II SA/Wa 1470/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-17

Skład orzekający: Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, będąca osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności i trudnej sytuacji materialnej, ma prawo do ustanowienia radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wobec obowiązku korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika przy sporządzaniu środka odwoławczego, przyznanie prawa pomocy jest zasadne.
Stan faktyczny
B. S., osoba o znacznym stopniu niepełnosprawności i całkowicie niezdolna do pracy, zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Prezesa ZUS z maja 2011 r. Wnioskodawczyni mieszka z uczącą się córką, utrzymują się z niskich świadczeń z opieki społecznej i zasiłku pielęgnacyjnego, posiada zadłużenie na kwotę około 3 000 zł oraz nie ma kontaktu z mężem, który przebywa za granicą.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla B. S. radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - ustanowić dla B. S. radcę prawnego - B. S. wnioskiem z dnia 10 stycznia 2012 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ustanowienie radcy prawnego. Na podstawie danych przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 2 lutego 2012 r. ustalono, co następuje. Wnioskodawczyni jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, całkowicie niezdolną do pracy. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z uczącą się córką. Mąż skarżącej przebywa za granicą. Z oświadczeń strony wynika, że nie ma kontaktu z mężem, nie zna jego adresu i nie posiada informacji o uzyskiwanych przez niego dochodach. W korespondencji nadesłanej w dniu 13 lutego 2012 r. skarżąca wskazała na toczące się postępowanie w sprawie o przyznanie alimentów dla małoletniej córki i oświadczyła, że mąż zaprzestał przesyłania córce niewielkich kwot, które dotychczas nieregularnie uzyskiwała. Skarżąca wraz z córką utrzymują się z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 274,50 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego skarżącej w wysokości 153 zł. Stałe miesięczne wydatki stanowią, według oświadczenia złożonego przy piśmie z dnia 10 stycznia 2012 r.: koszty lekarstw - 150 zł, opłata za wodę - 20 zł, energię elektryczną - 101 zł, dojazdy córki do szkoły - 50 zł, wywóz nieczystości - 40 zł, opłata za Internet 50 zł. Skarżąca oświadczyła, że zadłużenie z tytułu opłat za gaz wynosi około 3.000 zł. Majątek stanowi dom o powierzchni 100 m2, posadowiony na działce o powierzchni 10 arów. Innego majątku, w tym oszczędności, strona nie posiada. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że strona spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Sytuacja materialna rodziny jest w chwili obecnej niezwykle trudna. Stały miesięczny dochód uzyskiwany, w 2-osobowym gospodarstwie domowym, wyłącznie ze świadczeń z zakresu opieki społecznej i zasiłku pielęgnacyjnego wynosi łącznie 427,50 zł. Stałe miesięczne wydatki kształtują się zaś na poziomie około 400 zł. Nadto, strona posiada znaczne zadłużenie z tytułu opłat za gaz. Z powyższego wynika, że środki, jakimi aktualnie dysponuje skarżąca nie pozwalają ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i córki. Wobec tego, że w chwili obecnej skarżąca i jej mąż prowadzą – jak wynika z oświadczeń strony – odrębne gospodarstwa domowe, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poniesienia kosztów ustanowienia radcy prawnego we własnym zakresie. Biorąc pod uwagę, że przy sporządzaniu środka odwoławczego od wyroku Sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, stronie należało przyznać prawo pomocy. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło