II SA/Wa 1504/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Przedmiotem skargi J. L. jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Do przedmiotowej skargi dołączony został wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że niezwłoczne wykonanie decyzji spowoduje, że w razie korzystnego rozstrzygnięcia sądowego przywrócenie stanu poprzedniego byłoby niemożliwe. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż J. L. nie wskazał żadnych okoliczności, które uprawdopodobniałyby zasadność wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa, spoczywa na wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA sygn. akt II OSK 2914/12 LEX nr 1240731). W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wskazał żadnej okoliczności, która mogłaby powodować konieczność przyznania stronie ochrony tymczasowej. Jako okoliczności, które mogłyby być oceniane w toku niniejszego postępowania, nie można zaś uznać zarzutów skargi dotyczących niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji, gdyż te, badane będą w toku rozpoznawania skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji. Wobec tego, że strona nie wykazała zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w ocenie Sądu, dokonanej na podstawie akt postępowania administracyjnego, w sprawie niniejszej nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku strony. Sąd wziął pod uwagę, że przedmiotem sprawy jest orzeczenie o cofnięciu pozwolenia na broń, z czym wiąże się wskazany w art. 22 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 576), obowiązek niezwłocznego zbycia broni wraz z amunicją. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia.