II SA/Wa 1506/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie trybu i zasad korzystania z gminnych obiektów sportowych w Gminie [...] p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2) zasądzić od Rady Gminy [...] na rzecz Wojewody [...] kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 7 lipca 2023 r. Wojewoda [...] (dalej: "skarżący", "Wojewoda"), reprezentowany przez radcę prawnego M. L., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o rozpoznanie jego skargi z [...] marca 2021 r. na uchwałę Rady Gminy [...] (dalej: "organ", "Rada Gminy") z [...] września 2020 r. nr [...] zmieniającą uchwałę w sprawie trybu i zasad korzystania z gminnych obiektów sportowych w Gminie [...] na podstawie odpisu skargi, bowiem organ – pomimo wymierzonej mu grzywny – nie dopełnił obowiązku przekazania tutejszemu Sądowi tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Do powyższego wniosku Wojewoda załączył odpis własnej skargi z 9 marca 2021 r. na ww. uchwałę Rady Gminy z [...] września 2020 r. nr [...], w której domagał się stwierdzenia jej nieważności w części obejmującej wyszczególnione zapisy załączników od nr 1 do nr 23, stanowiących regulaminy korzystania z obiektów sportowych położonych na terenie Gminy [...], a także zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi istotne naruszenie przepisów wymienionych w uzasadnieniu skargi poprzez ich błędne zastosowanie. Pismem z 3 stycznia 2024 r. Rada Gminy, reprezentowana przez radcę prawnego T. P., udzieliła odpowiedzi na ww. skargę, podnosząc, że skarga jest bezprzedmiotowa, ponieważ organ [...] lipca 2021 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie trybu i zasad korzystania z gminnych obiektów sportowych w Gminie [...], zgodnie z którą utraciła moc zaskarżona przez Wojewodę uchwała oraz poprzedzająca ją uchwała Rady Gminy z [...] września 2016 r. nr [...]. W piśmie z 5 marca 2024 r. skarżący wskazał, iż w zaskarżonej uchwale znajdują się nakazy, zakazy i obowiązki wobec jej adresatów, w szczególności osób korzystających z gminnych obiektów sportowych. Wadliwe postanowienia uchwały z [...] września 2020 r. nr [...] pozostawały w mocy do [...] września 2021 r. ([...] września 2021 r. weszła w życie uchwała organu z [...] lipca 2021 r. nr [...]) i mogły wywoływać skutki wobec jej adresatów. Organ w piśmie z 19 kwietnia 2024 r. oświadczył, że na podstawie zaskarżonej uchwały nie były podejmowane działania wywołujące skutki prawne względem jej adresatów. Odnosząc się do tego oświadczenia Rady Gminy, Wojewoda w piśmie z 9 maja 2024 r. stwierdził, że jeżeli Sąd uzna je za wiążące i prawidłowe, to skarżący wyraża stanowisko, iż w sprawie zaszły okoliczności uzasadniające zastosowanie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (vide T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem w myśl § 7 uchwały Rady Gminy z [...] lipca 2021 r. nr [...] straciły moc: 1) uchwała organu z [...] września 2016 r. nr [...] w sprawie trybu i zasad korzystania z gminnych obiektów sportowych w Gminie [...] oraz 2) zaskarżona uchwała zmieniająca ww. uchwałę z [...] września 2016 r. Uchwała Rady Gminy z [...] lipca 2021 r. została opublikowana w Dzienniki Urzędowym Województwa [...] z [...] września 2021 r. i - stosownie do treści jej § 9 – weszła w życie po upływie 14 dni od opublikowania, czyli [...] września 2021 r. Jednocześnie tutejszy Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do zakwestionowania oświadczenia Rady Gminy, zawartego w piśmie z [...] kwietnia 2024 r., wedle którego nie były podejmowane w oparciu o zaskarżoną uchwałę działania wywołujące skutki prawne względem jej adresatów. W związku z tym oświadczeniem, jak również wobec wyeliminowania z obrotu prawnego aktu, którego dotyczyła skarga, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając za podstawę art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe, uznając je za bezprzedmiotowe, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika skarżącego w kwocie 480 zł, Sąd rozstrzygnął w pkt 2 sentencji postanowienia na mocy art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).