II SA/Wa 1502/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia postanawia - odrzucić skargę - Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lutego 2000 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Ekonomicznego Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2000 r., którą to decyzją - wydaną na podstawie art. 61 § 2 i art. 104 § 2 kpa oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie określenia organów wojskowych i organów wojskowych wyższego stopnia, właściwych w sprawach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 23, poz. 101 ze zm.) - odmówiono [...] J. D. skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia i innych należności dla celów emerytalnych w części dotyczącej dodatku specjalnego. Powyższa decyzja została zaskarżona przez J. D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 9 października 2000 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że ustalenie w formie decyzji administracyjnej prawa do świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego, w tym ustalenie okoliczności mających wpływ na to prawo i na wysokość świadczeń, należy do organów emerytalnych. Zaś od decyzji wojskowego organu emerytalnego przysługuje odwołanie do sądu okręgowego - Sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny uznał się niewłaściwym w sprawie i odrzucił skargę. W dniu 20 czerwca 2008 r. J. D. wniósł do Sądu Okręgowego w W. - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W swoim wniosku skarżący powołał się na okoliczność odrzucenia jego skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wspomnianym postanowieniem z dnia 9 października 2000 r. W związku z powyższym wnosił o rozstrzygnięcie sporu pomiędzy nim a Dyrektorem Departamentu Spraw Socjalnych MON oraz Podsekretarzem Stanu ds. Społecznych MON przez Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych uznał się niewłaściwym w sprawie i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że Minister Obrony Narodowej nie jest organem rentowym w rozumieniu art. 476 § 4 kodeksu postępowania cywilnego, natomiast wydziały ubezpieczeń społecznych sądów okręgowych nie są uprawnione do rozpoznawania odwołań od innych organów niż wyraźnie wskazane w powołanym art. 476 kpc. Sąd nie podzielił stanowiska zajętego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 października 2000 r. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r. odrzucające skargę, które zdaniem organu, tworzy stan powagi rzeczy osądzonej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wynika z ustaleń Sądu, decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] została doręczona J. D. w dniu 10 marca 2000 r. Mimo tego, że skarżący wniósł w terminie skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zauważyć, że skarga powyższa została odrzucona. Z powyższego wynika przede wszystkim, że w niniejszej sprawie nie mamy, wbrew twierdzeniom organu, do czynienia ze stanem powagi rzeczy osądzonej. A zatem J. D. miał prawo wnieść ponownie, zgodnie z właściwością, środek zaskarżenia od przedmiotowej decyzji. Jednak wniesienie kolejnej skargi musi nastąpić w trzydziestodniowym terminie od dnia doręczenia decyzji, zgodnie z ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem w niniejszej sprawie J. D. złożył, przekazane następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odwołanie od decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. do Sądu Okręgowego w W. Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 czerwca 2008 r. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie doszło zatem do przekroczenia ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1502/08 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, który nie został przywrócony, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.