II SA/Wa 1489/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: przyznać A. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. A. S., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2015 r. wniesionej przez niego skargi, zwrócił się o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek uzupełnił pismami z dnia 20 lipca 2015 r., do których załączył zaświadczenie z Banku [...] z dnia [...] lipca 2015 r. o stanie konta oraz kserokopie faktur VAT za energię elektryczną, gaz, wodę i ścieki. We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, jest osobą bezrobotną podobnie jak jego żona, nie ma żadnych dochodów, oszczędności, majątku ani przedmiotów wartościowych. Wskazał, że nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, pozostając wraz z żoną na utrzymaniu dwóch synów. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył opłaty za energię elektryczną – 160 zł, wodę i ścieki – 222 zł, gaz – 229 zł, telefon, wywóz śmieci i inne - 35 zł oraz zakup żywności i środków czystości w wysokości 1.000 zł miesięcznie. Oświadczył, że mieszka wraz z żoną z jednym z synów. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W związku z tym, że o zwolnieniu od kosztów sądowych w niniejszej sprawie rozstrzyga sama ustawa, brak jest podstaw do oceny przedmiotowego wniosku w tej części w zakresie ustawowych przesłanek. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, skarżący, podobnie jak jego żona, jest osobą bezrobotną, nie ma dochodów, żadnego majątku ani oszczędności. Koszty utrzymania wnioskodawcy i jego żony, na które składają się opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę i ścieki oraz wydatki na jedzenie i środki czystości (w wysokości 1.000 zł dla trzech osób miesięcznie), ponoszą synowie, których dochody, zgodnie z oświadczeniem strony, są "niezbyt duże". Należy więc uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.