II SA/Wa 150/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Piotr Borowiecki, , Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego P. L. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., po rozpatrzeniu wniosku P. L. z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej odpisu umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawartej pomiędzy [...] a Miejskim Przedsiębiorstwem Oczyszczania w [...] Sp. z o.o., odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. W podstawie prawnej decyzji organ przywołał art. 10 ust. 1 i art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, ze zm.) oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż z uwagi na art. 1, art. 3 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ulega wątpliwości, że umowa zawarta przez podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej stanowi informację publiczną i co do zasady podlegać powinna udostępnieniu w trybie ww. ustawy. Jednak dostęp do informacji publicznej może podlegać ograniczeniom wskazanym w art. 5 ust. 2 ustawy, miedzy innymi z uwagi na tajemnice przedsiębiorcy. Pojęcie tajemnicy przedsiębiorcy nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak w polskim systemie prawa, w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (jednolity tekst Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) funkcjonuje określenie "tajemnica przedsiębiorstwa", rozumiane jako nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Dlatego celem ustalenia, czy określona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawie o dostępie do informacji publicznej, organ posiłkowo odwołał się do powyższej definicji. Wnioskowane informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej. Prezydentowi [...] nie jest wiadome, aby przedmiotowa umowa wykonawcza została w całości upubliczniona. Potwierdzeniem powyższego jest przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dlatego przesłankę nieujawnienia informacji do wiadomości publicznej - jako pierwszą z przesłanek pozwalających na kwalifikację informacji do kategorii tajemnicy przedsiębiorcy - należy więc uznać za spełnioną. W ocenie organu żądana informacja posiada także wartość gospodarczą. Za takim uznaniem przemawia okoliczność, że podobne informacje są utrzymywane w sekrecie przez podmioty konkurencyjne. W niniejszej sprawie wnioskodawca żąda udostępnienia odpisu umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów. Bez wątpienia inwestycja, której dotyczy przedmiotowa umowa jest złożonym i skomplikowanym przedsięwzięciem o dużej wartości. Umowa zawiera liczne informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne związane z rozbudową, utrzymaniem i eksploatacją instalacji zagospodarowania odpadów. W umowie opisano m.in. założenia w zakresie wydajności linii technologicznych, wskazano elementy węzłów technologicznych, etapy realizacji przedsięwzięcia oraz jego szacunkowy koszt. Opracowanie tego rodzaju danych wiąże się z poniesieniem istotnych nakładów finansowych, w tym związanych ze zleceniem i przeprowadzeniem szczegółowych i czasochłonnych analiz. Niewątpliwie ew. podmioty konkurencyjne wobec Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w [...] Sp. z o.o. mogłyby wykorzystać takie informacje, np. przy realizacji własnych, analogicznych przedsięwzięć i tym samym zaoszczędzić wydatków na sporządzenie podobnych opracowań. Co więcej, ujawnienie umowy może narazić Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w [...] Sp. z o.o. na trudne do przewidzenia konsekwencje w kontekście prowadzonych przez nią postępowań przetargowych, w tym dotyczących wyboru wykonawcy instalacji, jak i wyboru instytucji finansujących jej rozbudowę. Szczegółowa wiedza o realizacji inwestycji mogłaby przełożyć się na wzrost cen oferowanych przez podmioty biorące udział w przetargach związanych z realizacją inwestycji. Za prawdopodobne można zatem uznać, że ujawnienie wnioskowanych informacji skutkowałoby zaoszczędzeniem kosztów przez podmioty konkurencyjne oraz groziłoby zwiększeniem kosztów po stronie przedsiębiorcy (w szczególności kosztów realizacji inwestycji). Jakkolwiek nie jest możliwe udowodnienie powyższych okoliczności - wymagałoby to ujawnienia żądanych danych - to organ uznaje je za wystarczająco uprawdopodobnione, aby uznać, iż wnioskowane informacje odznaczają się wartością gospodarczą. Nadto, jak wynika ze stanowiska Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w [...] Sp. z o.o., nie wyraża ona zgody na ujawnienie przedmiotowej umowy i nie rezygnuje z przysługującego jej prawa do zachowania jej poufności. Przedsiębiorca ma prawo do samodzielnego decydowania, czy np. konkretna umowa, której jest stroną lub będąca jego własnością analiza, czy też obowiązująca w jego firmie procedura itd. stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. Informacje tego samego rodzaju mogą być przez jednego przedsiębiorcę traktowane jako tajemnica, a przez innego jako informacja w pełni jawna. Przedsiębiorca subiektywnie zatem podejmuje decyzję, które informacje chce chronić, a które ujawnia. Z drugiej strony tajemnica przedsiębiorstwa ma aspekt obiektywny - oznacza to, że przedsiębiorca nie ma pełnej swobody w decydowaniu o uznaniu konkretnej informacji za tajemnicę. Niektóre dane, dokumenty itd. dotyczące funkcjonowania przedsiębiorcy nie stanowią i nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa, nawet jeśli przedsiębiorca uważa, że jest inaczej. Dotyczy to w szczególności takich przypadków, w których informacja nie ma żadnej (albo ma znikomą) wartości gospodarczej. Informacje, których ujawnienie, oceniając obiektywnie, nie mogłoby spowodować żadnych negatywnych następstw wobec przedsiębiorcy, nie mogą zostać zakwalifikowane jako tajemnica przedsiębiorstwa. W niniejszej sprawie nie wystąpiły powody, aby nie uszanować woli przedsiębiorcy w zakresie uznania umowy za tajemnicę przedsiębiorstwa. W ocenie organu treść przedmiotowej umowy przemawia za uznaniem, iż zawarte w niej informacje mają istotną wartość gospodarczą. Co więcej, umowa nie została w całości ujawniona do wiadomości publicznej, a przedsiębiorca zachował środki w celu zachowania jej poufności. Spełnione są więc przesłanki zakwalifikowania umowy jako tajemnicy przedsiębiorstwa. P. L. odwołał się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] listopada 2017 r., na podstawie art. 127 § 2, w zw. z art. 17 pkt 1 Kpa i art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1659) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...]. W uzasadnieniu decyzji SKO szeroko omówiło ustawę o dostępie do informacji publicznej ze szczególnym uwzględnieniem jej art. 5 ust. 2 w powiązaniu z art. 61 ust. 3 konstytucji RP oraz art. art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Organ wskazał - odwołując się do: "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz", Zdyb M. (red.), Michalak A., Mioduszewski M., Ragłewski J., Rasiewicz J., Sieradzka M.s Sroczyński J., Szydło M., Wyrwiński M,,LEX, 2011. - iż wszystkie informacje składające się na zbiorcze pojęcie "tajemnica przedsiębiorstwa" muszą posiadać pewną wartość ekonomiczną, tzn. ich wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędzi mu wydatków lub zwiększy zyski. Godny podkreślenia jest fakt, że pojęcie wartości gospodarczej informacji należy oceniać w sposób obiektywny, a zatem samo przekonanie przedsiębiorcy o wartości posiadanej przez niego informacji nie jest wystarczające. Z drugiej strony należy raczej opowiedzieć się za liberalną wykładnią pojęcia wartości gospodarczej, która zakłada, iż chodzi o minimalną aktualną lub potencjalną wartość gospodarczą informacji. Odnoszą się do niniejszej sprawy, SKO wskazało na okoliczność podjęcia przez MPO w [...] Sp. z o.o. niezbędnych działań w celu zachowania w poufności określonych dokumentów (vide: pismo z dnia [...] lipca 2017 r., notatka z dnia [...] sierpnia 2017 r.) i podkreślił, iż żądane informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej. W ocenie składu orzekającego, stanowisko [...] w [...] Sp. z o.o. w zakresie wyłączenia informacji z udostępnienia, zostało uzasadnione i istniała ku przesłanka materialna. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedmiotowa umowa zawiera liczne informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne związane z rozbudową, utrzymaniem i eksploatacją instalacji zagospodarowania odpadów. W umowie opisano m.in. założenia w zakresie wydajności linii technologicznych, wskazano elementy węzłów technologicznych, etapy realizacji przedsięwzięcia oraz jego szacunkowy koszt. Takie opracowanie wiąże się z poniesieniem istotnych nakładów finansowych, w tym związanych ze zleceniem i przeprowadzeniem szczegółowych i czasochłonnych analiz. Te informacje mogłyby zostać wykorzystane przy realizacji własnych przedsięwzięć przez podmioty konkurencyjne, a także ujawnienie umowy mogłoby narazić MPO w [...] Sp. z o.o. na trudne do przewidzenia konsekwencje w kontekście prowadzonych postępowań przetargowych, w tym dotyczących wyboru wykonawcy instalacji, jak i wyboru instytucji finansujących jej rozbudowę. Dlatego żądane informacje, ze względu na swój charakter, nie powinny być, udostępniane innym podmiotom, ponieważ mogą stanowić dla nich źródło informacji posiadające znaczenie gospodarcze. P. L. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzucił: 1. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy a to: a. art. 7, art. 8, art. 77 §1, art. 107§3 oraz art. 80 Kpa, poprzez zaniechanie zgromadzenia niezbędnego w sprawie materiału dowodowego a w konsekwencji zaniechania wszechstronnej i wnikliwej oceny wystąpienie przestanek do wydania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności przyjęcie ustaleń organu I instancji za własne i przyjęcie iż wnioskowane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa, wyłącznie ze względu na fakt, iż MPO Sp. z o.o. uznaje treść wnioskowanej do ujawnienia umowy za tajemnicę przedsiębiorstwa, bez analizy treści odpisu umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawartej pomiędzy [...] a Miejskim Przedsiębiorstwem [...] w [...] Sp. z o.o.; b. art. 15 Kpa, poprzez zaniechanie merytorycznego i kompleksowego rozpatrzenia indywidualnej sprawy skarżącego na nowo w jej całokształcie i oparcie rozstrzygnięcia jedynie na ustaleniach organu I instancji, bez przeprowadzenia jakichkolwiek własnych ustaleń i bez rozpoznania treści umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawartej pomiędzy [...] a [...] w [...] Sp. z o.o.; c. art. 8 w zw. z art.75 §1 i w zw. z art. 14 §1 Kpa, poprzez przyjęcie, iż [...] Sp. Z o.o. uznaje treść wnioskowanej do ujawnienia umowy za tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy w aktach sprawy znajduje się jedynie odpis korespondencji mailowej, co nie stanowi oświadczenia woli lub wiedzy tego Przedsiębiorstwa i nie może być wiążącym organ dowodem w sprawie. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy a to: art. 5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez jego przedwczesne zastosowanie, w sytuacji gdy wnioskowana informacje publiczna nie podlega ograniczenie, gdyż nie stanowi "tajemnicy przedsiębiorstwa", a SKO nie wystąpiło do organu I instancji o załączenie do akt sprawy odpisu umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawartej pomiędzy [...] a [...] w [...] Sp. z o.o., celem weryfikacji czy treści zawarte w rzeczonej umowie stanowią "tajemnicę przedsiębiorstwa", o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z o dostępie do informacji publicznej. W konkluzji skargi P. L. wniósł o: Uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; Przeprowadzenie dodatkowego dowodu z dokumentu i zobowiązanie Prezydenta [...] do dostarczenie do akt sprawy odpisu umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawartej pomiędzy [...] a Miejskim Przedsiębiorstwem [...] w [...] sp. z o.o., jako materiału dowodowego, celem oceny jej treści ze względu na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej; W przypadku nieuwzględnienia wniosku, o którym mowa w pkt.2 i uchylenia decyzji SKO - zobowiązanie SKO do wystąpienia do organu I instancji o dostarczenie do akt sprawy odpisu umowy wykonawczej o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawartej pomiędzy [...] a Miejskim Przedsiębiorstwem [...] w [...] sp. z o.o., jako materiału dowodowego, celem oceny jej treści ze względu na art. 5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej; Zwrot od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego według norm przepisanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Żądana przez skarżącego wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2017 r. informacja - umowa wykonawcza o świadczenie usług publicznych w zakresie rozbudowy, utrzymania i eksploatacji instalacji zagospodarowania odpadów z dnia [...] listopada 2014 r. zawarta pomiędzy [...] a Miejskim Przedsiębiorstwem [...] w [...] Sp. z o.o. - stanowi informację publiczną, albowiem mieści się ona w pojęciu informacji publicznej wskazanej w art. 1 ust. 1 i rozwiniętej przykładowo w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Również podmiot, do którego zwrócił się skarżący o udostepnienie informacji - Prezydent [...] - jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, albowiem mieści się w kategorii podmiotów, wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy. Tak więc, wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2017 r. spełnia warunki przedmiotowe jak i podmiotowe, implikujące stosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. To zagadnienie nie jest w niniejszej sprawie sporne. Prawo dostępu do informacji publicznej (nieprzetworzonej) omawiana ustawa przyznaje każdemu, za wyjątkiem osób, które posiadają prawo dostępu do danej informacji publicznej z mocy innych przepisów. Istota sprawy sprowadza się do oceny, czy Prezydent [...] prawidłowo odmówił udostępnienia żądanej informacji, powołując się na tajemnicę przedsiębiorstwa – tu: Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] w [...] Sp. z o.o. i czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo rozpatrzyło odwołanie od tej decyzji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w rozpatrzeniu niniejszej sprawy przez organy obu instancji zaistniała istotna wada dotycząca uzasadnienia podjętych decyzji, skutkująca koniecznością ich uchylenia. Wada ta polega na nieprawidłowym zastosowaniu w obu decyzjach art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez bark odpowiedniej subsumcji, odnoszącej się wprost do umowy, stanowiącej przedmiot wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Nadto organ drugiej instancji dopuścił się istotnego dla wyniku sprawy naruszenia art. 138 Kpa, którego nawet nie powołał w swojej decyzji. Prezydent [...] w uzasadnieniu decyzji, w zakresie subsumpcji przywołanych przepisów art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, wskazał, iż będąca przedmiotem wniosku "umowa, zawiera liczne informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne związane z rozbudową, utrzymaniem i eksploatacją instalacji zagospodarowania odpadów. W umowie opisano m.in. założenia w zakresie wydajności linii technologicznych, wskazano elementy węzłów technologicznych, etapy realizacji przedsięwzięcia oraz jego szacunkowy koszt.". Z tych powodów Prezydent [...] uznał, iż "ujawnienie umowy może narazić Miejskie Przedsiębiorstwo [...] w [...] Sp. z o.o. na trudne do przewidzenia konsekwencje w kontekście prowadzonych przez nią postępowań przetargowych, w tym dotyczących wyboru wykonawcy instalacji, jak i wyboru instytucji finansujących jej rozbudowę. Szczegółowa wiedza o realizacji inwestycji mogłaby przełożyć się na wzrost cen oferowanych przez podmioty biorące udział w przetargach związanych z realizacją inwestycji.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z urzędu zażądał przedstawienia (jedynie do wglądu Sądu) przedmiotowej umowy i przeprowadził z niej dowód. Analizując tę umowę Sąd uznał, iż brak jest jasnych przesłanek, dla których treści zawarte w przedmiotowej umowie miałyby stanowić tajemnice przedsiębiorstwa wykonującego tę umowę, to jest MPO w [...] Sp. z o.o. Przedstawione przez Prezydenta [...] przyczyny, dla których uznano, iż treści umowy zawierają tajemnice przedsiębiorstwa, w zasadzie ograniczają się do ogólnego odwołania się do takich pojęć jak: - tajemnica technologiczna przedsiębiorcy, określona w uzasadnieniu decyzji jako: informacje techniczne, technologiczne, założenia w zakresie wydajności linii technologicznych, wskazanie elementów węzłów technologicznych; - tajemnica organizacyjna, określona w uzasadnieniu decyzji jako: informacje organizacyjne związane z rozbudową, utrzymaniem i eksploatacją instalacji zagospodarowania odpadów; - tajemnica handlowa, określona w uzasadnieniu decyzji jako: etapy realizacji przedsięwzięcia oraz jego szacunkowy koszt. Jak widać z powyższego zastawienia, organ pierwszej instancji operuje jedynie hasłami, które traktuje w sposób jednakowy, przypisując każdemu z tych haseł jednakową wagę i nie opisuje ich w żaden sposób. Nadto haseł tych organ nie łączy z konkretnymi fragmentami umowy, przez co, takie uznanie organu w zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa, wymyka się jakiejkolwiek kontroli i możliwości konfrontacji z tekstem umowy. Brak tu w argumentacji organu pierwszej instancji jakiegokolwiek odniesienia do konkretnych zapisów umowy. Brak wskazania na czym konkretnie ma polegać każda ze wskazanych w uzasadnieniu decyzji tajemnic (technologiczna, organizacyjna, handlowa), chociażby poprzez przybliżenie materii tych ogólnych pojęć, bez ujawniania istotnych dla tajemnicy przedsiębiorstwa szczegółów. Przy takiej argumentacji zawartej w decyzji nie można abstrahować, jak to czyni Prezydent [...], iż pewne treści żądanej do udostepnienia umowy, jak okoliczności jej zawarcia i określone dane techniczne oraz czasowe dotyczace realizacji przedsięwzięcia, stanowiącego przedmiot rzeczonej umowy, zostały już wcześniej ujawnione publicznie w ramach postępowania przetargowego. Dane te nie mogą zatem stanowić tajemnicy skutecznie chronionej art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i skutecznie stanowić przyczynę odmowy udostępnienia przedmiotowej umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dostrzega pewne trudności w takim przedstawieniu w uzasadnieniu decyzji istoty tajemnicy przedsiębiorstwa, aby z jednej strony istoty tej tajemnicy nie ujawnić, zaś z drugiej strony w sposób rzeczowy wykazać uzasadnioną potrzebę jej zachowania. Jednakże, jak wskazuje praktyka orzecznicza (chociażby liczne przypadki oddalenia skarg w tego typu sprawach), organy na ogół radzą sobie z tym problemem, przybliżając w swojej argumentacji na czym konkretnie polega dana tajemnica, bez ujawniania np. "know-how" danego przedsiębiorcy. W ostateczności organ może także utajnić stosowne fragmenty uzasadnienia decyzji, które dotyczą danej tajemnicy. Może też wskazać w uzasadnieniu decyzji na konkretne zapisy umowy, co pozwoliłoby Sądowi skontrolowanie przyczyn dla których, w ocenie organu, dany fragment umowy zawiera tajemnicę przedsiębiorcy. Taka wadliwa argumentacja decyzji stanowi o braku subsumpcji materiału sprawy z normami prawnymi art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Powyższa wada stanowi istotne naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 §1, art. 107§3 oraz art. 80 Kpa, poprzez zaniechanie zgromadzenia niezbędnego w sprawie materiału dowodowego a w konsekwencji zaniechania wszechstronnej i wnikliwej oceny wystąpienie przestanek do wydania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, na co trafnie wskazuje skarga. Wady tej nie dostrzegł organ drugiej instancji i bezpodstawnie utrzymał w mocy dotkniętą takimi uchybieniami decyzję Prezydenta [...], czym naruszał art. 138 Kpa. Trafna jest w tym aspekcie argumentacja skargi, iż w przedmiotowej sprawie, SKO ograniczyło się do powtórzenia za organem pierwszej instancji teoretycznych wywodów na temat "wartości gospodarczej informacji", w zupełnym oderwaniu od treści wnioskowanej umowy, okoliczności jej zawarcia oraz upublicznienia jej fragmentów a także ujawnienia danych technicznych realizacji przedsięwzięcia w ramach postępowania przetargowego. Organ drugiej instancji powinien dokonać własnej oceny, czy zasadne jest objęcie przedmiotowej umowy tajemnicą przedsiębiorstwa – gdyż na takim działaniu polega instytucja odwołania od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. W decyzji SKO oceny takiej zabrakło. W skardze jest eksponowany brak skutecznego zastrzeżenia przez [...] w [...] Sp. z o.o. tajemnicy przedsiębiorstwa wobec przedmiotowej umowy z dnia [...] listopada 2014 r. W tej materii organy obu instancji odwołały się do, stanowiącej mail, notatki służbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r., w której Prezes Zarządu [...] – K. B. oświadczył, że [...] nie rezygnuje z prawa poufności przedmiotowej umowy i nie wyraża zgody na jej udostępnienie. Ma rację skarżący, gdy twierdzi, iż aby treści zawarte w korespondencji mailowej mogły stanowić oświadczenie woli spółki prawa handlowego, muszą przybrać odpowiednią formę. Zgodnie z odpisem z KRS Spółki [...] Sp. z o.o. - KRS [...] (powszechny rejestr publiczny) w przypadku zarządu wieloosobowego do składania oświadczeń woli za spółkę niezbędne jest łączne działanie dwóch członków zarządu albo członka zarządu i prokurenta. Dlatego powyższego jednoosobowego działania Prezesa Zarządu MPO nie można uznać za skutecznie złożone przez Spółkę MPO zastrzeżenia, co do zachowanie poufności informacji zawartych w przedmiotowej umowie z dnia [...] listopada 2014 r. Ta istotna okoliczność także umknęła uwagi organom obu instancji. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, iż złożone zastrzeżenie w zakresie tajemnicy przedsiębiorcy może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1483/12). Orzecznictwo, jak również doktryna stoi na stanowisku, że gospodarujący informacją, przyjmujący zastrzeżenia przedsiębiorcy, powinien dokonać oceny zasadności i prawnej skuteczności wyłączenia jawności żądanej informacji. Na przedsiębiorcy ciąży obowiązek wykazania, że zastrzeżone przez niego informacje są tego rodzaju, że wpisują się w definicję tajemnicy przedsiębiorstwa (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 343/13). Dlatego, Prezydent [...] ponownie rozpatrując sprawę, powinien przeprowadzić własne postępowanie dotyczące zagadnienia ewentualnego wyłącznie przedmiotowej umowy z udostępnienia w trybie informacji publicznej i dokonać własnej oceny tego zagadnienia a przede wszystkim zwrócić się w tej materii o zajęcie prawnie skutecznego stanowiska przez kontrahenta umowy - Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w [...] sp. z o.o. oraz zbadać czy wola tego Przedsiębiorstwa w zakresie zastrzeżenia tajemnicy treści rzeczonej umowy jest zasadna. Prezydent [...] uwzględni również wszystkie wytyczne, zawarte w powyższym wyroku. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 80 i art. 138 Kpa oraz z naruszeniem przepisów art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 132 i art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Zasądzając na rzecz skarżącego koszty postępowania, Sąd nie uwzględnił kosztów zastępstwa prawnego, albowiem skarżący - będąc jednocześnie radcą prawnym - nie może reprezentować sam siebie jako pełnomocnik procesowy - aczkolwiek korzysta z innych prerogatyw (nie obowiązuje go tzw. "przymus adwokacki").