II SA/Wa 154/14

Sygn. akt II SA/Wa 154/14 Dnia 05 czerwca 2014 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 05 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu postanawia - odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez R.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W/. z dnia [...] września 2013 r. nr [...], którym Komisja utrzymała mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu. Postępowanie przed Komisją Lekarską przeprowadzone zostało na skutek skierowania skarżącego przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. do Rejonowej Komisji Lekarskiej w E. celem określenia, czy ustalony poprzednio orzeczeniem TWKL w E. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. uszczerbek na zdrowiu poszkodowanego (5%) z tytułu wypadku w dniu 15 maja 2010 r. uległ zwiększeniu. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, ponieważ sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)., kontrola działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia, wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz związku śmierci żołnierzy ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby (Dz. U. Nr 163, poz. 1578). Orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E., od którego skarżący złożył odwołanie, wydane zostało w związku z koniecznością ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu. W orzecznictwie przyjmuje się, że tego rodzaju orzeczenia, podobnie jak orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby dla celów rentowych i zaopatrzenia emerytalnego nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97, ONSA 1998/2 poz. 39, uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99, Państwo i Prawo 2000/5 str. 114). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) stwierdził, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, że orzeczenia te nie mają autonomicznego bytu. Wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej. W sprawach, na potrzeby których wydawane są orzeczenia takie, jak zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W., właściwy jest sąd powszechny (art. 22 ust. 4 ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową). Z tego względu skarga jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.