II SA/Wa 1528/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 06 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatu [...] o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi Powiatu [...] na postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia kuratora oświaty pozytywnie opiniującego likwidację gimnazjum postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 25 lipca 2016 r. Powiat [...], reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], stwierdzające nieważność postanowienia [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] pozytywnie opiniującego likwidację Publicznego Gimnazjum Nr [...] im. [...] wchodzącego w skład Powiatowego Zespołu Szkół w B. W treści przedmiotowej skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie, strona skarżąca podniosła, że wobec niewskazania przez Ministra w toku prowadzonego postępowania okoliczności pozwalających uznać postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] za wydane z rażącym naruszeniem prawa oraz dowodów na ich potwierdzenie, wykonanie zaskarżonego postanowienia na obecnym etapie pozostaje w sprzeczności z zasadą praworządności i powoduje ryzyko powstania nieodwracalnych skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najwcześniej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996)." – patrz: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwa Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295.). Postanowienie o stwierdzeniu nieważności innego postanowienia kwalifikuje się do wykonania, jego wykonanie oznaczać powinno zaprzestanie realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z postanowienia pozbawionego w tym trybie bytu prawnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi postanowienie, którym utrzymano w mocy postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], stwierdzające nieważność postanowienia [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] pozytywnie opiniującego likwidację Publicznego Gimnazjum Nr [...] im. [...] wchodzącego w skład Powiatowego Zespołu Szkół w B. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Rozpoznając wniosek Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wyżej wskazano, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Strona skarżąca swój wniosek o wstrzymanie uzasadniła tym, że wobec niewskazania przez Ministra w toku prowadzonego postępowania okoliczności pozwalających uznać postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] za wydane z rażącym naruszeniem prawa oraz dowodów na ich potwierdzenie, wykonanie zaskarżonego postanowienia na obecnym etapie pozostaje w sprzeczności z zasadą praworządności i powoduje ryzyko powstania nieodwracalnych skutków. W ocenie Sądu, powołane przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności nie prowadzą do wniosku, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jego wykonania, w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.