II SA/Wa 1509/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. D. W. wystąpił do Naczelnika Wydziału Nieruchomości Skarbu Państwa Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta [...], w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o przekazanie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii umowy dzierżawy nr [...] z dnia [...] września 2010 r., dotyczącej mienia publicznego, wraz z załącznikami. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Naczelnik Wydziału Nieruchomości Skarbu Państwa Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta [...], pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. poinformował wnioskodawcę, że odpowiedź na wniosek z dnia [...] marca 2011 r. zostanie udzielona do dnia [...] maja 2011 r. Następnie Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 16 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] odmówił udzielenia informacji publicznej, o której mowa we wniosku z dnia [...] marca 2011 r., z uwagi na to, że umowa, o której kopię poprosił wnioskodawca, zawiera dane stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, tj. warunki, na których [...] S.A. dzierżawi grunt Skarbu Państwa. W pouczeniu do ww. decyzji organ wskazał, że na przedmiotową decyzję służy stronie prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia, przy czym odwołanie należy wnieść za pośrednictwem Prezydenta [...]. Pismem z dnia 09 czerwca 2011 r., sprecyzowanym pismem z dnia 10 października 2011 r., D. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na odmowę udzielenia informacji publicznej, wyrażoną w przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. W myśl art. 5 cyt. ustawy, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1 ww. art.). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2 ww. art.). Natomiast stosownie do treści art. 22 cyt. ustawy, podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż informacja niejawna, tajemnica skarbowa lub tajemnica statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji (ust. 1 ww. art.). Sądem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej (ust. 3 ww. art.). Użyte w powołanym przepisie określenie "z powołaniem się" oznacza, iż wystarczy, że podmiot dysponujący taką informacją powoła się na wymieniony w tym przepisie przedmiot ochrony, aby w sprawie właściwym do orzekania był sąd powszechny i tym samym wyłączona została możliwość przeprowadzenia kontroli przez sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej było powołanie się przez organ w zaskarżonej decyzji na tajemnicę przedsiębiorcy. Sąd nie ma obowiązku badania, czy organ wydając decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej prawidłowo zastosował wskazany przepis. Już samo powołanie w zaskarżonej decyzji tego przepisu, jako podstawy odmowy, powoduje niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej, zgodnie z art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wystarczy bowiem samo powołanie się przez podmiot dysponujący informacją publiczną na przedmiot ochrony wymieniony we wskazanym przepisie, aby wyłączyć kognicję sądu administracyjnego. Stronie skarżącej nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego, gdyż sąd ten nie jest właściwy do rozpoznawania sprawy, tym samym nie może on kontrolować prawidłowości zaskarżonej decyzji ani kwestionować zasadności wskazanej przyczyny. Skarżącemu, zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy, przysługuje prawo wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego o udostępnienie żądanej informacji. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.