II SA/Wa 1497/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o tym, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Pismo organu informujące o tym, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, a także nie jest aktem lub czynnością, która ustala, odmawia ustalenia, stwierdza, odmawia stwierdzenia, potwierdza lub odmawia potwierdzenia uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z tym, takie pismo nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA, a skarga na nie jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Z. S. wystąpiła do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci wyciągu z ewidencji działek oraz planu nieruchomości. Organ pismem poinformował, że żądane informacje nie są informacją publiczną. Po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ podtrzymał swoje stanowisko. Z. S. wniosła skargę do WSA, wskazując jako przedmiot zaskarżenia pismo organu z maja 2018 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. S. na pismo [...] z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę-
Pismem z dnia z dnia 27 marca 2018 r. Z. S. wystąpiła do [...] o udostępnienie następujących informacji publicznych w postaci:
1. wyciągu z ewidencji działek, o której mowa w art. 51 ust. 1 i 2 ustawy z 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych w zakresie, w jakim ewidencja ta obejmuje numery porządkowe działek i ich powierzchnię (art. 51 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy),
2. planu z naniesionym podziałem na działki oraz części wspólne wraz z ich oznaczeniem i podaniem powierzchni,
dotyczących nieruchomości położonej w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...]i [...]o obszarze 8,8887 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta [...]. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wskazany w petitum teren stanowi jej własność i ma ona prawo wiedzieć, kto przebywa na tej nieruchomości oraz decydować jaki użytek z tej nieruchomości czyni.
W odpowiedzi na powyższy wniosek [...] w piśmie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. poinformował Z. S., że informacja, której udostępnienia się domaga nie jest informacją o sprawach publicznych (informacją publiczną) w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wyjaśniono, że sprawą publiczną jest działalność organów władzy publicznej, samorządów oraz osób
i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Wnioskowana informacja nie pozostaje w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, w związku z czym nie stosuje się do niej ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W dniu 7 maja 2018 r. Z. S. złożyła od powyższego pisma wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy.
[...] pismem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] poinformował Z. S., że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. Ponownie wskazał, że informacja, której dotyczył wniosek nie stanowi informacji publicznej.
Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie skargę, wskazując, że jej przedmiotem jest decyzja [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] odmawiająca udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W ocenie Sądu pismo [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] nie należy do aktów i czynności wymienionych w 3 § 2 P.p.s.a.
Przede wszystkim należy zauważyć, że na gruncie ustawy z dnia 6 września
2001 r .o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330) decyzje administracyjne wydawane są wyłącznie w dwóch przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania
o udostępnienie informacji w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Stanowi o tym art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo ma tymczasem wyłącznie charakter informacyjny. Treści zawartych w tym piśmie nie można poczytywać jako odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zawiera ono wyłącznie informację, że żądane przez skarżącą dokumenty nie stanowią informacji publicznej oraz że w tym przypadku nie ma zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej.
Zaskarżonego pisma nie można również uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Decyduje o tym przede wszystkim informacyjny charakter tego pisma. Dany akt lub czynność, aby mogły być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego powinny ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 61). Tymczasem zaskarżone pismo nie rozstrzyga w żaden sposób o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącej wynikających z przepisów prawa.
Z tego też względu skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło