II SA/Wa 1540/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, WSA, Andrzej Kołodziej, Protokolant Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi R. K. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uposażenia - oddala skargę - Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2004 r., na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zawiesił policjantowi w służbie stałej, R. K., uposażenie w wysokości 50% ostatnio należnego uposażenia od dnia 1 czerwca 2005 r., na podstawie art. 108 § 1 kpa decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja została doręczona zainteresowanemu w dniu 13 maja 2005 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. Komendant [...] Policji [...], na podstawie art. 113 § 1 kpa, sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską dotyczącą daty wydania rozkazu personalnego nr [...], poprzez zastąpienie dnia [...] maja 2004 r. dniem [...] maja 2005 r. R. K., korzystając z przysługujących mu uprawnień, w dniu 19 maja 2005 r. złożył odwołanie od rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2005 r. Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] i w związku z art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu rozkazu personalnego organ między innymi wskazał, iż zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 o Policji, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Zwrot "zawiesza się" wskazuje, że w razie zaistnienia określonych warunków istnieje obowiązek zawieszenia od najbliższego terminu płatności 50% należnego uposażenia policjantowi, którego zawieszono w czynnościach służbowych. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. W dniu [...] stycznia 2005 r. prokurator Prokuratury Rejonowej [...] przedstawił R. K. zarzuty popełnienia przestępstw umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego, określonych w art. 178a § 1 kk, 224 § 2 kk, a następnie w dniu [...] stycznia 2005 r. wydał postanowienie o zawieszeniu wymienionego w czynnościach służbowych i zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na podstawie art. 249 i 276 Kodeksu postępowania karnego. Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. zwolnił R. K. ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2005 r., na podstawie art. 4 i ust. 2 pkt 8 cytowanej ustawy o Policji, tj. z uwagi na oczywistość popełnienia czynów o znamionach przestępstwa, uniemożliwiających pozostawienie policjanta w służbie. Od powyższego rozkazu personalnego R. K. odwołał się do Komendanta [...] Policji podnosząc, że zwolnienie go ze służby w Policji we wskazanym trybie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. W wyniku wniesionego odwołania, Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. zaskarżoną decyzję uchylił w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozstrzygnięcie to doręczono policjantowi w dniu 9 maja 2005 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego. W dniu 6 maja 200S r. Naczelnik Sekcji Wspomagającej Komendy Rejonowej Policji [...] ustalił z Zastępcą Prokuratora Rejonowego [...], że postanowienie o zastosowaniu na podstawie Kodeksu postępowania karnego wobec R. K. środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych ma nadal moc obowiązującą, bowiem policjant ostatecznie nie został zwolniony ze służby w Policji. W tych warunkach, wobec faktu, iż przepis art. 124 ust. 1 cytowanej ustawy o Policji ma charakter obligatoryjny, koniecznym było podjęcie decyzji o zawieszeniu R. K. 50% ostatnio należnego uposażenia od dnia 1 czerwca 2005 r. Odnosząc się do zarzutów R. K. zawartych w odwołaniu, organ wskazał, iż prawo udziału w postępowaniu związanym z zawieszeniem uposażenia skarżący zrealizował poprzez złożenie odwołania od rozkazu personalnego nr [...]. Natomiast rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nie narusza przepisu art. 107 § 3 kpa, bowiem zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne organu I instancji. W uzasadnieniu rozkazu personalnego nr [...] wskazał, że przesłanką wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia było zastosowanie przez prokuratora środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych w stosunku do wymienionego policjanta. W zaistniałej sytuacji, zawieszenie uposażenia ma charakter obligatoryjny, gdyż w przepisie art. 124 ust. 1 cytowanej ustawy o Policji użyto "zawiesza się." Z powyższych względów zarzut R. K. dotyczący rozbieżności między treścią uzasadnienia postanowienia prokuratora, a treścią uzasadnienia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej motywu zastosowania środka zapobiegawczego, nie ma istotnego wpływu na wydaną przez organ I instancji decyzję, bowiem samo zaistnienie wskazanej przesłanki nie daje organowi I instancji możliwości podjęcia innego rozstrzygnięcia. Zarzut R. K. na enigmatyczność i powierzchowność uzasadnienia nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, w ocenie organu II instancji, jest wadą, jaką jest niepełność uzasadnienia nadania tegoż rygoru. Jednakże wskazana wada może zostać sanowana w postępowaniu odwoławczym, albowiem nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Niesporne jest, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, które ze względu na interes służby, tożsamy z interesem społecznym, uzasadniają zawieszenie wymienionemu policjantowi od najbliższego terminu płatności, tj. od dnia 1 czerwca 2005 r. 50% ostatnio należnego uposażenia. Zaliczyć do nich należy obligatoryjność wykonania dyspozycji określonej w art. 124 ust. 1 cyt. ustawy o Policji oraz "niezbędność" niezwłocznego wdrożenia decyzji w życie, gdyż wymieniony policjant mocą postanowienia organu prokuratorskiego nie może świadczyć służby. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. K. wniósł o uchylenie decyzji, zarzucając naruszenie prawa procesowego między innymi art. 107 i 108 kpa. Podnosił, iż w postępowaniu nie miał możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, a fakt, jak to określił "obligatoryjności wydania decyzji", nie zwalnia organu od przeprowadzenia w sprawie postępowania administracyjnego i nie usprawiedliwia przekroczenia uprawnień strony. Wskazywał również, iż informacje dotyczące stanu faktycznego sprawy podniesione przez organy nie są prawdziwe. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wnosił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2, ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dni 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z zm.), policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. W dniu [...] stycznia 2005 r. prokurator Prokuratury Rejonowej [...] przedstawił skarżącemu zarzuty popełnienia przestępstw umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego, określonych w art. 178a § 1 kk 224 § 2 kk. Treść tych zarzutów ogłoszono R. K. w dniu [...] stycznia 2005 r. W dniu [...] stycznia 2005 r. wydane zostało przez prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] postanowienie o zawieszeniu skarżącego w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji i zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na podstawie art. 249 i 276 kpk. Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. zwolnił R. K. ze służby w Policji z dniem 22 stycznia 2005 r., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji. Na skutek odwołania skarżącego od powyższej decyzji, Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. zaskarżoną decyzję uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w związku z ustaleniem, iż nie zostało uchylone postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w przedmiocie zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji. Prawidłowo uznał organ konieczność wydania decyzji o zawieszenie R. K. 50% ostatnio należnego uposażenia od dnia 1 czerwca 2005 r. Należy podkreślić, iż zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Zwrot "zawiesza się" wskazuje, że w razie zaistnienia określonych warunków, istnieje obowiązek zawieszenia od najbliższego terminu płatności 50% należnego uposażenia policjantowi, którego zawieszono w czynnościach służbowych. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Nie znajdują uzasadnienia również pozostałe zarzuty zawarte w skardze. Zaskarżona decyzja zawiera bowiem zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne, natomiast prawo udziału w postępowaniu związanym z zawieszeniem uposażenia skarżący zrealizował poprzez odwołanie od decyzji organu I instancji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.