II SA/Wa 1469/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA – Bronisław Szydło, Asesor WSA – Janusz Walawski (spr.), Protokolant – Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2006 r., 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Marszałek Województwa [...], działając na podstawie art. 71 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie z późniejszymi zmianami (Dz. Urz. (WE) L 149 z 5 lipca 1971 r.) i art. 8 ust. 1 pkt 8c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 101 z późn. zm.) oraz art. 104 Kpa, w dniu [...] kwietnia 2006 r., wydał decyzję nr [...], którą odmówił J. D. prawa do zasiłku. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż ww. nie spełnia warunków do przyznania prawa do zasiłku wynikających z powyżej określonych przepisów, tzn. nie spełnia warunku z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (...). Wnioskodawca posiada łączny okres zatrudnienia 355 dni, licząc 18 miesięcy wstecz od dnia rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., tj. od dnia [...] 2005 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 8, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 Kpa oraz art. 67 i art. 71 ust. 1 pkt b (ii) rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. (WE)L 149 z 5 lipca 1971 r. z późn. zm.) oraz art. 80 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71(...) (Dz. U. L 74 z dnia 27 marca 1972 r.), w dniu [...] maja 2006 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał m.in., że zgodnie z art. 67 rozporządzenia Rady (EWG) 1408/71 (...), bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia w koniecznym zakresie okresów zatrudnienia (ubezpieczenia) przebytych pod działaniem ustawodawstw innych państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Aby uzyskać prawo do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach wspólnotowej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, strona musi spełnić wymogi określone w polskim ustawodawstwie. Organ pierwszej instancji wydał decyzję zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (...). Z przepisu tego wynika, że bezrobotny, aby nabyć prawo do zasiłku dla bezrobotnych powinien udokumentować przepracowanie łącznie co najmniej 365 dni w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania i osiągnąć w tym czasie wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Wydając decyzję organ pierwszej instancji zbadał okres 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się odwołującego jako osoby bezrobotnej i zaliczył okresy zatrudnienia (ubezpieczenia) przebyte przez stronę w Wielkiej Brytanii od dnia [...] czerwca 2004 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. Łącznie z okresami zatrudnienia w Polsce wynoszą one 355 dni. Z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lutego 2006 r. wynika, iż za miesiąc październik nie została opłacona przez J. D. składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Okres ten nie może zatem zostać zaliczony do okresu, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku, ponieważ nie została spełniona przesłanka określona w art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności oraz obowiązujące przepisy powyżej określonej ustawy organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja organu drugiej instancji stała się przedmiotem skargi złożonej przez J.D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podał w niej, że gdy rejestrował się w dniu [...] lutego 2006 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. przedstawił zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o płaconych składkach. Składki były płacone do września 2005 r., a powinny być opłacone do października 2005 r. Zalegał ze składką za październik 2005 r., gdyż co kwartał wzrastały opłaty, co w konsekwencji doprowadziło do podjęcia decyzji o rezygnacji z prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazał również na fakt, iż wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie powstałego zadłużenia, którego mu odmówiono i zaproponowano rozłożenie spłaty zadłużenia w ratach. Obecnie je spłaca. Skarżący poprosił o zaliczenie składki za październik 2005 r. i uznanie go za osobę bezrobotną od dnia [...] lutego 2005 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził, iż w jego ocenie analiza okoliczności faktycznych w momencie orzekania, tj. w dniu [...] maja 2006 r. dokonana była prawidłowo, a zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Jednocześnie organ podał, iż uzupełnienie przez skarżącego materiału dowodowego o umowę z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2006 r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek oraz dostarczone dowody wpłaty tych rat (za miesiąc czerwiec 2006 r.) uzasadniały roszczenie skarżącego zawarte w skardze z dnia 13 czerwca 2006 r. i tym samym zmianę decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej w trybie art. 155 Kpa. Dostarczone przez skarżącego dowody miały wpływ na zmianę okoliczności sprawy, które organ odwoławczy brał pod uwagę w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy uznał, iż okoliczności te zezwalają na zmianę zaskarżonej decyzji i można skarżącemu przyznać prawo do zasiłku od dnia [...] czerwca 2006 r. Zgodnie bowiem z art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jeśli udokumentowanie przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku nastąpi po upływie 7 dni od rejestracji we właściwym powiatowym urzędzie pracy – prawo do tego zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego. W związku z pismem Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...] lipca 2006 r. skarżący utracił status osoby bezrobotnej w dniu [...] lipca 2006 r. Z tej przyczyny organ odwoławczy, uwzględniając zarzuty zawarte w odwołaniu i skardze, mógł przyznać skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych tylko za okres, kiedy posiadał on status osoby bezrobotnej, tj. za okres od dnia [...] czerwca 2006 r. do dnia [...] lipca 2006 r. (data wydania decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej). Organ wniósł o oddalenie skargi. Dodać należy, iż organ do udzielonej odpowiedzi na skargę dołączył kilka dokumentów, a wśród nich decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...]. o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przyznaniu skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 100% kwoty zasiłku od dnia [...] czerwca 2006 r. na okres do dnia [...] lipca 2006 r. Z podstawy prawnej tej decyzji wynika, iż została ona wydana po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Marszałka Województwa [...] znak [...] odmawiającej przyznania J. D. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Artykuł 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) statuuje zasadę kontroli przez sądy administracyjne działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 107 § 1 Kpa decyzja administracyjna powinna zawierać m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Stosownie do § 3 tego przepisu w uzasadnieniu faktycznym organ zobowiązany jest do wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu tym należy również przedstawić, jaki jest związek między oceną stanu faktycznego a rozstrzygnięciem sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy powinno być logicznym wnioskiem wyprowadzonym z ustalonych faktów i ich prawnej oceny według obowiązujących przepisów prawa. Zdaniem Sądu, zarówno decyzja organu pierwszej instancji, jak i zaskarżona decyzja, nie spełniają powyżej określonych warunków. Uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji sprowadza się w zasadzie do przytoczenia treści art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) i stwierdzenia, iż wobec nie spełnienia przez skarżącego warunków określonych w tym przepisie nie jest możliwe przyznanie zasiłku dla bezrobotnych. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy nie dopełnił powyżej określonych warunków, a w szczególności nie wyjaśnił i nie odniósł się do podanego przez skarżącego w odwołaniu faktu, iż zwrócił się on do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie składki za miesiąc październik 2005 r. i otrzymał propozycję rozłożenia spłaty zadłużenia, które powstało w wyniku nieopłacenia składki na ubezpieczenie społeczne. W zaistniałej sytuacji organ zobowiązany był do wnikliwego zbadania tej kwestii, gdyż np. zawarcie przez skarżącego z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych umowy o rozłożeniu na raty powstałego zadłużenia, w świetle przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w zasadniczy sposób zmieniało jego sytuację prawną w zakresie przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, iż w prowadzonym postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji organy naruszyły przepisy tego postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, Sąd zwraca uwagę na fakt, iż w aktach sądowych znajduje się decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], wydana po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Marszałka Województwa [...] znak [...], odmawiająca mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, uchylająca tę decyzję w całości i przyznająca prawo do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 100% kwoty zasiłku od dnia [...] czerwca 2006 r. na okres do dnia [...] lipca 2006 r. Z podstawy prawnej tej decyzji i jej uzasadnienia wynika m.in., iż została wydana na podstawie art. 154 i art. 155 Kpa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.