II SA/Wa 1535/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - M. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Na stronie skarżącej spoczywa w niniejszej sprawie obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe, w którym dochód wynosi 1300 zł netto miesięcznie. Strona ponosi stały koszt utrzymania lokalu - około 600 zł oraz koszt dojazdu do pracy – 70 zł miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Skarżąca wykazała, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawczyni znajduje się w sytuacji finansowej, która nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej. Po uwzględnieniu stałych wydatków, do dyspozycji wnioskodawczyni pozostaje kwota 630 zł. Biorąc pod uwagę wysokość kosztów sądowych w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że strona nie ma możliwości – bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie – kosztów tych ponieść. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.