II SA/Wa 1468/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: przyznać P. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. P. P. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. M. oraz synem P. P. Podniósł, że jest osobą bezrobotną od października 2012 r., a od [...] kwietnia 2014 r. bez prawa do zasiłku, natomiast syn od maja 2014 r. rozpoczął działalność gospodarczą, która jeszcze nie przynosi dochodów. Wskazał, że rodzina pozostaje na utrzymaniu żony, która z tytułu umowy o pracę na czas określony otrzymuje 4.524 zł brutto – 3.200 zł netto miesięcznie. Oświadczył, że oprócz mieszkania własnościowego o powierzchni 63 m2 rodzina nie ma majątku, ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz dokumentów załączonych do pisma z dnia 19 października 2014 r., skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i wraz synem, który nie uzyskuje dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, pozostaje na utrzymaniu żony, która z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje 3.101,79 zł netto. Natomiast do stałych wydatków rodziny należą: czynsz za mieszkanie w wysokości 485,35 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną – średnio 60,69 zł miesięcznie, za gaz – średnio 10,49 zł miesięcznie, za telefon i internet – 150 zł miesięcznie, a także ubezpieczenie samochodu – średnio 53,72 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości – średnio 9,17 zł miesięcznie, opłata z tytułu wieczystego użytkowania gruntu – średnio 34,31 zł miesięcznie. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że są również opłacane składki na ZUS od działalności prowadzonej przez syna w kwocie 410 zł miesięcznie oraz opłata za prowadzenie usług księgowych, związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w wysokości 184,50 zł brutto – łącznie średnio miesięcznie – 1.398 zł. Oznacza to, że na codzienne utrzymanie trzech dorosłych osób pozostaje średnio 1.793 zł miesięcznie. Jednocześnie wnioskodawca oprócz mieszkania, w którym mieszka wraz z rodziną i samochodu z 1999 r., nie ma majątku ani oszczędności. Jak wynika ze złożonych dokumentów bankowych, saldo na posiadanych rachunkach bankowych jest ujemne. W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.