II SA/Wa 1521/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 26 marca 2015 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego K. R. i uczestnika postępowania A. R. – r. pr. M. K. wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. Uzasadniając wniosek wskazano, że wykonanie decyzji przed przeprowadzeniem sądowej kontroli zgodności aktów administracyjnych z prawem, spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia zarówno skarżącemu, jak i uczestnikowi postępowania znacznej szkody – majątkowej i niemajątkowej. Pełnomocnik wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącego i uczestnika postępowania jedynego "dachu nad głową", a także stworzy realne i wysoce prawdopodobne zagrożenie pogłębienia już zaawansowanych dolegliwości zdrowotnych skarżącego, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować podobne konsekwencje po stronie uczestnika postępowania: szkoda niemajątkowa w postaci poczucia krzywdy związanej z cierpieniem psychicznym wynikającym z pozbawienia uczestnika oraz jej schorowanego męża (skarżącego) jedynego miejsca schronienia. Ponadto wskazano, że konieczność zapewnienia innego miejsca schronienia skutkować będzie dalszym zadłużeniem skarżącego i uczestnika postępowania, co naraża na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej poprzez pogłębienie znacznego stanu zadłużenia i zmniejszenie prawdopodobieństwa spłacenia dotychczasowych zobowiązań Podkreślono również, że wykonanie decyzji spowoduje możliwość i konieczność po stronie organu rozdysponowania lokalem, a zakwaterowanie innych osób w tym lokalu spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki decyzji nakazującej jego opróżnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że każda decyzja pociąga za sobą określone konsekwencje prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. By możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji skarżący jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na stronie skarżącej. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Ponadto, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi grozić skarżącemu. W ocenie Sądu, wskazane we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji okoliczności uzasadniają wstrzymanie jej wykonania. Wskazać należy, że z okoliczności sprawy wynika, że natychmiastowe wykonanie decyzji nakazującej opuszczenie zajmowanego przez skarżącego i jego żonę (uczestnika postępowania) lokalu spowoduje znaczną szkodę materialną, jak również istotnie pogorszy sytuację bytową. Konieczność zapewnienia nowego miejsca zamieszkania doprowadzi bowiem do powiększenia już i tak dużego zadłużenia i znacznie utrudni lub nawet uniemożliwi spłatę zobowiązań przez skarżącego i uczestnika postępowania. Zwrócić również należy uwagę na możliwe pogorszenie stanu zdrowia skarżącego oraz uczestnika postępowania, których skutki mogą być trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Podobne skutki wywoła przydział mieszkania innym osobom A zatem, uznać należy, że skarżący i uczestnik postępowania w dostateczny sposób uprawdopodobnili przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji postanowienia.