II SA/Wa 1474/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. S. A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. S. A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie N. S. A. z siedzibą w W. uczyniła decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]. Decyzją tą Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy własną decyzję w przedmiocie umorzenia postępowanie z wniosku ww. Spółki w sprawie zgłoszenia zmian w zbiorze danych o nazwie "[...]" z dnia 23 września 2011 r. oraz w związku z wnioskiem z dnia 2 stycznia 2012 r. o wydanie decyzji w sprawie ww. zgłoszenia. W uzasadnieniu tejże decyzji organ stwierdził, że postępowanie jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, ponieważ ww. Spółka – wnioskodawca – nie ma statusu administratora danych osobowych opisanego zbioru danych. Status ten posiada bowiem [...] z siedzibą w W. W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik Spółki wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji utrzymanej nią w mocy. Uzasadniając to żądanie podniósł, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowany jest obawą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia dla skarżącego skutków. Podkreślił, że wykonanie wydanych w sprawie decyzji, przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, spowoduje nieodwracalne, przede wszystkim finansowe, szkody po stronie skarżącej Spółki. Szkody te będą związane z koniecznością ponownego wypełnienia przez Spółkę obowiązków informacyjnych wobec osób, których dane są przetwarzane przez administratora danych w zbiorze objętym zaskarżoną decyzją. Nadto, zdaniem pełnomocnika, w przypadku wykonania zaskarżonych decyzji, w sytuacji gdy Sąd uznałby zasadność skargi Spółki, po stronie administratora danych, po raz kolejny, powstanie obowiązek informacyjny wobec osób, których dane zawiera wskazany zbiór. W odpowiedzi na skargę, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie odniósł się do złożonego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. Nr 153, poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Analiza powołanych przez pełnomocnika skarżącej Spółki we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka przesłanki określone w przywołanym przepisie ściśle powiązała, z będącą istotą sporu w niniejszej sprawie, oceną jej statusu jako administratora danych i wynikającymi z tej oceny dalszymi skutkami prawnymi – obowiązkami jakie prawo nakłada na administratora danych. Tym samym oznacza to, że zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania Spółka łączy w istocie z postawionymi w skardze zarzutami i możliwym kierunkiem rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, a jak wskazano już powyżej instytucja wstrzymania wykonania aktu, wolą ustawodawcy, została powiązana z kwalifikowanymi (ściśle określonymi) skutkami jakie może wywołać wykonanie decyzji. Instytucja ta jest zatem niezależna od ewentualnej wadliwości zaskarżonego aktu bowiem ocena legalności zaskarżonego aktu następuje dopiero podczas rozpoznania sprawy, a nie podczas incydentalnego postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Prawidłowość takiego stanowisko wynika także z treści przepisu art. 152 p.p.s.a., który, w odróżnieniu od przepisu art. 61 p.p.s.a., łączy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z określonym kierunkiem rozstrzygnięcia sprawy. W tej zaś sytuacji rozpoznanie wniosku o wstrzymanie pod kątem zasadności zarzutów skargi, czyli przyszłego rozstrzygnięcia sprawy, byłoby nie tylko przedwczesne, ale i niedopuszczalne. W konsekwencji, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący nie wykazał, aby w sprawie zaistniały takie okoliczności, z którymi ustawodawca, poprzez treść art. 61 § 3 p.p.s.a., łączy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.