II SA/Wa 1493/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Anna Mierzejewska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi kasacyjnej K.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn.. akt II SA/Wa 1493/15 w sprawie ze skargi K.C. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji 1. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn.. akt II SA/Wa 1493/15, 2. uchyla postanowienie Ministra Obrony Narodowej z [...] lipca 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1493/15 - po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K.C. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Wskazał, że decyzję organu pierwszej instancji doręczono K.C. w dniu 23 maja 2015 r., a zatem ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 czerwca 2015 r. Skoro odwołanie zostało wniesione w 16-tym dniu od daty doręczenia decyzji, tj. 8 czerwca 2015 r. i nie wniesiono wniosku o przywrócenie terminu, zasadnie organ orzekł, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w artykule 129 § 2 k.p.a. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł K.C. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i zasądzenie kosztów postępowania, skarżący podniósł naruszenie art. 134 k.p.a. w związku z art. 129 § 2 k.p.a. w związku z art. 57 § 4 k.p.a., poprzez przyjęcie, że w sobota nie jest traktowana jako dzień równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. Nadto zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 269 § 1 w związku z art. 15 § 1 p.p.s.a. Po zapoznaniu się z treścią skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, że w sprawie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 179a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) Zgodnie z art. 179a p.p.s.a., jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Powyższy przepis został wprowadzony przez art. 1 pkt 52 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), obowiązującej od dnia 15 sierpnia 2015 r. Stosownie do art. 2 ustawy zmieniającej, powołany przepis stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Przepis art. 179a p.p.s.a. zawiera dwie przesłanki, których zaistnienie może stanowić podstawę uchylenia wyroku pierwszej instancji, a mianowicie: nieważność postępowania albo oczywiście usprawiedliwione podstawy skargi kasacyjnej. Zastosowane przez ustawodawcę w przepisie art. 179a p.p.s.a. sformułowanie "albo" prowadzi do wniosku, że ustawodawca przewidział dwie niezależne od siebie przesłanki - wystarczy zatem jedna z nich, by znalazł zastosowanie. W ocenie Sądu, zachodzi jedna z przesłanek wymieniona w art. 179a p.p.s.a., tj. "oczywiście usprawiedliwione podstawy skargi kasacyjnej". Zasadny jest mianowicie zarzut, że rozstrzygając przedmiotową sprawę Sąd pominął treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I OPS 1/11. W powyższej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. W realiach rozpoznawanej sprawy oznacza to, że organ nieprawidłowo uznał, że skarżący uchybił terminowi z art. 129 § 2 k.p.a. Organ błędnie uznał, że odwołanie skarżącego od decyzji Szefa Sztabu Generalnego z [...] maja 2015 r. nr [...], nadane listem poleconym w dniu 8 czerwca 2015 r. (poniedziałek) zostało wniesione po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., bowiem czternastodniowy termin upłynął w sobotę 6 czerwca 2015 r., a sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji w ramach samokontroli, na podstawie art.179a oraz art. 145 § 1 pkt 1lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił własny wyrok z 8 grudnia 2015 r. oraz uchylił postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...].