II SA/Wa 1522/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania odprawy oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Pismem z dnia 10 października 2009 r. K. S. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania odprawy oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby. Pismem z dnia 10 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy). W ocenie Sądu cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest dopuszczalne i skuteczne, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.