II SA/Wa 1474/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wydziału Prawa Uniwersytetu [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania kategorii naukowej postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał w dniu [...] maja 2014 r. decyzję nr [...] w przedmiocie przyznania Wydziałowi Prawa Uniwersytetu [...] kategorii naukowej [...]. Odpis przedmiotowej decyzji wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego doręczono Dziekanowi Wydziału w dniu 21 maja 2014 r. (ZPO K-7 akt administracyjnych). W dniu 24 czerwca 2014 r. (data nadania k-15 akt sądowych) Wydziału Prawa Uniwersytetu [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek uzasadnił brakiem możliwości przeprowadzenia posiedzenia Rady Wydziału Prawa mającej zdecydować (w drodze uchwały) o złożeniu niniejszej skargi. Dalej wyjaśnił, że termin posiedzenia Rady został ustalony jeszcze przed doręczeniem zaskarżonej decyzji (tj. na posiedzeniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. k- 42 akt sądowych) i brak było możliwości przesunięcia tego terminu z uwagi na odbywające się w jego trakcie kolokwium habilitacyjne wymagające udziału zaproszonych recenzentów spoza Wydziału. Natomiast w piśmie z dnia 30 września 2014 r. skarżący wyjaśnił, że w postępowaniu administracyjnym o przyznanie kategorii naukowej Dziekan Wydziału nie uczestniczył jako strona postepowania. Stroną była jednostka naukowa czyli Wydział Prawa, zatem przed wniesieniem skargi do sądu Dziekan był zobowiązany uzyskać zgodę (w drodze uchwały) Rady Wydziału na dokonanie powyższej czynności, ponieważ to ona w szczególności odpowiada za sferę działalności naukowej Wydziału. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżący dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 87 § 1 ustawy. Dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu – w ocenie skarżącego, był 24 czerwca 2014 r., tj. dzień, w którym Rada Wydziału wydała uchwałę nr [...] w sprawie złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W tym samym dniu skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego. Przechodząc do merytorycznej części oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają, w ocenie Sądu, braku jego winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy bowiem, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, jakoby do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję w sprawie przyznania kategorii naukowej Wydziałowi niezbędna była zgoda Rady Wydziału. Obowiązek taki, w ocenie Sądu, nie wynika ani z przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), ani ze Statutu Uniwersytetu [...] uchwalonego na posiedzeniu Senatu Uniwersytetu [...] w dniu [...] kwietnia 2012 r. Natomiast we wskazanym statucie w § 34 pkt 1 wyraźnie wskazano, że Dziekan kieruje Wydziałem i reprezentuje go na zewnątrz. Zatem w myśl obowiązujących przepisów to on uprawniony jest do wniesienia i podpisania skargi w imieniu Wydziału. Dodatkowo należy wskazać, że nawet gdyby przyjąć argumentację skarżącego, iż do wniesienia skargi niezbędna była zgoda Rady Wydziału, to w ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu również nie zasługiwałby na uwzględnienie z dwóch powodów. Po pierwsze - z powołanego Statutu z § 45 ust 5 wynika, że jeżeli przepisy Statutu lub wskazanych w nim regulaminów przewidują podjęcie decyzji przez organ Uniwersytetu po zasięgnięciu opinii, po uzgodnieniu albo w porozumieniu z innym organem lub grupą członków organu kolegialnego, a właściwy do zajęcia stanowiska organ (lub grupa) nie wyrazi go w obowiązującym terminie, niezajęcie stanowiska jest równoznaczne z brakiem zastrzeżeń. Zasada niniejsza nie ma zastosowania do spraw rozstrzyganych w trybie decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie stanowisko swoje (według twierdzeń skarżącego) winna wyrazić Rada Wydziału w zakresie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zatem niezajęcie stanowiska w zakreślonym terminie do wniesienia skargi należało uznać za równoznaczne ze zgodą na jej wniesienie. Po drugie - postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej Wydziałowi toczyło się od 2013 r. – [...] października 2013 r. została wydana decyzji I instancji, od której Wydział wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i oczekiwał na jego rozpatrzenie. Zatem można stwierdzić, że Rada Wydziału mając na uwadze toczące się postępowanie administracyjne, niezbędność (w ocenie skarżącego) wyrażenia zgody na wniesienie ewentualnej skargi do sądu oraz odstępy czasowe w jakich zwoływane są posiedzenia Rady, mogła wydać taką zgodę na przyszłość lub udzielić instrukcji w razie wydania decyzji administracyjnej określonej treści. Nie dokonanie tych czynności należy potraktować jako niedochowanie staranności w prowadzeniu własnych spraw. Konkludując, w ocenie Sądu, wskazane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.