II SA/Wa 1525/12

Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Janusz Walawski (spr.) Protokolant referent – stażysta Aleksandra Olczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wydania zaświadczenia oddala skargę Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. L. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., utrzymującego w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści, tj. zawierającego dane o wysokości podstawy wymiaru uposażenia należnego funkcjonariuszowi – Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J. w 1990 r., 1994 r. i 2003 r., w dniu [...] maja 2012 r. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] czerwca 2012 r. wydał postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie poprzedzające nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Organ w uzasadnieniu postanowienia podał m. in., że tylko niektóre przepisy ogólnego postępowania administracyjnego będą miały zastosowanie w postępowaniu zaświadczeniowym. Zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu. Nie ma charakteru prawotwórczego ani charakteru interpretacyjnego i nie rozstrzyga żadnej sprawy oraz nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczeniem organ potwierdza jedynie istnienie określonego stanu w oparciu o posiadane już dane, a postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w art. 218 § 2 Kpa, spełnia jedynie pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia. W postępowaniu zaświadczeniowym nie będzie miał zatem zastosowania art. 145 Kpa. Postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. stało się przedmiotem skargi wniesionej przez R. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 149 Kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności zaskarżonej decyzji z prawem obowiązującym w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Postępowanie w sprawie zaświadczeń jest rodzajem postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym i odformalizowanym. Postępowanie to uregulowane jest w przepisach Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, które nie zawierają żadnego odesłania do odpowiedniego stosowania w nim przepisów o ogólnym, jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu zaświadczeniowym nie ma zatem zastosowania art. 145 i tym samym nie można zatem wznowić postępowania w sprawie wydania zaświadczenia, czy też odmowy jego wydania. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego, a więc w przypadku ich zmiany, zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Skoro zatem w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia prawa, to oczywistym jest, że brak było podstaw do jego uchylenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji.