla sędziów (art. 7 – art. 9) oraz dla prokuratorów (art. 10) świadczy wprost również uzasadnienie jej projektu (druk sejmowy nr 2654): "Nie kwestionując przyjętego w aktualnych przepisach regulujących ustrój sądownictwa mechanizmu określania wynagrodzeń sędziów w oparciu o przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, należy mieć na uwadze istotny wzrost nakładów na wynagrodzenia sędziów i prokuratorów na przestrzeni ostatnich lat. Wyasygnowanie dodatkowych środków na wynagrodzenia dla tych grup oznaczałoby konieczność redukcji wydatków w pozostałych sferach działalności państwa, co mogłoby negatywnie wpłynąć na realizację innych zadań publicznych finansowanych ze środków budżetu państwa." W przedmiotowej sprawie oczywiste jest, że art. 123 § 1 Prawa o prokuraturze i art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 są przepisami rangi ustawowej, a więc są względem siebie równorzędne. Wskazane przepisy diametralnie odmiennie regulują kwestię określania podstaw ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2023 r. Dodatkowo należy zauważyć, że treść art. 123 § 1 Prawa o prokuraturze, nie została zmieniona, natomiast zmieniono postanowienia zawarte pierwotnie w art. 10 ust. 1 ustawy okołobudżetowej. Przepisy art. 7, art. 8 i art. 9 ustawy okołobudżetowej kształtujące sposób ustalania podstawy wynagrodzenia zasadniczego dla sędziów w 2023 r. odpowiadają treści art. 10 ust. 1 tej ustawy, dotyczącego ustalania podstawy wynagrodzenia zasadniczego dla prokuratorów. W sytuacji, gdy na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego utraciły moc art. 7, art. 8 i art. 9 tej ustawy, to nie ma żadnych podstaw aby przyjmować, że w przypadku wynagrodzeń zasadniczych prokuratorów, uprawnione jest stosowanie innych zasad ustalania tego wynagrodzenia niż te, które dotyczą sędziów. To z kolei prowadzi do konkluzji, że decyzje w obu instancjach zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 123 § 1 i art. 124 § 11 ustawy Prawo o prokuraturze, poprzez niewłaściwą wykładnię tych przepisów, a w konsekwencji – przyjęcie zaniżonej podstawy ustalania zasadniczego wynagrodzenia prokuratora. Stąd podlegały one wyeliminowaniu z obrotu prawnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz.1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Zauważyć należy, że okoliczność wydania w dniu [...] stycznia 2024 r. decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy od dnia 1 marca 2023 r. w kwocie 6 707,56 zł miesięcznie brutto, a więc za okres objęty zaskarżona decyzją i w wysokości oczekiwanej przez skarżącego, nie uzasadnia jednak umorzenia postępowania sądowego. Przedmiotowa decyzja została wydana w związku z dodaniem do ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 art. 10a (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 – Dz.U. z 2023 r., poz. 2777), zgodnie z którym w roku 2023 wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podlega zwiększeniu o różnicę pomiędzy kwotą należnego wynagrodzenia zasadniczego prokuratora ustalonego zgodnie z art. 123 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze a kwotą należnego wynagrodzenia zasadniczego prokuratora wypłaconego zgodnie z art. 10 (ust. 1). Kwotę zwiększonego wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się do dnia 31 grudnia 2023 r., z wyrównaniem od dnia 1 stycznia 2023 r. (ust. 2). Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 (ust. 3). Z akt sprawy nie wynika jednak, aby przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2024 r. uchylone zostały decyzje dotychczasowe, tj. decyzja organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2023 r. i decyzja organu odwoławczego z dnia [...] maja 2023 r. Brak zatem było podstaw do umorzenia postępowania sądowego. Rozpoznając sprawę ponownie organ ustali w pierwszej kolejności, czy decyzja Prokuratora Krajowego w [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. przyznająca skarżącemu dodatek wyrównawczy za okres od 1 marca 2023 r., wydana na podstawie art. 10a ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 jest ostateczna. Jeśli tak, organ rozważy zasadność umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Jeżeli natomiast od tej nowej decyzji wniesione zostało odwołanie i toczy się postępowanie w II instancji, nie byłoby podstaw do umorzenia postępowania na tym etapie. W takiej sytuacji organ zobowiązany byłby do wydania prawidłowej decyzji, uwzględniającej fakt, że zgodnie z art. 10a ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r., w roku 2023 wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podlega zwiększeniu o różnicę pomiędzy kwotą należnego wynagrodzenia zasadniczego prokuratora ustalonego zgodnie z art. 123 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze a kwotą należnego wynagrodzenia zasadniczego prokuratora wypłaconego zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023. Końcowo wyjaśnić należy, że w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2024 r. skarżący oświadczył, że nie podtrzymuje skargi wywiedzionej w niniejszej sprawie. Pismo to wpłynęło jednak do Sądu dopiero w dniu [...] marca 2024 r., a więc po wydaniu niniejszego wyroku i w związku z tym nie mogło wywołać skutku w postaci umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.