II SA/Wa 153/19

WyrokWSA w Warszawie2019-05-15

Skład orzekający: Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Danuta Kania, Joanna Kruszewska – Grońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odwołanie wniesione przez stronę postępowania przed upływem terminu do jego wniesienia, liczonego od daty doręczenia zastępczego decyzji, jest dopuszczalne, jeśli inna strona postępowania otrzymała decyzję wcześniej?
Ratio decidendi
Odwołanie wniesione przez stronę przed upływem terminu do jego wniesienia, liczonego od daty doręczenia zastępczego decyzji, jest niedopuszczalne, jeśli inna strona postępowania otrzymała decyzję wcześniej. Termin do wniesienia odwołania biegnie dla każdej strony indywidualnie od daty doręczenia jej decyzji, a doręczenie decyzji jednemu z adresatów nie otwiera terminu dla pozostałych stron, które nie otrzymały jeszcze decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji Komendanta Stołecznego Policji nakazującej opróżnienie kwatery tymczasowej. Decyzja została wysłana do skarżących, ale nie odebrali jej osobiście, a jedynie awiza. Z. S., inny adresat decyzji, odebrał ją osobiście wcześniej. Komendant Główny Policji stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżących, uznając, że wnieśli je przed skutecznym doręczeniem im decyzji w trybie zastępczym. Skarżący zarzucili organowi błędy w ustaleniu dat doręczenia i wniesienia odwołania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Joanna Kruszewska – Grońska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2019 r. sprawy ze skargi D. S., M. S. i P. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z [...] października 2018 r. nr [...] Komendant Główny Policji (dalej: "KGP", "organ"), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania D. S., M. S. i P. S. (dalej: "skarżący") od decyzji Komendanta Stołecznego Policji z [...] lipca 2018 r. nr [...], stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżących. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach sprawy. Decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...] Komendant Stołeczny Policji nakazał Z. S. oraz skarżącym opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym kwatery tymczasowej nr [...] zlokalizowanej przy ul. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (nadesłanych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 12/19), powyższa decyzja została wysłana za pośrednictwem Poczty Polskiej osobno każdemu z adresatów, tj. każdemu ze skarżących oraz Z. S.. Z. S. osobiście odebrał skierowaną do niego korespondencję (w postaci egzemplarza ww. decyzji) w dniu [...] sierpnia 2018 r. (vide karta nr [...] akt administracyjnych nadesłanych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 12/19). Natomiast korespondencje zawierające egzemplarze decyzji dla każdego ze skarżących były dwukrotnie awizowane: [...] sierpnia 2018 r. i [...] sierpnia 2018 r., a następnie - jako niepodjęte w terminie z urzędu pocztowego - zostały zwrócone nadawcy, tj. organowi (vide karty nr 89, 90 i 91 akt administracyjnych nadesłanych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 12/19). W dniu [...] sierpnia 2018 r. w kancelarii Komendy Stołecznej Policji skarżący oraz Z. S. złożyli (w jednym piśmie opatrzonym datą [...] sierpnia 2018 r.) odwołanie od powyższej decyzji z [...] lipca 2018 r., skierowane do KGP. Po rozpoznaniu odwołania skarżących, organ – powołanym na wstępie postanowieniem - stwierdził jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia KGP podniósł, że korespondencja (zawierająca adresowane do skarżących egzemplarze decyzji Komendanta Stołecznego Policji) została im doręczona w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 44 k.p.a., w dniu [...] lipca 2018 r. (organ podał błędną datę, prawidłowa to [...] sierpnia 2018 r.). Zatem przed datą doręczenia skarżący nie mogli skutecznie wnieść odwołania. Postanowienie KGP z [...] października 2018 r. stało się przedmiotem skargi skarżących do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 107 § 1 i w związku z art. 11, art. 7, art. 77, art. 8 § 1 k.p.a. poprzez sporządzenie wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w którym organ powołał się na błędne (niezgodne ze stanem faktycznym) daty: doręczenia skarżącym decyzji oraz wniesienia przez nich odwołania od decyzji, co w konsekwencji poddaje w wątpliwość to, czy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ dostatecznie wyjaśnił sprawę i miał za podstawę prawidłowo ustalony stan faktyczny oraz sprawia, że wewnętrznie sprzeczne postanowienie nie wyjaśnia motywów, którymi organ kierował się wydając rozstrzygnięcie i jako takie nie przekonuje skarżących; 2. art. 134 w związku z art. 129 § 1, art. 110, art. 7, art. 8 § 1, art. 9 k.p.a. poprzez uznanie, że brak doręczenia skarżącym decyzji administracyjnej w dacie, w której wnieśli oni odwołanie uniemożliwia skuteczne wniesienie odwołania, podczas gdy dopuszczalność odwołania należy wiązać z wejściem decyzji do obiegu prawnego, tj. związaniem organu administracji wydaną decyzją, co według art. 110 k.p.a. następuje z chwilą doręczenia decyzji którejkolwiek ze stron postępowania, gdyż od tej chwili organ administracji nie może zmienić decyzji, chociażby nie została ona jeszcze doręczona wszystkim stronom postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do stwierdzenia przez organ niedopuszczalności odwołania, pomimo że skarżący wnieśli je po doręczeniu decyzji innemu uczestnikowi postępowania administracyjnego – Z. S., a więc po dacie wejścia decyzji do obiegu prawnego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinęli zarzuty. Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. nr [...] KGP sprostował błędy pisarskie w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że daty: "[...] lipca 2018 r.", "[...] lipca 2018 r.", "[...] lipca 2018 r." i "[...] lipca 208 r." zastąpił odpowiednio datami: "[...] sierpnia 2018 r.", "[...] sierpnia 2018 r.", "[...] sierpnia 2018 r." i "[...] sierpnia 2018 r.". W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu (sprostowanym postanowieniem z [...] grudnia 2018 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie – pomimo częściowo błędnego uzasadnienia – odpowiada prawu. W pierwszej kolejności dostrzec należy, na co trafnie zwrócili uwagę skarżący, że o ile organ na wstępie zaskarżonego postanowienia podaje prawidłowe daty awizowania skierowanych do nich korespondencji organu (zawierających egzemplarze decyzji KGP z [...] lipca 2018 r.), tj. [...] sierpnia 2018 r. i [...] sierpnia 2018 r., o tyle w końcowej części tego aktu błędnie powołuje ww. daty, omyłkowo posługując się miesiącem lipcem (zamiast sierpniem). Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Natomiast w myśl przepisów art. 44 § 1 - § 4 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia [...] listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Art. 44 k.p.a. reguluje instytucję doręczenia zastępczego; w § 4 zawarte jest domniemanie daty doręczenia pisma. Skoro pierwsze awizo korespondencji adresowanych do skarżących (z egzemplarzami decyzji Komendanta Stołecznego Policji z [...] lipca 2018 r.) nastąpiło [...] sierpnia 2018 r. (vide karty nr [...]-[...] akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Wa 12/19), to – według wyż. cyt. przepisu art. 44 § 4 k.p.a. - doręczenie im decyzji należy uznać za dokonane z dniem [...] sierpnia 2018 r., a nie jak błędnie oblicza to KGP: [...] sierpnia 2018 r. Jednakże błędy, których niewątpliwie dopuścił się organ, tj. błędy pisarskie (wzmiankowana omyłka odnośnie miesiąca, sprostowana w ramach ww. postanowienia KGP z [...] grudnia 2018 r.) oraz błąd rachunkowy (w zakresie obliczenia daty doręczenia decyzji w trybie zastępczym) nie mają wpływu na fakt, iż skarżący wnosząc odwołanie (pismo opatrzone datą [...] sierpnia 2018 r.) w dniu [...] sierpnia 2018 r., uczynili to przed datą uznania im tej decyzji za doręczoną, tj. przed [...] sierpnia 2018 r. Wszystkie te błędy podlegają sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a., z którego organ skorzystał w zakresie dostrzeżonych błędów pisarskich. Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem skarżących, że doręczenie decyzji Komendanta Stołecznego Policji z [...] lipca 2018 r. innemu jej adresatowi – Z.S. otwiera także im termin do wniesienia odwołania. Z chwilą podpisania decyzji administracyjnej mamy do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym w tym znaczeniu, że istnieje decyzja administracyjna, a dzień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i podstawy faktycznej decyzji. Do obrotu prawnego decyzja wchodzi w chwili jej doręczenia stronie. Okres pomiędzy wydaniem decyzji a jej doręczeniem określamy mianem związania, ponieważ decyzja już "istnieje", ale jeszcze nie wywołuje skutków prawnych, te bowiem pojawiają się w momencie doręczenia jej stronie. Jeżeli decyzja podlega doręczeniu więcej niż jednej stronie (np. kilku adresatom) – jak w niniejszej sprawie – to z chwilą doręczenia jednej ze stron decyzja wywołuje skutki w postaci określenia praw i obowiązków adresata, któremu została doręczona. Skoro zatem Z. S. odebrał osobiście decyzję Komendanta Stołecznego Policji w dniu [...] sierpnia 2018 r., to od tej daty rozpoczyna się dla niego bieg 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania (art. 129 § 2 k.p.a.). Nie ulega też wątpliwości, że skarżący – jako pozostali adresaci ww. decyzji – uczestniczyli w postępowaniu przed Komendantem Stołecznym Policji i do każdego ze skarżących został wysłany egzemplarz decyzji ww. organu z [...] lipca 2018 r. nr [...]. W ich przypadku doszło do skutecznego doręczenia zastępczego z dniem [...] sierpnia 2018 r. Zatem od tej daty rozpoczął się dla nich bieg terminu do wniesienia odwołania. Pogląd skarżących, wedle którego mogli skutecznie zaskarżyć decyzję Komendanta Stołecznego Policji w terminie otwartym dla Z. S., mógłby zostać zaaprobowany tylko wówczas, gdyby skarżący nie brali udziału w postępowaniu przed organem Policji, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wniesienie przez nich odwołania w dniu [...] sierpnia 2018 r. było przedwczesne, dlatego trafnie KGP ocenił ich odwołanie jako niedopuszczane. Błąd rachunkowy organu w obliczeniu daty doręczenia zastępczego decyzji skarżącym (KGP pierwotnie wskazał [...] lipca 2018 r., a po dokonaniu sprostowania - [...] sierpnia 2018 r., podczas gdy właściwą datą jest [...] sierpnia 2018 r.) nie miał wpływu na prawidłowość tej kwalifikacji prawnej. Reasumując, należało uznać, iż w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów. Wydane przez KGP zaskarżone postanowienie z [...] października 2018 r. (sprostowanie postanowieniem z [...] grudnia 2018 r.) znajduje oparcie w powołanych w jego sentencji przepisach. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym w oparciu o przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło