II SA/Wa 1490/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na uchwałę Rady Powiatu P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasad udzielania stypendiów dla uczniów i studentów postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 300 (słownie trzysta) zł. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Powiatu P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasad udzielania stypendiów dla uczniów i studentów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 87 ust 1 ustawy o samorządzie powiatowym z dnia 5 czerwca 1998 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 814 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Natomiast na skarżącego nakłada się obowiązek wykazania naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia. Istnienie interesu prawnego determinuje przepis prawa materialnego, a o skuteczności skargi przesądza wykazanie naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes prawny powinien mieć charakter bezpośredni, konkretny i realny (por. wyroki NSA z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt II SA 2637/02, z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 476/04, z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 715/05). Nie można zatem art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym interpretować rozszerzająco, wyprowadzając naruszenie interesu prawnego z ogólnych wartości, czy zasad prawa. O tym, czy jednostka ma w danej sprawie konkretny, indywidualny, aktualny i obiektywny interes prawny, przesądzają konkretne przepisy prawa. Mogą to być regulacje prawne zamieszczone w ustawach materialnoprawnych, ustawach ustrojowych i ustawach procesowych. Przepis prawa ustanawia interes prawny jednostki w tym znaczeniu, że na jego podstawie organ administracji publicznej kształtuje prawa lub obowiązki jednostki o charakterze publicznoprawnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyroki NSA z dnia 22 lutego 1984 r., sygn. akt I SA 1748/83 oraz z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 798/06 i z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 255/11). W rozpoznawanej sprawie interesu prawnego do kwestionowania zaskarżonej uchwały nie można, w ocenie Sądu, wyprowadzić z faktu, iż skarżący jest studentem i członkiem społeczności lokalnej, i w związku z tym przysługuje mu prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę regulującą ogólne warunki przyznawania stypendiów uczniom i studentom. Należy mieć na uwadze, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego, stanowiącym źródło powszechnie obowiązującego prawa z zakresu prawa administracyjnego publicznego, a do którego wydania rada powiatu została upoważniona w ramach ustawowych kompetencji. Zatem przepisy zawarte w tym akcie determinują interes prawny skarżącego do rozpatrzenia jego wniosku o przyznanie stypendium. Jednocześnie z powyższego wynika, iż jego interes prawny nie może zostać naruszony przez wydanie kwestionowanego aktu (jako aktu generalnego). Konkludując, skoro powiat został upoważniony w ramach ustawowych kompetencji do określenia w uchwale zasad udzielania stypendiów, to skarżący nie posiada – nawet jako jej mieszkaniec – interesu prawnego w kwestionowaniu takiego aktu, bowiem nie istnieje przepis prawa, kreujący po jego stronie interes prawny do kwestionowania takiej regulacji. W tym przypadku skarżący ma jedynie interes faktyczny w zmianie zasad przyznawania stypendiów, lecz – co należy podkreślić – dopiero wydanie określonej uchwały odmawiającej przyznania skarżącemu powyższego świadczenia, kreowałoby po jego stronie interes prawny, tj. interes prawny w rozstrzygnięciu indywidualnej sprawy przyznania konkretnego świadczenia – a nie kwestionowaniu ogólnych zasad. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.