II SA/Wa 149/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. z dnia 18 lutego 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 17 grudnia 2009 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich postanawia -odrzucić wniosek- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 149/10 odrzucił skargę P. M. z dnia 17 grudnia 2009 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego w dniu 5 października 2009 r. Skarga na decyzję Komendanta Głównego Policji wniesiona została do Sądu przez pełnomocnika skarżącego – adwokata J. M. w dniu 21 grudnia 2009 r., a zatem 47 dni po upływie ustawowego terminu. Postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 lutego 2010 r. Wnioskiem z dnia 18 lutego 2010 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 19 lutego 2010 r.) pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 17 grudnia 2009 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał, że skarżący złożył skargę w terminie 30 dni od dnia, w którym dowiedział się o zaskarżonej decyzji, co nastąpiło w dniu 20 listopada 2009 r., podczas weryfikacji akt postępowania prowadzonego przez organ administracji. Skarżący przeczy, aby w skrzynce pocztowej, w biurze lub w innym widocznym miejscu złożono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki z informacją o możliwości odbioru. Pełnomocnik podniósł, że także w innych sprawach skarżący nie mógł odebrać awizowanych przesyłek. Do wniosku załączono odpisy niezwiązanych z niniejszą sprawą zawiadomień o pozostawieniu przesyłek do odbioru w urzędzie pocztowym. W dalszej części uzasadnienia pełnomocnik wskazał, że skarżący regularnie kontroluje zawartość skrzynki i utrzymuje ją w należytym stanie, a zatem podjął starania celem zabezpieczenia swoich interesów. Z tego względu, w ocenie pełnomocnika, brak jest winy skarżącego w uchybieniu terminu, o którego przywrócenie wnosi. W odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu organ podniósł, że jest on bezprzedmiotowy i niedopuszczalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Przepis art. 88 P.p.s.a. stanowi zaś, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi z dnia 17 grudnia 2009 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] jest spóźniony. Złożony został bowiem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Sąd przyjął, że przyczyna ta ustała w dniu 18 listopada 2009 r., co ustalono na podstawie akt postępowania administracyjnego. W tym dniu bowiem skarżącemu doręczone zostało pismo Zastępcy Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych i Prezydialnego KWP [...] z dnia [...] października 2009 r. z informacją o uprawomocnieniu się decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] (pismo wraz z dowodem doręczenia – karta 118 i 119 akt postępowania administracyjnego). Zatem już w tym dniu skarżący wiedział, że upłynął termin do wniesienia skargi i mógł podjąć odpowiednie działania. Osobiste odebranie decyzji Komendanta Głównego Policji w siedzibie organu I instancji, po uzyskaniu informacji o prawomocności decyzji, potwierdza, że strona była zdolna do podejmowania czynności we własnej sprawie. Z uwagi na powyższe, stwierdzić należało, że 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2009 r. Wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącego w dniu 19 lutego 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) jest zatem spóźniony. Sąd podkreśla przy tym, że w przedstawionych wyżej okolicznościach, brak jest jakichkolwiek podstaw, aby przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącego postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Nadto, Sąd wskazuje, że kwestia uchybienia terminu do wniesienia skargi podnoszona była przez organ w odpowiedzi na skargę, która doręczona została pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 lutego 2010 r. Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że również licząc od tego dnia, jako dnia, w którym strona mogła z całą pewnością dokonać czynności, której terminowi uchybiła, wniosek o przywrócenie terminu, wniesiony 19 lutego 2010 r., jest spóźniony. Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, że pełnomocnik kwestionuje w istocie fakt doręczenia skarżącemu decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. Podniesione okoliczności (dotyczące prawidłowości awizowania) nie mają żadnego znaczenia przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i nie mogłyby być w niniejszej sprawie oceniane na gruncie art. 87 § 2 P.p.s.a., nawet gdyby wniosek o przywrócenie terminu nie był spóźniony. Przedstawione argumenty, prowadzące do stwierdzenia przez stronę, że uchybienie terminu nie nastąpiło, mogłyby mieć znaczenie przy rozpatrywaniu środka odwoławczego od postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.