II SA/Wa 1490/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], zobowiązał H. K. do opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego w M. na [...] oraz zapłaty należnych opłat i odszkodowania. Odbiór decyzji przesłanej stronie za pośrednictwem poczty pokwitowała w dniu 17 lipca 2008 r. jej siostrzenica J. G. W dniu 14 sierpnia 2008 r. H. K. nadała w placówce pocztowej pismo skierowane do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej za pośrednictwem Oddziału Regionalnego WAM w K., w którym nie zgodziła się z rozstrzygnięciem i wniosła o jego unieważnienie. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania i jednocześnie pozostawił je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu podał, iż przedmiotowa decyzja została doręczona J. G. – siostrzenicy strony w dniu 17 lipca 2008 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 43 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zatem, w ocenie organu, należało uznać, iż powołana decyzja została skutecznie doręczona stronie. W dalszej części organ stwierdził, że w myśl art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczególnego uzasadnienia i w związku z tym pismo zainteresowanej zostało potraktowane jako odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w K. z dnia [...] lipca 2008 r. Ponadto, stosownie do przepisu art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, wobec czego termin do jego wniesienia upłynął w dniu 31 lipca 2008 r. Prezes WAM podkreślił, że strona została prawidłowo pouczona przez organ wydający decyzję o prawie do wniesienia odwołania, a ponadto podniósł, że nie złożyła ona prośby o przywrócenie uchybionego terminu. Zatem organ odwoławczy zobligowany był do wydania rozstrzygnięcia wynikającego z przepisu art. 134 k.p.a. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. oraz u uchylenie lub zawieszenie do dnia jej śmierci decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w K. z dnia [...] lipca 2008 r. W uzasadnieniu podniosła, że jest osobą wiekową (76 lat), schorowaną i samotnie mieszkającą w lokalu mieszkalnym stanowiącym własność Agencji. Stwierdziła jednocześnie, że: "Jako były pracownik cywilny znam i szanuję przepisy prawne, gdzie terminy są wiążące dla stron toczącego się postępowania, jednak dotykają one ludzi starszych, schorowanych lub/i samotnych, dla których problemem staje się znalezienie osoby, która napisze na komputerze dokument, wreszcie zaadresuje i wyśle na poczcie. Spóźnienie o jeden czy nawet kilka dni winno być uwzględnione przez stronę postępowania, gdyż powszechnie znany jest jej wiek, stan zdrowotny i samotność". W pozostałej części skargi skarżąca odniosła się do swojej sytuacji materialnej i bytowej, a nadto do skutków, jakie spowoduje wykonanie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 129 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Natomiast, w myśl przepisu art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. H. K. wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], bezpośrednio do Prezesa WAM w dniu 14 sierpnia 2008 r. Natomiast powyższa decyzja została doręczona skutecznie w trybie art. 43 k.p.a. siostrzenicy skarżącej – J. G., która jest jej sąsiadką, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 17 lipca 2008 r., z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia odwołania. Zatem w dniu 18 lipca 2008 r. rozpoczął bieg czternastodniowy termin określony w przepisie art. 129 § 2 k.p.a., którego upływ przypadał na dzień 31 lipca 2008 r. Wniesienie odwołania za pośrednictwem poczty w dniu 14 sierpnia 2008 r. nastąpiło więc z uchybieniem wskazanego terminu, stąd organ odwoławczy prawidłowo stwierdził jego uchybienie, wydając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a., przy jednoczesnym stwierdzeniu, że skarżąca nie złożyła prośby o przywrócenie uchybionego terminu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.