II SA/Wa 1470/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi D. D. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie najmu lokalu socjalnego postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia 07 sierpnia 2015 r. D. D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie najmu lokalu socjalnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 26 października 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1470/15 skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 18 listopada 2015 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez dorosłego domownika w aktach sądowych sprawy). Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego od ww. skargi, w związku z czym postanowieniem z dnia 08 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1470/15 WSA w Warszawie odrzucił skargę D. D. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie najmu lokalu socjalnego. Odpis przedmiotowego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 11 stycznia 2016 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez adresata w aktach sądowych sprawy). Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. (14 stycznia 2016 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi, uzasadniając powyższe tym, iż uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło z powodu nieznajomości prawa w zakresie możliwości złożenia wniosku o zwolnienie z wpisu od skargi. Skarżący wyjaśnił, że jako osoba bezrobotna i niepełnosprawna, która nie uzyskuje żadnych dochodów, nie miał pieniędzy na uiszczenie wpisu. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu nie wiedział jakie kroku powinien podjąć w sprawie. Dopiero 13 stycznia 2016 r. skarżący uzyskał bezpłatną poradę, że może ubiegać się o zwolnienie z wpisu, jednak nastąpiło to już po otrzymaniu przez skarżącego odpisu postanowienia WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi. W treści przedmiotowego wniosku skarżącej zawarł wniosek o zwolnienie z uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Wskazać należy, iż termin siedmiodniowy z art. 220 § 1 ppsa jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony, możliwe jest natomiast jego przywrócenie na ogólnych zasadach (art. 86-87 ppsa). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczenia mu w dniu 18 listopada 2015 r. odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1470/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. (14 stycznia 2016 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi, w treści którego zawarł wniosek o zwolnienie z uiszczenia wpisu sądowego. Badając zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, wskazać należy, iż przyczyna uchybienia terminu – nieznajomość prawa, która, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, uniemożliwiła skarżącemu dokonanie czynności procesowej w wyznaczonym terminie, ustała w dniu 13 stycznia 2016 r. (data uzyskania bezpłatnej porady w przedmiocie możliwości ubiegania się o zwolnienie z wpisu). Tym samym, zestawiając ww. datę – 13 stycznia 2016 r., z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu – 14 stycznia 2016 r., należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu była nieznajomości prawa w zakresie możliwości złożenia wniosku o zwolnienie z wpisu od skargi. Skarżący wyjaśnił, że jako osoba bezrobotna i niepełnosprawna, która nie uzyskuje żadnych dochodów, nie miał pieniędzy na uiszczenie wpisu. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu nie wiedział jakie kroku powinien podjąć w sprawie. Dopiero 13 stycznia 2016 r. skarżący uzyskał bezpłatną poradę, że może ubiegać się o zwolnienie z wpisu, jednak nastąpiło to już po otrzymaniu przez skarżącego odpisu postanowienia WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu przedstawione w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie uzasadniają po stronie skarżącego braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie. Nieznajomość prawa nie jest bowiem okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu. Zwrócić należy uwagę, że, jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, w piśmie Sądu z dnia 06 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1470/15, przy którym doręczono skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, doręczonym stronie skarżącej w dniu 18 listopada 2015 r., skarżący został pouczony o możliwości przyznania prawa pomocy. Treść pouczenia zawartego w ww. piśmie Sądu wskazywała, że - w pkt 4: "Na wniosek strony może być przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...)". Niezastosowanie się do treści pouczenia, w sytuacji gdy sposób jego zredagowania jest jasny i zrozumiały, na skutek czego dana czynność nie została dokonana w terminie, nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.