II SA/Wa 1504/18
WyrokWSA w Warszawie2019-02-20
Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Joanna Kube, Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wykaz członków Biura Sądu Najwyższego zawierający imiona, nazwiska, pełnione funkcje i przypisanie do komórek organizacyjnych stanowi informację publiczną przetworzoną, czy prostą, a w konsekwencji, czy do jej udostępnienia wymagane jest wykazanie szczególnego interesu publicznego?Ratio decidendi
Wniosek o udostępnienie wykazu członków Biura Sądu Najwyższego zawierającego imiona, nazwiska, pełnione funkcje i przypisanie do komórek organizacyjnych stanowi żądanie informacji publicznej prostej. Udostępnienie takiej informacji nie wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego, a organ błędnie uznał ją za informację przetworzoną, co stanowiło podstawę do odmowy jej udostępnienia.Stan faktyczny
Skarżący L. C. złożył wniosek o udostępnienie wykazu członków Biura Sądu Najwyższego zawierającego imiona i nazwiska oraz pełnione funkcje z przypisaniem do komórek organizacyjnych. Organ odmówił udostępnienia informacji, uznając ją za przetworzoną i wymagającą wykazania szczególnego interesu publicznego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędne uznanie informacji za przetworzoną oraz kwestie proceduralne dotyczące osoby podpisującej decyzję. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego kwoty 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego L. C. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764.), zwanej dalej u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257.), zwanej dalej k.p.a., wskazując na rozpatrzenie wniosku L. C. o udostępnienie informacji publicznej w postaci w postaci wykazu członków Biura [...] Sądu Najwyższego zawierającego imiona i nazwiska tychże osób oraz pełnione przez nich funkcje wraz z przypisaniem do poszczególnych komórek tego Biura, odmówił udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Decyzja podpisana została przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sędziego Sądu Najwyższego J.I. z powołaniem się na fakt zastępowania Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na podstawie art. 14 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. L. C. wniósł o udostępnienie wykazu członków Biura [...] Sądu Najwyższego. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. organ wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku przez jednoznaczne wskazanie informacji, jakie powinien zawierać żądany przez niego wykaz członków Biura [...] SN. W wiadomości z dnia [...] lipca 2018 r. L. C. stwierdził, że wnosi o podanie imion i nazwisk członków Biura [...] Sądu Najwyższego oraz pełnionych przez nich funkcji z przypisaniem do komórek organizacyjnych Biura. Zastrzegł jednak, że na wypadek, gdyby wnioskowana przez niego informacja publiczna została uznana za wymagającą wykazania interesu prawnego, ogranicza swój wniosek do imion i nazwisk tychże osób. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. organ ponownie wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku przez jednoznaczne wskazanie, czy żądany przez niego wykaz członków Biura [...] Sądu Najwyższego powinien zawierać jedynie imiona i nazwiska członków tego Biura, czy też także informacje o pełnionych przez nich funkcjach z przypisaniem do komórek organizacyjnych Biura. W treści wiadomości elektronicznej z dnia [...] lipca 2018 r. wnioskodawca stwierdził, że domaga się podania imion i nazwisk członków Biura [...] Sądu Najwyższego oraz pełnionych przez nich funkcji wraz
z przypisaniem do komórek organizacyjnych Biura.
Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. organ wezwał wnioskodawcę do wykazania
w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, że uzyskanie przez niego żądanych informacji ma szczególne znaczenie dla interesu publicznego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w treści wiadomości elektronicznej z dnia [...] lipca 2018 r. L. C. wskazał, że żądane przez niego informacje
nie stanowią informacji przetworzonej. Dodał, że dane takie jak imiona, nazwiska, funkcje i komórki organizacyjne Biura [...] Sądu Najwyższego nie są danymi rozproszonymi znajdującymi się w wielu rejestrach i ewidencjach Sądu Najwyższego. Podkreślił także, że z doświadczenia życiowego wynika, że wykaz pracowników i ich funkcji jest pewnie dostępny w intranecie Sądu Najwyższego wraz z listą telefonów, a nadto, że wykaz członków wspomnianego Biura funkcjonuje jako lista mailingowa.
Organ odmawiając udostępnienia żądanej informacji stwierdził, że stanowi ona informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i że nie może być udostępniona bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia jej udostępnienia dla interesu publicznego. Wskazał, że już sam sposób sformułowania żądania wskazuje,
że jego spełnienie wymagałoby sporządzenia zestawienia według ściśle określonych instrukcji wnioskodawcy. Chybiony jest przy tym argument odwołujący się do funkcjonowania spisów telefonów na wewnętrzne potrzeby funkcjonowania Sądu Najwyższego. Organ podał, że takie spisy istotnie funkcjonują, jednak nie są sporządzone według wskazanych we wniosku kryteriów. W konsekwencji, przetworzenie żądanej informacji polegałoby na stworzeniu odrębnej formy,
a mianowicie stworzenia tylko dla wnioskodawcy i na jego żądanie zestawienia pracowników zajmujących określone stanowisko, przy czym na potrzeby opracowanie tego zestawienia należałoby tych pracowników podzielić i przypisać do poszczególnych komórek organizacyjnych Biura [...], a nadto przy każdym wskazać pełnione przez niego funkcje. Podkreślono, że część członków Biura [...] Sądu Najwyższego pełni obowiązki specjalisty ds. orzecznictwa w poszczególnych Izbach Sądu Najwyższego, przy czym zmienia się to czasie. Zmiany w tym zakresie bywają częstsze niż aktualizacje spisów telefonów. Ponadto, nawet bazując na spisach telefonów, czy ewidencjach pracowników Sądu Najwyższego, ze względu na treść żądania, niezbędne byłoby czynienie z nich odpowiednich wyciągów, czy zestawień,
a to - jak wskazano powyżej - stanowi istotę przetworzenia. Przy ocenie charakteru informacji żądanej przez wnioskodawcę należy także uwzględnić fakt, że z mocy
art. 132 ustawy z dnia 17 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2018 r. poz. 5 ze zm.), Sąd Najwyższy zobowiązany jest do publikowania na stronie Sądu Najwyższego wszystkich orzeczeń wraz z uzasadnieniami wydanych przed 3 kwietnia 2018 r., co samo w sobie stanowi istotne obciążenie dla normalnej działalności Sądu.
Organ wskazał też, że skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Podał, że przeprowadzona analiza sprawy wskazuje, że przesłanka interesu publicznego nie została spełniona. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że L. C. ma jakąkolwiek możliwość przyszłego wykorzystania żądanych przez niego informacji w celu wywierania wpływu na poprawę funkcjonowania Sądu Najwyższego, czy sądownictwa w ogólności.
Decyzja Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] sierpnia 2018 r.
nr [...]stała się przedmiotem skargi L. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym poprzez wydanie decyzji przez sędziego zastępującego Pierwszego Prezesa SN w sytuacji, gdy Pierwszy Prezes SN od dnia [...] lipca 2018 r. przerwała urlop, a więc nie jest nieobecna w rozumieniu wskazanego przepisu, czyli brak podstaw do działania sędziego zastępującego - względnie naruszenie art. 111 § 4 tej ustawy przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji przez sędziego, któremu Prezydent RP nie powierzył kierowania Sądem Najwyższym.
Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.a. w związku z art. 14 § 2 lub art. 111 § 4 ustawy o SN.
Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że wykaz członków Biura [...] Sądu Najwyższego zawierający imiona, nazwiska oraz pełnione funkcje z przypisaniem do poszczególnych komórek organizacyjnych stanowi informację publiczną przetworzoną, dla uzyskania dostępu do której konieczne jest wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego,
- art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez bezzasadną odmowę udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy brak było podstaw do wydania tego rodzaju decyzji,
oraz naruszenie przepisów przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:
- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób lakoniczny
i zbudowanie go na cytatach z orzecznictwa nieodnoszącego się do realiów niniejszej sprawy,
- art. 9 k.p.a. poprzez nienależyte poinformowanie skarżącego przed wydaniem decyzji o tym, że zakres żądania może wiązać się z koniecznością wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, a wręcz naprowadzenie skarżącego poprzez wezwanie do sprecyzowania jasnego wniosku o podanie imion i nazwisk członków B[...] SN do takiego sformułowania wniosku, który wywołał decyzję odmowną,
- art. 8 w związku z art. 79a k.p.a. poprzez niepoinformowanie skarżącego przed wydaniem decyzji o tym, w jakim zakresie jego wniosek może być zrealizowany bez konieczności wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego (np. wyłącznie poprzez podanie imion i nazwisk członków B[...]).
Podnosząc wymienione zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że rozważenia przez Sąd wymaga, czy Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego [...] [...] przeszła w stan spoczynku z dniem [...] lipca 2018 r. Jeśli Sąd ustaliłby taką okoliczność, to wówczas właściwy do wydania zaskarżonej decyzji byłby sędzia wskazany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w trybie art. 111 § 4 ustawy o SN. W zaskarżonej decyzji nie wskazano jednak na taką podstawę do działania sędziego podpisanego pod decyzją. Powyższe prowadzi w ocenie skarżącego do wniosku, że zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej i z naruszeniem przepisów o właściwości, co powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności z racji rażącego naruszenia art. 14 § 2 lub art. 111 § 4 ustawy o SN.
Skarżący wskazał nadto, że postępowanie zainicjował wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. o udostępnienie wykazu członków B[...] SN. Dopiero na skutek wezwania Dyrektora B[...] skarżący sformułował wniosek w sposób, który dał organowi asumpt do wydania decyzji odmownej. Podniósł też, że całkowicie chybiony jest pogląd organu, jakoby wykaz członków Biura [...] Sądu Najwyższego zawierający imiona, nazwiska oraz pełnione funkcje z przypisaniem do poszczególnych komórek organizacyjnych stanowi informację publiczną przetworzoną.
Wskazał, że jego intencją było poznanie imion, nazwisk, stanowisk członków B[...], a nie poznanie listy stanowisk z przypisanymi do nich osobami. Podniósł,
że dokonanie wyszukania pracowników B[...] w ewidencji wszystkich pracowników SN nie jest operacją o takim natężeniu intelektualnym, które odrywałoby organ od przypisanych mu kompetencji i zadań. Zdaniem skarżącego nie może stanowić również podstawy odmowy udostępnienia informacji publicznej to, że publikowanie orzeczeń na stronie internetowej SN stanowi znaczne obciążenie normalnej działalności SN, bowiem jest to okoliczność bez związku z wnioskiem skarżącego.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, zastępowany przez sędziego SN J.I. Prezesa Sądu Najwyższego kierującego Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł m.in., że nie sposób z komunikatu z dnia [...] lipca 2018 r. wnioskować o obecności Pierwszego Prezesa Sadu Najwyższego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia zawarte w uzasadnieniu skargi nie znajdują więc uzasadnienia. Wskazał również, że nie powinno ulegać wątpliwości, że dane żądane przez L. C. mają charakter informacji przetworzonej i w związku z treścią art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p nie mogą być udostępnione bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia jej udostępnienia dla interesu publicznego. Wskazuje na to już sam sposób sformułowania żądania, określającego nie tylko jego przedmiot, ale i formę, w której informacja być udostępniona. Wniosek nie pozostawia pola do interpretacji i wskazuje,
że wnioskodawca oczekuje sporządzenia zestawienia według ściśle określonych wskazań w nim zawartych. Organ podał też, że nie sugerował skarżącemu, jakie informacje, mają znaleźć się w żądanym przez niego wykazie, dając w tym względzie skarżącemu pełną swobodę co do kształtowania treści wniosku. Wskazał również,
że chybiony jest zarzut skarżącego, jakoby wnioskowana przez niego informacja powinna być udostępniona "w trybie bezwnioskowym". Jak bowiem wskazuje się w literaturze, informacja o organach oraz osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. obejmuje informacje na temat tych pracowników, którzy biorą udział we wszelkiego rodzaju procedurach decyzyjnych (I. Kamińska, M. Rozbicka- Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. iii, LEX 2016, teza 9 komentarza do art. 2). Nie wszyscy członkowie Biura [...] Sądu Najwyższego uczestniczą zaś w procesach decyzyjnych. Biuro to pełni bowiem charakter usługowy względem organów Sądu Najwyższego, które to organy podejmują decyzje co kierunków i zakresu działań podejmowanych przez Biuro.
Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] września 2018 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 24 września 2018 r., wniósł o zobowiązanie organu do przedstawienia dokumentów i przeprowadzenie z nich dowodu na okoliczność tego, czy decyzję wydał sędzia umocowany do tego: na podstawie art. 14 § 2 ustawy o SN a więc dokumentów wskazujących na to, że stanowisko Pierwszego Prezesa SN w dniu [...] sierpnia 2018 r. było obsadzone i był on nieobecny, co uprawniałoby sędziego J.I. do wydania zaskarżonej decyzji; na podstawie art. 111 § 4 ustawy o SN, a więc dokumentów wskazujących, że decyzję wydał sędzia, któremu Prezydent RP powierzył kierowanie SN.
Pełnomocnik organu w piśmie procesowym z dnia [...] września 2018 r. (omyłkowo opatrzonym datą [...] sierpnia 2018 r.), które złożone zostało w Sądzie w dniu [...] września 2018 r. wniósł o dopuszczenie jako dowodu:
1. zarządzenia nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] lipca
2018 r., (w połączeniu z faktami powszechnie znanymi, o których mowa poniżej), na okoliczność, że w dniu [...] sierpnia 2018 r. Sędzia SN J.l., jako Prezes Sądu Najwyższego kierujący Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, także jako najstarszy, wśród prezesów SN stażem sędzia, z mocy ww. zarządzenia, a także z mocy art. 14 § 2 ustawy o Sadzie Najwyższym, mógł występować w roli Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, a tym samym - w szczególności - złożyć podpis pod decyzją będącą przedmiotem skargi w sprawie niniejszej,
2. zarządzenia nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie regulaminu organizacyjnego Biura [...] Sądu Najwyższego na okoliczność:
- struktury organizacyjnej Biura [...] Sądu Najwyższego w dniu [...] lipca 2018 r., czyli w dniu złożenia ("doprecyzowania") przez skarżącego wniosku
o udostępnienie informacji publicznej rozpoznanego przez wydanie w dniu [...] sierpnia 2018 r. decyzji będącej przedmiotem skargi w sprawie niniejszej,
- fakultatywności tworzenia i obsadzania stanowisk naczelników działów oraz kierowników referatów w tym Biurze, a także tworzenia referatów w ramach poszczególnych działów (por. § 4 ust. 2 i ust. 3 tego zarządzenia),
3. zarządzenia nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] września 2018 r. na okoliczność, że:
- począwszy od godziny 15.30 w tym dniu, aż do odwołania, sędzia SN D.Z. jako Prezes Sądu Najwyższego kierujący Izbą Cywilną SN, może występować w roli Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w połączeniu
z zapewnieniem, że to zarządzenie nie utraciło swej aktualności przed dniem
[...] września 2018 r. jak również,
- począwszy od godziny 15.30 w dniu [...] września 2018 r. utraciło moc obowiązującą zarządzenie nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] lipca 2018 r. w którym Prezes SN sędzia SN J.l. został wyznaczony do zastępowania Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego na czas jej nieobecności począwszy od godz. 15.30. w dniu [...] lipca 2018 r.,
4. oświadczenia sędziego SN J.I. z [...] września 2018 r. na okoliczność, że w tym dniu Prezydent RP stwierdził przejście sędziego Sądu Najwyższego J.I. w stan spoczynku, a zarazem, że doszło do doręczeniu mu oświadczenia Prezydenta zawierającego takie stwierdzenie, a zarazem na okoliczność, że - także w ocenie Prezydenta RP - do dnia [...] września 2018 r. nie było, także formalnych, przeszkód do występowania przez sędziego SN J.I. w roli Pierwszego Prezesa SN z mocy art. 14 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Następnie pełnomocnik organu podał, że ponowna analiza doprecyzowanego w dniu [...] lipca 2018 r. wniosku prowadzi do ustalenia, że wnioskodawca był i pozostaje zainteresowany udostępnieniem mu informacji w postaci wykazu (zestawienia) zawierającego:
- imiona i nazwiska tych członków Biura [...] Sądu Najwyższego, którzy -
w dniu złożenia tego wniosku - zajmowali stanowiska funkcyjne w tym Biurze, czyli takie, z których zajmowaniem wiąże się otrzymywanie dodatku funkcyjnego w rozumieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 marca 2018 r.
w sprawie dodatku funkcyjnego członków Biura [...] (Dz. U. poz. 658), czyli stanowiska bądź: a) Dyrektora tego Biura, bądź b) Naczelnika działu w tym Biurze, bądź c) Kierownika referatu w tym Biurze,
- informację, która z tych osób - w dniu złożenia tego wniosku - zajmuje jakie stanowisko w tym Biurze (w domyśle... otrzymując dodatek funkcyjny związany
z zajmowanym przez siebie stanowiskiem).
Pełnomocnik organu wskazał, że jeżeli powyższa, ponowna, analiza wniosku
z [...] lipca 2018 r. miałaby okazać się uprawniona, to należałoby stwierdzić, że w istocie skarżący był i pozostaje zainteresowany uzyskaniem informacji nieprzetworzonej, co do której ewentualnego udostępnienia nie ma wyraźnych przeszkód prawnych. Wskazał, że informacja ta w odniesieniu do Dyrektora Biura [...] zarówno [...] lipca 2018 r. jak i obecnie jest powszechnie dostępna na stronie internetowej Sądu Najwyższego pod adresem: www.sn.pl (po otworzeniu zakładek: O Sądzie Najwyższym > Organizacja > Organy i jednostki organizacyjne > Biuro [...]), mającej walor strony Biuletynu Informacji Publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Pełnomocnik podał też imiona i nazwiska osób zajmujących konkretne stanowiska funkcyjne w Biurze [...], wskazując, że z ich zajmowaniem związane jest otrzymywanie dodatku funkcyjnego przewidzianego w rozporządzeniu Prezydenta RP. Podał też, że do dnia [...] lipca 2018 r. nie doszło do utworzenia i obsadzenia stanowiska naczelnika działu postępowań dyscyplinarnych w tym Biurze, mimo że utworzenie takiego działu nastąpiło z dniem [...] czerwca 2018 r. z mocy § 2 i § 6 ww. zarządzenia nr [...] PPSN. Innymi słowy w praktyce może mieć miejsce również taka sytuacja, że faktycznie istnieje i funkcjonuje określona jednostka organizacyjna w Biurze [...] SN, lecz nie zachodzi potrzeba ustanowienia osoby odrębnie nią kierującej.
Pełnomocnik podniósł jednocześnie, że w dniu [...] lipca 2018 r. Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego wydała wnioskowane jako dowód zarządzenie nr [...], w którym, powołując się na art. 14 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r. poz. 5 ze zm) wyznaczyła sędziego SN J.l. - Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do zastępowania jej na czas jej nieobecności "od godziny 15.30 (słownie: piętnastej trzydzieści) w dniu [...] (słownie: trzeciego) lipca 2018 r." Zarządzenie to było rozumiane jako równoznaczne z upoważnieniem Prezesa sędziego SN J.l. do zastępowania Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego począwszy od godziny 15.30 w dniu [...] lipca 2018 r. aż do odwołania niezależnie od przyczyn ewentualnej jej nieobecności (czyli nie tylko na wypadek jej urlopu, jak wydaje się przyjmować skarżący). Rzeczą powszechnie wiadomą jest, że w tym samym dniu, czyli [...] lipca 2018 r. (w godzinach popołudniowych Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego razem z Prezesem J.l. gościła u Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, któremu przedstawiła jeden z egzemplarzy ww. zarządzenia nr [...], a zarazem,
że Prezydent RP uznał, że skoro sędzia J.l. jest najstarszym stażem sędzią spośród prezesów mogących zastępować Pierwszą Prezes SN z mocy art. 14 § 2 ustawy o SN, to może on w takiej roli występować począwszy od godziny 15.30 nie tylko w dniu [...] lipca 2018r., ale również w każdym z następnych dni.
Faktem powszechnie znanym jest również, że Prezydent RP mimo stwierdzenia przez siebie w późniejszym pisemnym oświadczeniu, przewidzianym w art. 39 ustawy
o SN, że Prezes [...] z dniem [...] lipca 2018 r. jako sędzia Sądu Najwyższego przeszła w stan spoczynku, ani w tym dniu, ani później, w tym przed dniem złożenia niniejszego pisma do Sądu, nie uznał za celowe skorzystanie
z uprawnienia określonego w art. 111 § 4 ustawy o SN, czyli nie powierzył kierowania Sądem Najwyższym innemu sędziemu Sądu Najwyższego, co - w sumie - sprawia, że także on uznawał, że Prezes J.l. jako najstarszy stażem sędzia spośród prezesów Sądu Najwyższego w znaczeniu, o którym mowa w art. 14 § 2 ustawy o SN, mógł, bezpośrednio z mocy tego przepisu, wykonywać obowiązki Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego - co najmniej - od dnia [...] lipca 2018 r. Faktem jest również, że to przekonanie Prezydenta RP ustało z dniem [...] września 2018 r. albowiem w tym dniu doszło do doręczenia Prezesowi J.l. oświadczenia Prezydenta RP przewidzianego w art. 39 ustawy o SN, że z dniem [...] września 2018 r. przeszedł on, jako sędzia Sądu Najwyższego w stan spoczynku (por. oświadczenie Prezesa J.I. informujące o tym fakcie dostępne na stronie internetowej SN po otworzeniu zakładek: Aktualności > Wydarzenia > oświadczenie SSN J.I.
[...] września 2018 r.).
Pełnomocnik podniósł, że z tych przyczyn wypada przyjmować, że nie ma żadnych doniosłych powodów, które mogłyby przemawiać za przekonaniem skarżącego, jakoby w dniu [...] sierpnia 2018 r. Prezes J.l. nie mógł występować w roli Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, a - w szczególności - podpisać decyzji stanowiącej przedmiot skargi podlegającej rozpoznaniu w ramach sprawy niniejszej.
W piśmie procesowym z dnia [...] października 2018 r. pełnomocnik organu wskazał, że w złożonym Sądowi w dniu [...] września 2018 r. piśmie procesowym zostało wykazane, dlaczego w dniu [...] sierpnia 2018 r. w roli Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego mógł występować Prezes SN J.l., w połączeniu
z przedstawieniem stosownych wyjaśnień, zapewnień i dokumentów, w tym ze stwierdzeniem, że do dnia [...] sierpnia 2018 r. Prezydent RP nie skorzystał z uprawnień nadanych mu w art. 111 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym. Podał, że dokument tego rodzaju nigdy nie został przedstawiony przez Prezydenta RP (Jego Kancelarię) ani Sądowi Najwyższemu, ani do wiadomości publicznej.
W piśmie procesowym z dnia [...] października 2018 r. skarżący wskazał,
że podanie nazwisk 5 osób pełniących funkcje w Biurze [...] SN dobitnie świadczy o tym, że udostępnienie tych danych nie wymagało przetworzenia, a co za tym idzie wykazania przez skarżącego szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący wskazał jednocześnie, że istotą jego wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. było uzyskanie dostępu do imion i nazwisk wszystkich (a nie pięciu) członków Biura [...] SN. Podał, że wiosek ten nadal, pomimo udostępnienia pięciu nazwisk pozostaje niezrealizowany. Wskazał, że zaskarżona decyzja winna zostać uchylona
i organ powinien udostępnić skarżącemu informację publiczną w całym żądanym przez skarżącego zakresie.
Pełnomocnik organu w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2018 r. odnosząc się do stanowiska skarżącego wskazał, że przedmiotem rozpoznania, zarówno przez wydanie przedmiotowej decyzji z [...] sierpnia 2018 r., jak i w ramach pisma procesowego z [...] września br., był wniosek w takim kształcie, jak określony przez zainteresowanego drogą elektroniczną w dniu [...] lipca 2018 r. czyli o udostępnienie informacji zawierającej "imiona i nazwiska członków Biura Studiów i Analiz oraz pełnionych przez nich funkcji z przypisaniem do komórek organizacyjnych Biura". Pełnomocnik wniósł o ustalenie,
że z dniem doręczenia skarżącemu odpisu pisma procesowego z [...] września 2018 r. doszło do pozytywnego, a zarazem pełnego rozpoznania wniosku z [...] lipca 2018 r. czyli o udostępnienie informacji zawierającej "imiona i nazwiska członków Biura [...] oraz pełnionych przez nich funkcji z przypisaniem do komórek organizacyjnych Biura", a tym samym, w konsekwencji, że nie zachodzi potrzeba dokonywania kontroli legalności decyzji. Z tego względu pełnomocnik organu wniósł o umorzenie przez Sąd postępowania w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowego.
Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2018 r. wskazał, że nazwiska wszystkich członków Biura [...] SN stanowią informację publiczną której udzielenie nie wymaga przetworzenia. Podniósł, że nietrafne są uwagi, że wniosek skarżącego o dostęp do informacji publicznej został rozpoznany poprzez udzielenie tej informacji. Pism pełnomocnika nie można uznać za realizację wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2018 r. Skarżący wskazał, że postępowanie sądowe nie stało
się bezprzedmiotowe i nie powinno podlegać umorzeniu. Skarżący podtrzymał skargę
i wnioski w niej zawarte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 20 lutego 2018 r., na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), uwzględnił wnioski dowodowe zawarte w piśmie pełnomocnika organu z dnia [...] września 2018 r. (omyłkowo opatrzonego datą [...] sierpnia 2018 r.) i przeprowadził dowód z wymienionych w tym piśmie dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie wskazania wymaga, że przedmiotem kontroli sądu administracyjnego była w niniejszej sprawie wyłącznie zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że kwestie poruszane przez strony w pismach procesowych nadesłanych do Sądu a dotyczące udostępnienia, czy też nieudostępnienia (po wydaniu decyzji) żądanej informacji publicznej pozostają poza kontrolą Sądu w niniejszym postępowaniu.
W sprawie tej brak było podstaw do umorzenia postępowania. Postępowanie ze skargi na decyzję nie stało się bezprzedmiotowe. Sąd dokonuje bowiem kontroli zaskarżonej decyzji z przepisami prawa obowiązującymi w dniu jej wydania.
Skarga podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330.), co miało wpływ na wynik sprawy. Błędnie bowiem w decyzji przyjęto, że żądana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, co w związku z niewykazaniem szczególnej istotności dla interesu publicznego było powodem odmowy jej udostępnienia. Zarzut skargi okazał się zasadny.
Zgodnie z § 67 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 marca 2018 r. Regulamin Sądu Najwyższego (Dz. U. z 2018 r., poz. 660), członkiem Biura może być: 1) sędzia Sądu Najwyższego w stanie czynnym albo w stanie spoczynku; 2) sędzia sądu powszechnego lub wojskowego delegowany do pełnienia innych czynności w Sądzie Najwyższym; 3) osoba, która złożyła egzamin sędziowski lub prokuratorski albo ma kwalifikacje do zajmowania stanowiska sędziego lub stopień naukowy doktora nauk prawnych.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazuje właściwie jak organ rozumie dokładnie żądanie wnioskodawcy, które podlegało rozpatrzeniu, jednakże niewątpliwie organ w uzasadnieniu decyzji nie zawęża tego żądania do tych tylko członków Biura [...] Sądu Najwyższego, którzy pełnią funkcje. Słusznie zresztą.
W ocenie Sądu wniosek skarżącego doprecyzowany e-mailem z dnia [...] lipca 2018 r. należy traktować jako żądanie udostępnienia wykazu wszystkich członków Biura [...] SN z wymienieniem imion, nazwisk, przypisaniem do poszczególnych komórek Biura, a w odniesieniu do tych członków Biura, którzy pełnią nadto funkcje – wskazanie tych funkcji.
Powyższe stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej prostej, związanej z funkcjonowaniem Sądu Najwyższego. Stanowi informację o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona jest informacją jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące
się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących
się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych. (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 202/12; wyrok NSA z dnia 26 listopada 2014 r. sygn.. akt I OSK 924/14).
O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek
o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zbioru posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (v. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, publ.: LEX nr 1068557 z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133).
Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Organ nie wykazał, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Żądanie dotyczy informacji prostej, której udostępnienie nie wymaga żadnych specjalnych działań, czynności analitycznych, ani nakładu pracy ze strony organu. Zgodnie z § 4 ust. 1 Zarządzenia nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie Regulaminu organizacyjnego Biura [...] Sądu Najwyższego, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego po zaopiniowaniu przez Kolegium Sądu Najwyższego powierza wykonywanie obowiązków członka Biura. Zakres żądania nie jest na tyle szeroki, aby można było mówić o tym, że realizacja wniosku mogłaby negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie Sądu Najwyższego.
Podniesiona w decyzji kwestia obciążenia dla normalnej działalności Sądu Najwyższego w postaci zobowiązania do publikowania na stronie SN wszystkich orzeczeń wraz z uzasadnieniami wydanych przed 3 kwietnia 2018 r. pozostaje bez związku z niniejszą sprawą. Okoliczność ta nie przemawia za uznaniem żądania wniosku za informację przetworzoną.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazania wymaga, że Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Decyzja nie narusza przepisów o właściwości, nie zaszła przesłanka braku podstawy prawnej, czy rażącego naruszenia prawa.
Decyzja została podpisana przez osobę uprawnioną, tj. Prezesa Sądu Najwyższego kierującego Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sędziego Sądu Najwyższego J.I., na podstawie art. 14 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, co jednoznacznie wskazano w decyzji.
Zgodnie z tym przepisem, w czasie nieobecności Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego zastępuje go wyznaczony przez niego Prezes Sądu Najwyższego, a w przypadku niemożności wyznaczenia – Prezes Sądu Najwyższego najstarszy służbą na stanowisku sędziego.
W toku postępowania organ przedstawił zarządzenie nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] lipca 2018 r. o wyznaczeniu sędziego Sądu Najwyższego J.I. do zastępowania Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na czas nieobecności, a także wskazał w piśmie procesowym z dnia [...] września 2018 r. (omyłkowo opatrzonym datą [...] sierpnia 2018 r.), że sędzia SN J.I. jest najstarszym stażem sędzią spośród mogących zastępować Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Nie może być tym samym mowy o naruszeniu przepisów o właściwości.
Sąd nie ma podstaw do podważenia tak treści zarządzenia nr [...] Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] lipca 2018 r., jak i twierdzenia, że sędzia SN J.I. jest najstarszym stażem sędzią spośród mogących zastępować Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii przepisu art. 111 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym Sąd wskazuje, że akta sprawy nie zawierają żadnego dokumentu w tym przedmiocie.
Ponownie rozpoznając wniosek organ obowiązany będzie – przyjmując że żądanie dotyczy informacji publicznej prostej – rozpatrzyć go na gruncie u.d.i.p. Oznacza to, że do organu należy ocena, czy udostępnieniu podlegają wszystkie żądane informacje, czy też w odniesieniu do niektórych z nich zachodzi przesłanka ograniczająca dostęp w postaci np. prawa do prywatności, o czym jest mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w punkcie 2 wyroku, na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło