II SA/Wa 1491/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi P.M. na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania – uchyla zaskarżone postanowienie – Pełnomocnik Komendanta [...] Policji ds. Ochrony Informacji Niejawnych, decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], cofnął skarżącemu P. M. poświadczenia bezpieczeństwa [...] o klauzulach poufne oraz zastrzeżone i decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 5 lutego 2016 r. W odwołaniu z dnia [...] lutego 2016 r. do Prezesa Rady Ministrów, skarżący wniósł uchylenie zaskarżonej decyzji lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego. Prezes Rady Ministrów postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że wprawdzie odwołanie złożone osobiście w siedzibie organu jest opatrzone datą [...] lutego 2016 r., lecz na jego drugiej stronie widnieje pieczęć organu pierwszej instancji z datą wpływu, tj. ",2016-02-22", co potwierdza za zgodność z oryginałem kopia dwóch stron dziennika korespondencyjnego Wydziału Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum [...] w W. Z kolei stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych, od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa przysługuje odwołanie do Prezesa Rady Ministrów, które w myśl art. 35 ust. 2 wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia osobie sprawdzanej decyzji, za pośrednictwem podmiotu, który przeprowadził postępowanie sprawdzające. Tymczasem zestawienie dat prawidłowego doręczenia decyzji z datą złożenia odwołania do organu I instancji wskazuje jednoznacznie, że doszło do przekroczenia 14-dniowego terminu do wniesienia środka odwoławczego, bowiem ostatni dzień tego terminu upłynął bowiem 19 lutego 2016 r., zaś skarżący nie wnioskował o przywrócenie terminu, jak i nie wskazał okoliczności, które spowodowały jego uchybienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący P. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 7, 77 § 1, 134 i 57 § 5 pkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał, że sporne odwołanie zostało złożone przez jego pełnomocnika za pośrednictwem "Poczty Polskiej" listem poleconym w dniu 18 lutego 2016 r., co niewątpliwie winno być potwierdzone przez Komendę [...] Policji w W. w "Dzienniku Korespondencyjnym", odnotowującym przesyłki pocztowe napływające do Komendy [...] Policji w W. Jednocześnie brak wpisu w Książce Spraw Przychodzących Poszczególnych Wydziałów "[...]" Komendy [...] Policji w W. w dniu 22 lutego 2016 r. winno wskazywać, iż ani on, ani też jego pełnomocnik nie złożył odwołania bezpośrednio na Biurze Podawczym [...] w W. Dodatkowo o złożeniu przedmiotowego odwołania za pośrednictwem operatora pocztowego świadczy dowód nadania przesyłki poleconej z dnia 18 lutego 2016 r. Następnie do pisma procesowego z dnia 25 lipca 2016 r., skarżący załączył kserokopię nadania odwołania z Urzędzie Pocztowym W. oraz kartę z portalu śledzenia przesyłek. W odpowiedzi na skargę, Prezes Rady Ministrów wniósł o jej uwzględnienie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne podał, że skarżący dochował przewidziany prawem termin na wniesienie odwołania, o czym świadczy dowód w postaci potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii potwierdzenia nadania w dniu 18 lutego 2016 r. przesyłki pocztowej, w której przesłane zostało odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] oraz wyjaśnienia organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych Dz. U. Nr 182, poz. 1228 ze zm.), od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa przysługuje odwołanie do Prezesa Rady Ministrów, które w myśl art. 35 ust. 2 wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia osobie sprawdzanej decyzji, za pośrednictwem podmiotu, który przeprowadził postępowanie sprawdzające. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżącemu P. M. decyzję Pełnomocnika Komendanta [...] Policji ds. Ochrony Informacji Niejawnych z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], doręczono w dniu 5 lutego 2016 r. (Rejestr odmów poświadczeń bezpieczeństwa). Nie budzi również wątpliwości fakt, że skarżący odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...] lutego 2016 r., wysłał przesyłką poleconą za pośrednictwem Poczty Polskiej W. w dniu 18 lutego 2016 r. Świadczy o tym – nie budzące żadnych wątpliwości dla Sądu – potwierdzenie nadania przesyłki poleconej w tym właśnie dniu oraz pismo Naczelnika Wydziału Ochrony Informacji Niejawnych i Archiwum Komendy [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2016 r. potwierdzającego ten fakt. Dodać w tym miejscu należy, że Prezes Rady Ministrów w odpowiedzi na skargę, potwierdził powyższe ustalenia i wniósł o uwzględnienie skargi, a zatem odwołanie zostało przesłane w ustawowym terminie, tj. w 13 dniu, od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji i tej sytuacji nie było podstaw do zastosowania przepisu art. 36 ust. 1 pkt 2) ustawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), należało orzec jak w sentencji wyroku.