II SA/Wa 1528/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Redaktora Naczelnego Tygodnika [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: – odrzucić skargę – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia Redaktorowi Naczelnemu Tygodnika [...] informacji publicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Redaktor Naczelny Tygodnika [...] zwrócił się do Prezydenta Miasta L. z wnioskiem z dnia [...] marca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej w formie odpowiedzi na trzy pytania: 1) Czy zostały już podjęte, a jeśli tak to jakie, działania w sprawie legalizacji inwestycji na ul. [...] ? 2) Czy pracownik, który był odpowiedzialny za inwestycję na ul. [...] otrzymał nagrodę za 2009 r.? 3) W jakiej wysokości była nagroda dla tego pracownika? Pismem z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent Miasta L. udzielił odpowiedzi na pierwsze z powyższych pytań, natomiast w stosunku do pozostałych pytań decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] odmówił udostępnienia informacji publicznych, powołując się na ochronę osoby prywatnej. Po rozpatrzeniu odwołania Redaktora Naczelnego Tygodnika [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2010, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, wskazał, iż z uwagi na treść art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, m.in. z uwagi na ochronę prywatności osób fizycznych. Wyjątkiem od tej zasady jest możliwość uzyskiwania informacji o osobach pełniących funkcje publiczne. Jednak wyjątek ten należy rozumieć wąsko, stąd też informacja o wysokości otrzymanej nagrody będzie informacją prywatną nie podlegającą udostępnieniu bez zgody pracownika. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Redaktor Naczelny Tygodnika [...] wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż nie domagał się udostępnienia danych osobowych pracownika ale samej wysokości nagrody. Chodziło bowiem o przedstawienie mechanizmu działania urzędu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga Redaktora Naczelnego Tygodnika [...] jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Z przytoczonego wyżej przepisu prawa wynika, iż o trybie dochodzenia praw związanych z odmową dostępu do informacji decyduje jej przedmiot, a droga sądowoadministracyjna oraz droga postępowania przed sądem powszechnym wzajemnie się wykluczają. Jeżeli więc podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest ochrona danych osobowych, prawo do prywatności, czy też tajemnica ustawowo chroniona, inna niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, to stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Może ona natomiast wystąpić do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409). W niniejszej sprawie organy odmówiły udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na ochronę prawa do prywatności pracownika. Sąd administracyjny nie ma obowiązku badania, czy organ, wydając decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, prawidłowo zastosował wskazany przepis. Samo bowiem powołanie w zaskarżonej decyzji przedmiotu ochrony wymienionego w przepisie art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy, jako podstawy odmowy, powoduje niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Należy również wskazać, iż wnioskodawca, w sytuacji, gdy podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest ochrona dóbr, co do których właściwy jest sąd powszechny, korzysta z silniejszej ochrony prawnej. Orzeczenie sądu powszechnego będzie stanowiło podstawę do jej udzielenia, natomiast sąd administracyjny może jedynie uchylić zaskarżoną decyzję, bądź stwierdzić jej nieważność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 600/04, LEX nr 160607; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji.