II SA/Wa 1471/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową postanawia: odrzucić skargę Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] wydanym w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa zaliczono J. D. do grupy II, kategorii N trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Komisja zaliczyła badanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu oraz trzeciej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. Strona wniosła odwołanie od ww. orzeczenia. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...]. J. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...]. Skarżący wniósł o uznanie schorzeń – obustronnego uszkodzenia nerwów strzałkowych w przebiegu polineuropatii aksjonalnej zwłaszcza po stronie prawej z zanikiem mięśni kończyn dolnych upośledzające sprawność ustroju oraz choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa ze zmianami dyskopatycznymi podmiotowymi na poziomie L4/L5 ze stenozą kanałów korzeniowych na tej wysokości i przewlekłego zespołu bólowego korzeniowego o częstych zaostrzeniach – jako doznanych na skutek choroby nabytej w trakcie wykonywania zadań służbowych w działaniach poza granicami państwa oraz przyznania z tego tytułu świadczenia odszkodowawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając, że sprawy dotyczące ustalenia grupy inwalidzkiej oraz związku chorób ze służbą wojskową nie należą do właściwości z sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia czyli ustalenie związku nabytych chorób ze służbą wojskową nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w tezach wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia czy też inwalidztwo funkcjonariusza i ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. W uchwale z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową. Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47). J. D. kwestionuje orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] jedynie w części dotyczącej ustalenia związku stwierdzonych przez organ schorzeń ze służbą wojskową. Natomiast od orzeczenia dotyczącego ustalenia związku stwierdzonych chorób ze służbą wojskową, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Zatem skarga J. D. z dnia 7 lipca 2014 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.