II SA/Wa 1489/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. C. z dnia 17 marca 2017 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1489/16 w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku. H. W. pismem z dnia 25 lipca 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1489/16 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Pismem z dnia 4 października 2016 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformowała Sąd, że pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła r.pr. P. Ch. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1489/16 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1489/16 referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. C. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Odpis wyroku z dnia 15 lutego 2017 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 69 akt sądowych). Pismem z dnia 17 marca 2017 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 20 marca 2017 r.) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2017 r. " o punkt II co do: postanowienia o pozostawieniu referendarzowi sądowemu do wyliczenia, kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. akt II 1489/16". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie Sąd orzekł w wyroku o całości skargi i nie był obowiązany zamieścić w wyroku dodatkowego orzeczenia z urzędu. Żądanie zawarte we wniosku radcy prawnego P. C. z dnia 17 marca 2017 r. nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach prawa. Po ogłoszeniu wyroku, Przewodniczący składu orzekającego poinformował jedynie pełnomocnika z urzędu, że jego wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne zostanie rozpoznany przez referendarza sądowego na posiedzeniu niejawnym. Powyższe nie stanowi orzeczenia, w tym orzeczenia, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. Była to informacja, że wniosek o wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu zostanie rozpoznany przez referendarza sądowego na posiedzeniu niejawnym. Dodatkowo jedynie Sąd wskazuje, że także samo orzeczenie o wynagrodzeniu nie stanowi orzeczenia, które Sąd z urzędu obowiązany byłby zamieścić w wyroku. Kwestia wynagrodzenia za pomoc prawną wykonaną na zasadzie prawa pomocy może być bowiem rozstrzygnięta odrębnie na posiedzeniu niejawnym postanowieniem referendarza sądowego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 § 1, orzekł jak w postanowieniu.