II SA/Wa 1529/12

WyrokWSA w Warszawie2013-01-14

Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński, Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uszczerbek na zdrowiu wynikający z choroby nabytej podczas służby poza granicami państwa, inny niż ten spowodowany wypadkiem, może być uwzględniony przy ustalaniu prawa do dodatku weterana poszkodowanego, jeśli łączny uszczerbek na zdrowiu przekracza 10%?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że uszczerbek na zdrowiu wynikający z choroby nabytej podczas służby poza granicami państwa, który nie jest bezpośrednio związany z wypadkiem, nie może być uwzględniony przy ustalaniu prawa do dodatku weterana poszkodowanego, jeśli nie spełnia definicji wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa. Prawo do dodatku jest uzależnione od procentowego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze, przy czym minimalny próg wynosi 10%.
Stan faktyczny
Skarżący T. G. ubiegał się o przyznanie statusu weterana poszkodowanego oraz o dodatek weterana poszkodowanego. Minister Obrony Narodowej decyzją przyznał mu status weterana poszkodowanego, ale stwierdził, że dodatek nie przysługuje, ponieważ uszczerbek na zdrowiu wynikający z wypadku podczas służby (8%) jest poniżej wymaganego progu 10%. Skarżący domagał się uwzględnienia dodatkowego 40% uszczerbku na zdrowiu z tytułu choroby nabytej podczas służby, twierdząc, że łączny uszczerbek wynosi 48%. Sąd oddalił skargę, uznając, że dodatkowy uszczerbek nie spełnia kryteriów ustawy o weteranach.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania statusu weterana poszkodowanego oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], którą to decyzją w punkcie 1 przyznano T. G. status weterana poszkodowanego, a w pkt 2 decyzji stwierdzono, że w wyniku ustalonego uszczerbku na zdrowiu, doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze w wysokości 8% – wysokość dodatku weterana poszkodowanego wynosi 0% podstawy wymiaru. Jako podstawę materialnoprawną decyzji organ wskazał art. 3, art. 5 ust. 1 i 2, art. 8 oraz art. 36 ust. 1, 4, 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. nr 205, poz. 1203). W motywach uzasadnienia organ wskazał, że T. G. uczestniczył w działaniach poza granicami państwa ([...]) w okresie od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] lutego 2005 r. i zajmował stanowisko [...] w [...]. W trakcie służby w [...], w dniu [...] grudnia 2004 r. zdarzył się wypadek. Do zdarzenia doszło w czasie akcji ratunkowej – ewakuacji rannych z polskiego śmigłowca "[...]". Po wylądowaniu na lądowisku przy szpitalu polowym w [...], T. G. z rannym na rękach wyskakiwał ze śmigłowca. Stracił równowagę i razem z nim upadł na płytę lotniska. W momencie upadku poczuł silny ból [...], a następnie przy pomocy innych osób został przetransportowany do szpitala. Poszkodowany otrzymał doraźne leki przeciwbólowe i następnego dnia wrócił do pracy. Zgodnie z oświadczeniem poszkodowanego, w trakcie pobytu w [...] napady bólu [...] powtarzały się wielokrotnie i bez leków przeciwbólowych nie mógł normalnie funkcjonować. W dniu [...] sierpnia 2007 r. decyzją Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego nr [...] przyznano T. G. jednorazowe odszkodowanie pieniężne z tytułu wypadku z dnia [...] grudnia 2004 r., pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej. Powyższa decyzja stanowiła wykonanie wyroku Sądu Rejonowego [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2007 r., którym to wyrokiem przyznano T. G. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu 8% uszczerbku na zdrowiu. Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa, weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa może być osoba, która biorąc udział - na podstawie skierowania - w działaniach poza granicami państwa, doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku, pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. Dlatego też decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Minister Obrony Narodowej przyznał T. G. status weterana poszkodowanego oraz stwierdził, że w wyniku ustalonego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenie odszkodowawcze w wysokości 8% – wysokość dodatku weterana poszkodowanego wynosi 0% podstawy wymiaru – zgodnie z art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa. Odnosząc się do zarzutów T. G. podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (iż w decyzji organu nie uwzględniono schorzenia [...]), organ wyjaśnił, że żadne z załączonych przez wnioskodawcę orzeczeń medycznych nie identyfikuje [...] z chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze orzeczeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Ponadto organ uznał, że ustalony orzeczeniami: nr [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz nr [...] w [...] z dnia [...] października 2007 r. uszczerbek na zdrowiu wynoszący łącznie 40% z tytułu [...] – zgodnie z załączonymi dokumentami – nie ma związku z wypadkiem w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. i wobec tego uszczerbek ten nie może być brany pod uwagę przy ustalaniu łącznej wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, jak również nie jest spowodowany chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. W konkluzji organ uznał, iż w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przyznanie zainteresowanemu statusu weterana poszkodowanego oraz określenie dodatku weterana poszkodowanego w wysokości 0% podstawy wymiaru. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi T. G. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżący podniósł, iż organ, rozpoznając jego wniosek, winien był uwzględnić nie tylko 8% uszczerbek na zdrowiu spowodowany wypadkiem na misji w [...] (z tytułu urazu [...]), ale też 40% uszczerbek na zdrowiu z tytułu [...]. W ocenie skarżącego organ winien był uznać, że ustalony orzeczeniami nr [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz nr [...] w [...] z dnia [...] października 2007 r. uszczerbek na zdrowiu, wynoszący łącznie 40% z tytułu [...], ma związek z chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa. W ocenie strony skarżącej spełnione zostały przesłanki do uznania, że łączny uszczerbek na zdrowiu spowodowany nabytą chorobą i wypadkiem podczas służby poza granicami państwa wynosi 48%. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. nr 205, poz. 1203), weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem", może być osoba, która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa w ramach: 1) misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub zapewniania bezpieczeństwa państwa, nieprzerwanie przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej niż przez okres 60 dni; 2) grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy niż 60 dni. Natomiast, stosownie do art. 3 cytowanej ustawy, weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem poszkodowanym", może być osoba, która biorąc udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa, doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, decyzja o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego zawiera informację o wysokości dodatku weterana poszkodowanego, o którym mowa w art. 36 ust. 1. Stosownie natomiast do ust. 5 art. 36 ww. ustawy, wysokość dodatku weterana poszkodowanego uzależniona jest od ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu, doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. Najniższy procentowy uszczerbek na zdrowiu, uprawniający do powyższego dodatku, został określony na 10%. W rozpatrywanej sprawie, w myśl art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy, przez wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa należy rozumieć zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało podczas lub w związku z: a) działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń, b) zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko osobie, która brała udział w działaniach poza granicami państwa, c) innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań: – przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, – określonych w akcie utworzenia kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, w skierowaniu do wykonywania zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub w skierowaniu do wykonywania zadań mających na celu zapewnianie bezpieczeństwa państwa. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa to takie zdarzenie nagłe i zewnętrzne, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało w sytuacjach wskazanych w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że definicja "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" została wprowadzona do ustawy w celu odróżnienia tego wypadku od wypadku, określonego w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. nr 83, poz. 760 ze zm.). Niewątpliwie wypadek określony w ustawie o weteranach działań poza granicami państwa, ma postać kwalifikowaną w stosunku do wypadku, o którym mowa w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. Wskazać należy, iż w uzasadnieniu projektu omawianej ustawy wyjaśniono, że o status weterana poszkodowanego będzie mogła ubiegać się osoba, która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa i doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadania lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których osoba została poszkodowana w wyniku np. wybuchu miny pułapki lub zachorowała na chorobę występującą tylko w rejonie działania misji, czy kontyngentu (np. choroby tropikalne). Skarżącemu przyznany został status weterana poszkodowanego, zaś dodatek weterana poszkodowanego nie mógł zostać przyznany, gdyż minimalny wymiar procentowy uszczerbku na zdrowiu, uprawniający do takiego dodatku, wynosi 10%. Skarżącemu wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa uznano natomiast jedynie 8% uszczerbek na zdrowiu. Odnosząc się do zarzutów skargi, a konkretnie do żądania skarżącego, by do ustalonego 8% uszczerbku na zdrowiu organ doliczył skarżącemu 40% z tytułu [...], a tym samym uznał, że łączny uszczerbek na zdrowiu wynosi 48% i spowodowany został chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, stwierdzić należy, iż żądanie powyższe nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że ustalony orzeczeniami: nr [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz nr [...] w [...] z dnia [...] października 2007 r. uszczerbek na zdrowiu wynoszący łącznie 40% z tytułu [...] – zgodnie z załączonymi dokumentami – nie ma związku z wypadkiem z dnia [...] grudnia 2004 r. i wobec tego uszczerbek ten nie może być brany pod uwagę przy ustalaniu łącznej wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, jak również nie jest spowodowany chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (orzeczeń wojskowej komisji lekarskich) nie wynika, by do [...] skarżącego doszło w związku z chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. W orzeczeniu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. TWKL w [...] za datę powstania stałego uszczerbku na zdrowiu (5%) przyjęła datę wydania orzeczenia, natomiast orzeczenie nr [...] TWKL w [...] z dnia [...] października 2007 r. stwierdza, że pogorszenie [...] nastąpiło w 2006 r. (tj. 2 lata po zakończeniu misji). Skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, które miałyby potwierdzić jego twierdzenie o nabawieniu się schorzenia [...] w związku ze służbą poza granicami kraju. Jak już wyżej wskazano, celem omawianej ustawy o weteranach działań poza granicami państwa było przyznawanie statusu weterana poszkodowanego osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w związku z wykonywaniem działań stricte bojowych. Z tego też powodu definicja "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" została wprowadzona w przedmiotowej ustawie, ponieważ miała ona na celu odróżnienie wypadku, określonego w art. 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. nr 83, poz. 760 z późn. zm.) od wypadku, związanego z działaniami poza granicami państwa podejmowanymi bezpośrednio w realizacji celów, dla których została powołana misja. Stosownie do art. 36 ust. 1, 4 i 5 omawianej ustawy, weteran poszkodowany pobierający emeryturę lub rentę inwalidzką ma prawo do dodatku weterana poszkodowanego od miesiąca złożenia wniosku do organu emerytalno-rentowego. Podstawę wymiaru dodatku weterana poszkodowanego stanowi najniższa emerytura. Wysokość dodatku weterana poszkodowanego uzależniona jest od ustalonego procentu uszczerbku na zdrowiu, doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. Zaskarżoną decyzją MON nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., utrzymaną następnie decyzją MON nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., Minister Obrony Narodowej przyznał T. G. w punkcie 1 decyzji status weterana poszkodowanego. W wyniku przyjęcia, że uszczerbek na zdrowiu skarżącego wynosi 8%, stwierdził, że skarżący nie posiada prawa do otrzymania dodatku weterana poszkodowanego, gdyż minimalny wymiar procentowy uszczerbku na zdrowiu - zgodnie z art. 36 ust. 5 pkt 1 przedmiotowej ustawy - wynosi 10% (punkt 2 decyzji). W ocenie Sądu, ustalony orzeczeniami: nr [...] TWKL w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz nr [...] TWKL w [...] z dnia [...] października 2007 r., uszczerbek na zdrowiu skarżącego, wynoszący łącznie 40% z tytułu [...] nie ma związku z wypadkiem z dnia [...] grudnia 2004 r. i wobec tego uszczerbek ten nie może być brany pod uwagę przy ustalaniu łącznej wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, jak również nie jest spowodowany chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. Reasumując, uznając, że [...] skarżącego nie jest skutkiem wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa (brak jest w tym zakresie jakichkolwiek dowodów), skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło