II SA/Wa 154/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 154/16 o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania K. C. w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. postanawia 1. odrzucić zażalenie; 2. zwrócić K. C. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia. Pismem z 04 stycznia 2015 r. W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. Pismem z dnia 08 lutego 2016 r. K. C. wystąpiła do WSA w Warszawie z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, argumentując powyższe tym, iż znajduje się w podobnej sytuacji do skarżącego, albowiem [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. nielegalnie przetwarza jej dane osobowe, podobnie jak dane tysięcy innych lekarzy. K. C. wezwała [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. do zaprzestania nielegalnego przetwarzania jej danych osobowych, pomimo to Spółka nadal przetwarza jej dane osobowe. Swój interes prawny w udziale w charakterze uczestnika postępowania ww. uzasadniła tym, iż umorzenie postępowania administracyjnego przez GIODO z wniosku W. P., bez przywrócenia prawa w przetwarzaniu danych osobowych przez [...] Sp. z o.o., spowoduje, że Spółka będzie mogła dalej przetwarzać dane osobowe wnioskodawczyni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 154/16 odmówił dopuszczenia K. C. do udziału w postępowaniu sądowym w przedmiotowej sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia została nadana na adres wskazany we wniosku, a następnie została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 03 czerwca 2016 r., drugie awizo – 13 czerwca 2016 r.), zwrócona do Sądu w dniu 21 czerwca 2016 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie" i uznana za doręczoną w dniu 17 czerwca 2016 r. Pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. (13 czerwca 2016 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) K. C. złożyła zażalenie na ww. postanowienie WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w powołanym przepisie. W myśl art. 194 § 2 cytowanej ustawy, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z treścią art. 197 § 2 ppsa, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Z art. 178 ppsa, wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do treści art. 73 § 1 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 ww. art.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 ww. art.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 ww. art.). Wskazać należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 powołanej ustawy, jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca odpis zaskarżonego postanowienia została nadana na adres wskazany we wniosku, a następnie została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 03 czerwca 2016 r., drugie awizo – 13 czerwca 2016 r.), zwrócona do Sądu w dniu 21 czerwca 2016 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie" i uznana za doręczoną w dniu 17 czerwca 2016 r. Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "w oddawczej skrzynce pocztowej". W ocenie Sądu, ww. przesyłka była prawidłowo awizowana. Przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 17 czerwca 2016 r. Zdaniem Sądu, zażalenie podlega odrzuceniu, jako wniesione przed terminem uregulowanym w art. 194 § 2 ppsa. Przepis art. 194 § 2 ppsa określa od kiedy można wnieść zażalenie – od dnia doręczenia postanowienia. Wniesienie zażalenia przed tym terminem uznać należy za niedopuszczalne, działanie takie zaburza bowiem ustalony porządek prawny, w którym środki zaskarżenia wnosi się po otrzymaniu orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 03 września 2013 r. sygn. akt I FZ 369/13). W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 17 czerwca 2016 r. - tj. w dacie doręczenia K. C. odpisu postanowienia WSA w Warszawie z 27 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 154/16, i upłynął, uwzględniając to, że przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie, w dniu 24 czerwca 2016 r. Tymczasem K. C. złożyła zażalenie osobiście w dniu 13 czerwca 2016 r. Ta okoliczność sprawia, że zażalenie uznać należy za niedopuszczalne w rozumieniu art. 178 ppsa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.