II SA/Wa 1497/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 07 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1497/09 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 08 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1497/09 oddalił skargę A. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej – adw. C. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącego w dniu 15 lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) przy piśmie Sądu z dnia 09 lutego 2010 r. Pismem z dnia 17 marca 2010 r. (data stempla pocztowego – 18 marca 2010 r.) A. S., reprezentowany przez adw. C. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1497/09. Postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1497/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. S. wniesioną od ww. wyroku WSA w Warszawie. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 15 lutego 2010 r. – tj. w dacie doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej odpisu wyroku z uzasadnieniem i upłynął, uwzględniając to, że przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie, w dniu 17 marca 2010 r. (środa). Tym samym skargę kasacyjną wniesioną 18 marca 2010 r. Sąd uznał za wniesioną z uchybieniem terminu. Odpis przedmiotowego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 09 kwietnia 2010 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy). Pismem z dnia 16 kwietnia 2010 r. (16 kwietnia 2010 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo) pełnomocnik strony skarżącej adw. C. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Do przedmiotowego wniosku pełnomocnik dołączył skargę kasacyjną wraz z dowodem uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1497/09 odrzucającego skargę kasacyjną A. S. wniesioną od ww. wyroku WSA w Warszawie, została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 09 kwietnia 2010 r. i to z tym dniem, jak wynika z wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, strona powzięła wiadomość o powstałym uchybieniu. W takim przypadku za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku należy uznać dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżącego przedmiotowego postanowienia, tj. 09 kwietnia 2010 r. Natomiast pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu w dniu 16 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek). Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącego przedmiotowego orzeczenia – 09 kwietnia 2010 r., z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – 16 kwietnia 2010 r., należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy. Równocześnie z wnioskiem pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swoim zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, iż z nieznanej mu przyczyny, po otrzymaniu orzeczenia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, okazało się, że skarga kasacyjna została wniesiona 18 marca 2010 r. Jednocześnie wskazał, że po upływie trzech tygodni nie może odtworzyć, z jakiej przyczyny skarga kasacyjna została nadana następnego dnia, skoro została sporządzona i opłacona w terminie, tj. 17 marca 2010 r. o godzinie 16:27. Dodał, że może jedynie domniemywać, że nastąpiło to w wyniku omyłki w oznaczaniu pism do wysyłki lub z innej przyczyny, a on sam, wobec ilości korespondencji, nie jest w stanie ustalić obecnie przyczyny. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarga kasacyjna, opatrzona datą 17 marca 2010 r. została nadana 18 marca 2010 r. w polskim urzędzie pocztowym W. 1. Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z powyższego wynika, iż dochowanie terminu przez stronę ma miejsce wówczas, gdy złoży ona pismo w Sądzie lub jednym z wyżej wskazanych urzędów, na ocenę powyższego nie wpływa data sporządzenia pisma. W ocenie Sądu, okoliczność, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu omyłki w oznaczaniu pism do wysyłki lub z innej przyczyny, której pełnomocnik strony skarżącej nie jest w stanie obecnie ustalić, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Wskazać należy, iż zaniedbanie pełnomocnika skarżącego w tym przedmiocie jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Powyższe uzasadnia to, iż od adwokata, jako profesjonalnego pełnomocnika, wymaga się dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich zgodnych z prawem czynności, w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. Przyjmując obiektywny miernik staranności, której należy wymagać od fachowego pełnomocnika, należy uznać, że jego obowiązkiem jest właściwe zorganizowanie swojej pracy. Wiąże się to przecież z odpowiedzialnością za prowadzenie spraw reprezentowanej strony, w tym także z obowiązkiem dochowania terminów. Zaistniałe w tym zakresie zaniechanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.