II SA/Wa 1505/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi W. S. na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 280/10 postanawia: przyznać W. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie z jego skargi na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 280/10. Na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, czworgiem małoletnich dzieci oraz matką i ojcem. Jego majątek stanowi dom o powierzchni 200 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 10,8845 ha. Dodatkowo wnioskodawca przedstawił kserokopię zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia 2 sierpnia 2011 r. o wysokości dochodu uzyskanego w 2010 r. w kwocie 4 000 zł., wyjaśniając jednocześnie, że jest to suma zasądzona wyrokami Sądu Okręgowego w W. jako odszkodowanie z tytułu przewlekłości postępowań przed Sądem Rejonowym w W. Na podstawie kserokopii przekazu pocztowego, załączonej do pisma skarżącego z dnia 5 września 2011 r. uzyskujemy informację, że dochód netto z tytułu pobierania emerytury przez Z. S. matkę skarżącego oraz J. S. ojca skarżącego wynosi 740,26 zł. netto miesięcznie na osobę. W. S. wykazał, że jego żona pobiera zasiłki rodzinne na czworo dzieci w łącznej wysokości 501 zł netto miesięcznie o czym świadczy załączona do pisma z dnia 5 września 2011 r. kserokopia decyzji Kierownika GOPS z K. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...]. Wnioskodawca przedstawił przy piśmie z dnia 5 września 2011 r. kserokopię zaświadczenia Wójta Gminy K. z dnia 22 sierpnia 2011 r. o dochodach rocznych z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym położonym na terenie Gminy K. w łącznej wysokości 7794.05 zł oraz kserokopię zaświadczenia Burmistrza R. z dnia 23 sierpnia 2011 r. o dochodzie rocznym z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym położonym w E. w wysokości 2.080,67 zł. Na podstawie powyższych dokumentów sąd ustalił, iż miesięczny dochód z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym wynosi 822,89 zł. Należy doliczyć do niego kwotę otrzymywaną przez J. S. z tytułu zasiłków na dzieci (501 zł), a także sumę pobieranych przez rodziców skarżącego emerytur (740,26 x 2). W ten sposób otrzymamy kwotę 2804,41 zł netto, będącą miesięcznym dochodem 8 osobowej rodziny skarżącego. Na jedną osobę w rodzinie W. S. przypada kwota 350,55 zł netto. Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym stanowią: opłata za energię elektryczną w wysokości około 400 zł miesięcznie i opłata za butlę gazową w wysokości ok. 100-150 zł miesięcznie. W swoim oświadczeniu W. S. podał, że wyliczony w zaświadczeniach Wójta Gminy K. i Burmistrza R. dochód osiągany z gospodarstwa rolnego jest jedynie hipotetyczny, a nie rzeczywiście uzyskiwany, zaznaczył przy tym, że całość wytworzonych w gospodarstwie plonów jest konsumowana przez rodzinę, natomiast dochodów pieniężnych z gospodarstwa rolnego nie uzyskuje. W. S. dodaje, że nikt z rodziny nie starał się o wypłatę dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych, ani o inne formy pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Nikt też z osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe nie ma oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie lub postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć należy, że celem instytucji przyznania prawa pomocy jest umożliwienie rozpoczęcia lub kontynuacji drogi sądowej, osobom które mają problemy z zaspokojeniem swoich nawet najbardziej podstawowych potrzeb życiowych takich jak: konieczne opłaty, niezbędne lekarstwa czy żywność. Jest to w swej istocie pomoc państwa, która może być udzielona jedynie wtedy, gdy ubiegająca się o nią strona mimo dokonania oszczędności we własnych wydatkach do granic koniecznych kosztów utrzymania, nie jest w stanie uiścić należnych kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.