II SA/Wa 1525/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi H. D. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W postępowaniu przed organem administracji publicznej skarżąca reprezentowana była przez pełnomocnika A. K. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej. Organ wskazał, że decyzja ta nie została doręczona pełnomocnikowi, gdyż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca złożyła osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 52 § 1 tej ustawy, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego. W postępowaniu administracyjnym strona może działać – zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Stosownie zaś do art. 40 § 1 kpa, pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Od chwili doręczenia organowi administracji publicznej pełnomocnictwa (w niniejszej sprawie złożone zostało ono wraz z wnioskiem o przyznanie świadczenia) pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach i wzywany do udziału w nich. Do pełnomocnika powinny być także kierowane wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z wszelkimi skutkami prawnymi odnoszącymi się do strony. Bezsporne jest, że w postępowaniu przed Prezesem ZUS o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku skarżąca ustanowiła pełnomocnika. Okoliczność, że skarżąca osobiście wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy pozostaje bez wpływu na konieczność zastosowania przez organ art. 40 § 2 kpa. Z akt postępowania administracyjnego nie wynika bowiem, aby pełnomocnictwo zostało wypowiedziane. Stwierdzić należy, że wskutek niedoręczenia decyzji Prezesa ZUS z dnia [...] lipca 2009 r. pełnomocnikowi skarżącej – decyzja tego organu nie weszła do obrotu prawnego. Termin zaś do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoczyna bieg z chwilą doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przez co należy rozumieć doręczenie zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tego też względu skarga jest niedopuszczalna. Prezes ZUS obowiązany będzie doręczyć decyzję z dnia [...] lipca 2009 r., zgodnie z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, pełnomocnikowi skarżącej – A. K. Dopiero od dnia doręczenia decyzji ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikowi strony, rozpocznie bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od wyżej wymienionej decyzji. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.