II SA/Wa 1544/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] Miasta [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę Zarząd Dzielnicy [...] (zwany dalej: organem) uchwałą z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...], podjętą na podstawie § 35 ust. 1, § 4, § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 2 uchwały nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836 ze zm.), odmówił zakwalifikowania A. K. do udzielenia pomocy mieszkaniowej (§ 1). Wykonanie uchwały powierzył Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] (§ 2). W uzasadnieniu uchwały organ podał, że A. K. (zwana dalej także: wnioskodawczynią, skarżącą), wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pomocy mieszkaniowej w formie zawarcia umowy najmu lokalu. We wniosku podała, że w skład jej gospodarstwa domowego wchodzą 3 osoby, tj. ona oraz dwoje dzieci: A. S. (ur. 2006 r.) i O. S. (ur. 2013 r.). Wraz z dziećmi zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], należącym do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]". Umowa najmu ww. lokalu została zawarta [...] października 2008 r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]", a K. S., jej ówczesnym mężem. Ww. związek małżeński zawarli [...] kwietnia 2006 r., a rozwód uzyskali [...] września 2023 r. Wnioskodawczyni oświadczyła, że w powyższym lokalu zamieszkuje od 2009 r. Lokal ten ma powierzchnię mieszkalną 35,84 m2 i powierzchnię użytkową 46,58 m2 i składa się z 3 pokoi, kuchni, łazienki z wc i przedpokoju. W lokalu zamieszkują 4 osoby, tj. były mąż wnioskodawczyni – K. S., wnioskodawczyni oraz ich dwoje dzieci (A. S. i O. S.). Swój wniosek wnioskodawczyni uzasadniła sytuacją życiową, w której znalazła się w związku z rozwodem i którą z uwagi na zdrowie psychiczne bardzo potrzebuje zmienić. Sąd orzekł rozwód jej związku małżeńskiego we wrześniu 2023 r. (bez orzekania o winie i bez orzekania o sposobie korzystania z mieszkania) i dlatego chciałaby wraz z dziećmi zamieszkać osobno. Nie stać jej na wynajęcie mieszkania na wolnym rynku, dlatego nadal mieszka w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] razem z byłym mężem. Pomimo że lokal składa się z 3 pokoi, to zamieszkiwanie w nim nie jest jednak komfortowe, w szczególności, że jeden z pokoi jest przechodni. Podała, że w pokoju tym na materacu śpi jej były mąż, jeden z pokoi zajmuje prawie dorosły syn, zaś w ostatnim z pokoi mieszka ona wraz z córką. W sytuacji, gdy do dzieci przychodzą koleżanki i koledzy, nikt z domowników nie czuje się swobodnie. Członkom rodziny brakuje swobodnej przestrzeni i prywatności. Ponadto priorytety wnioskodawczyni i jej byłego męża różnią się, co prowadzi do nieporozumień w wielu kwestiach. Dzieci często są świadkami "wymiany zdań" rozwiedzionych rodziców. Podała także, że wspólne zamieszkiwanie z byłym mężem źle wpływa na jej zdrowie psychiczne, jednakże swojego stwierdzenia dotyczącego stanu zdrowia nie poparła żadnymi dokumentami. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi nie jest i nie była zameldowana w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. W lokalu tym na pobyt czasowy od [...] lutego 2017 r. zameldowany jest jej były mąż (na stałe zameldowany w [...]). Wnioskodawczyni podałała, że były mąż jest najemcą lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], w którym zameldowana jest na pobyt stały ich córka O. S. Zamieszkuje w nim natomiast ich najstarsza córka K. S. Wnioskodawczyni wraz z synem A. S. zameldowana jest natomiast na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], który jest własnością jej matki. Lokal ten składa się z 3 pokoi, kuchni, przedpokoju i łazienki z wc. Powierzchnia mieszkalna tego lokalu wynosi 57,24 m2, a użytkowa 71,63 m2. Ww. wyjaśniła, że ma złe relację z matką oraz sporadyczny kontakt i nie może z nią zamieszkać. Uzasadniając podjęte rozstrzygniecie organ wskazał, że zgodnie z § 4 uchwały nr [...] pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 (kryterium dochodowe) oraz warunki określone w § 7 (kryterium metrażowe), z zastrzeżeniem § 8 i 9. Stosownie natomiast do § 5 ust. 3 ww. uchwały, o formie udzielenia pomocy mieszkaniowej decyduje wysokość dochodu gospodarstwa domowego. Zgodnie ze złożoną deklaracją o wysokości dochodu, łączny średni miesięczny dochód trzyosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawczyni w okresie 12 miesięcy przed złożeniem deklaracji wyniósł 2.984,70 zł. Łączny dochód uprawniający do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie najmu socjalnego lokalu (§ 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww. uchwały lokalowej) w trzyosobowym gospodarstwie domowym nie może przekraczać kwoty 3.810,59 zł. Natomiast łączny dochód uprawniający do uzyskania pomocy mieszkaniowej w formie wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony w trzyosobowym gospodarstwie domowym (§ 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. uchwały) nie może przekraczać kwoty 9.145,43 zł. Zgodnie natomiast z § 7 ust. 1 pkt 2 uchwały nr [...], przez warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy, z zastrzeżeniem ust. 2-6, uznaje się sytuację, w której gospodarstwo domowe zamieszkuje w lokalu, którego łączna powierzchnia mieszkalna w przypadku zamieszkiwania dwóch osób w lokalu wynosi nie więcej niż 14 m2 powiększone o dodatkowe 6 m2 na każdą kolejną osobę zamieszkującą w lokalu. Warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawczynię do ich poprawy w przypadku zamieszkiwania w lokalu 4 osób wynoszą zatem nie więcej niż 26 m2 powierzchni mieszkalnej. W sprawie nie został więc spełniony warunek metrażowy określony w § 7 ust. 1 uchwały nr [...]. Nie występują również przesłanki pozwalające na stwierdzenie, że warunek określony w § 7 ust. 1 ww. uchwały wnioskodawczyni nie dotyczy. W sprawie nie występują też przesłanki umożliwiające zwolnienie wnioskodawczyni z konieczności spełnienia kryterium metrażowego, określone w § 7 ust. 4 ww. uchwały, zgodnie z którym, jeżeli wnioskodawca w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej i byłoby to zgodne z zasadami współżycia społecznego, zarząd dzielnicy na podstawie analizy i oceny sytuacji życiowej i majątkowej wnioskodawcy może postanowić o zwolnieniu z warunków, o których mowa w ust. 1 i 3. Z przedłożonego przez wnioskodawczynię formularza "Informacje o sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i społecznej wnioskodawcy" (stanowiącego pkt 3 wniosku) wynika bowiem, że ani ona ani jej dzieci nie mają udokumentowanego złego stanu zdrowia i nie są ofiarami udokumentowanej przemocy w rodzinie. Wnioskodawczyni nie przedstawiła też innych dokumentów świadczących o jej wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej. Wnioskodawczyni pracuje zawodowo. Jest zatrudniona na cały etat, na czas nieokreślony, w Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" (w zasobach Spółdzielni jest lokal, w którym obecnie wnioskodawczyni zamieszkuje) oraz prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania nieruchomościami. Zaś o wynajęcie odrębnego lokalu występuje w związku z rozwodem z mężem K. S. Natomiast rozwód jako taki nie jest okolicznością skrajnie trudną. Niedogodności związane z funkcjonowaniem rozwiedzionych małżonków w jednym, trzypokojowym mieszkaniu, które przedstawiła wnioskodawczyni, tj. brak swobody i prywatności w trakcie przyjmowania gości przez dzieci, sprzeczki z byłym mężem oraz konieczność mieszkania w jednym pokoju wraz z córką, nie mogą być uznane jako "wyjątkowo trudna sytuacja zdrowotna, rodzinna lub społeczna", uzasadniająca zwolnienie z warunku, o którym mowa w § 7 ust. 1 ww. uchwały. Wobec powyższego wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek, o których mowa w § 4 uchwały nr [...] do udzielenia pomocy mieszkaniowej, ponieważ nie spełnia kryterium metrażowego określonego w § 7 ust. 1 ww. uchwały i nie występują przesłanki umożliwiające niestosowanie kryterium metrażowego określone w § 7 ust. 2 ww. uchwały lub umożliwiające zwolnienie wnioskodawczyni z konieczności spełnienia kryterium metrażowego określone w § 7 ust. 4 ww. uchwały. Organ wskazał ponadto, że wniosek uzyskał negatywną opinię Komisji Mieszkaniowej. Brak było więc podstaw do udzielenia wnioskowanej pomocy mieszkaniowej. W skardze na powyższą uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2024 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K. podniosła, że sytuacja rodzinna w jakiej obecnie wraz z dziećmi się znajduje, jest bardzo ciężka. Podała, że jest prawie rok po rozwodzie i nie może zgodzić się ze stwierdzeniem, że rozwód jako taki nie jest sytuacją skrajnie trudną. Myślała, że to właśnie jest argument umożliwiający zwolnienie ze spełnienia kryterium metrażowego. Podała, że jej były mąż jest od 12 lat trzeźwym alkoholikiem lecz od kilku lat jest uzależniony od narkotyków, czego nie może jednak udokumentować. To że nie stosuje wobec niej przemocy fizycznej nie oznacza, że nie doświadcza innych form przemocy takich jak psychiczna, czy ekonomiczna. Kiedy jest w okresie odstawiennym dochodzi agresja słowna, wyzwiska, poniżanie, wyśmiewanie. Stany w jakich bywa nie dają gwarancji, że nie dojdzie do przemocy fizycznej zwłaszcza, że lata temu stosował ją wobec niej, na co dowodem mogłaby być niebieska karta założona w przeszłości. Wyjaśniła, że jest tak wyczerpana psychicznie codziennymi przepychankami, że aby móc funkcjonować zawodowo i w życiu codziennym podjęła terapię. Bardzo ciężka droga do podjęcia decyzji o rozwodzie i potem samego rozwodu doprowadziła ją do stanów lękowych i depresyjnych, co w konsekwencji mogło wpłynąć na złożony przez nią wniosek, po prostu nie miała siły na szarpaniny i wywlekanie "brudów", chciała tylko spokoju dla siebie i dzieci. Rozwód przeprowadziła za porozumieniem stron, ponieważ nie ma już siły ani chęci ciągnąć tego jeszcze dłużej. Wskazała, że potrzebuje odizolować się wraz z dziećmi i zacząć normalne życie. Podała też, że córka O. od kilku miesięcy boryka się z częstymi bólami brzucha, które po wykluczeniu powodów zdrowotnych mogą świadczyć o tym, że są wywoływane tym co dzieje się w domu, troską o tatę, który nie daje stabilności i przewidywalności w jej życiu oraz częstymi kłótniami między nią i byłym mężem. Chodzi z córką na spotkania z psychologiem, chce ją też zapisać do osteopaty w celu zmniejszenia napięcia. Skarżąca wskazała także, że od 10 roku życia choruje na łuszczycę, wykwitu choroby nie miała przez prawie 10 lat, lecz na skutek stresu w ubiegłym roku nastąpił jej nawrót. Oczekuje także na wizytę u dermatologa dla córki, ponieważ u niej również zauważyła zmiany świadczące o tym, że może to być łuszczyca. Zaznaczyła nadto, że pomimo, że pracuje na pełny etat i prowadzi firmę, zarobki nie pozwalają jej na wynajęcie mieszkania w obecnie panujących cenach rynkowych za wynajem, dlatego nie ma innej możliwości jak tylko prosić o pomoc i zwolnienie jej z konieczności spełnienia kryterium metrażowego. Do skargi załączyła zaświadczenie wystawione w dniu [...] sierpnia 2024 r. przez [...] Centrum Psychologiczne potwierdzające fakt uczestniczenia przez nią w terapii indywidualnej oraz opinię psychologiczną z dnia [...] sierpnia 2024 r. dotyczącą wpływu istniejącej sytuacji na rozwój córki. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że skarżąca w uzasadnieniu do wniosku nie podniosła argumentów przedstawionych w skardze (alkoholizm byłego męża, uzależnienie od narkotyków, choroby) i ich nie udokumentowała. Rozwód jej związku małżeńskiego nastąpił natomiast bez orzekania o winie, bez orzekania o sposobie korzystania z mieszkania i bez orzekania o sposobie kontaktów z dziećmi. Co więcej, w przedłożonym formularzu "Informacje o sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i społecznej wnioskodawcy" (stanowiącym pkt 3. wniosku) skarżąca zaznaczyła, że ani ona ani jej dzieci nie mają udokumentowanego złego stanu zdrowia (pkt 3.25) i nie są ofiarami udokumentowanej przemocy w rodzinie (pkt 3.26). Natomiast obecnie przedłożone ww. opinie psychologiczne zostały sporządzone przez psychologów, po dacie rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej. Stwierdzenia zaś odnoszące się do uzależnień byłego męża zostały zawarte w opiniach w oparciu o wyznania samej zainteresowanej, a nie dokumenty potwierdzające tę okoliczność, co wynika bezpośrednio z treści opinii. Problemy zdrowotne mające wpływ na trudności w nauce, z powodu których córka skarżącej uczestniczy w zajęciach rewalidacyjnych oraz powiązanie ich z warunkami mieszkaniowymi również nie zostały potwierdzone zaświadczeniami lekarskimi. Organ zaznaczył jednocześnie, że przy rozstrzyganiu spraw, jest zobowiązany do dążenia do racjonalnego wykorzystania mieszkaniowego zasobu. Przepis § 7 ust. 4 uchwały nr [...] ma zaś charakter fakultatywny i winien być stosowany w wyjątkowo trudnych przypadkach, które są odpowiednio udokumentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W myśl zaś art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oceniając dopuszczalność skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2024 r. wskazać należy, że podstawę prawną jej wydania stanowiły m.in. przepisy uchwały nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., która - jako prawo miejscowe - określa zasady, na jakich są wynajmowane mieszkańcom Warszawy lokale znajdujące się w dyspozycji Miasta. Spełnienie przez osobę wnioskującą o pomoc mieszkaniową określonych w tej uchwale wymagań prowadzi do umieszczenia jej kandydatury na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego. W takiej sytuacji przedmiotem uchwały organu wykonawczego jednostki samorządu gminnego (jej jednostki pomocniczej) jest zakwalifikowanie i umieszczenie osoby ubiegającej się o najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy na liście osób oczekujących na najem lokalu. Uchwała ta, nie będąca decyzją administracyjną, a aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, innym niż akt prawa miejscowego, jest aktem z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.) i kończy pierwszy etap postępowania, obowiązującego przy udzielaniu pomocy mieszkaniowej przez gminę. Działanie organu wykonawczego jednostki samorządowej (w tym wypadku zarządu dzielnicy), nie stanowi więc oferty zawarcia umowy najmu ani negocjacji i nie ma charakteru cywilnoprawnego, a ma charakter administracyjnoprawny. Uchwała taka rozstrzyga bowiem o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Dopiero po skierowaniu przez zarząd dzielnicy do zawarcia umowy najmu lokalu, następuje drugi etap postępowania, w którym osoba wnioskująca zawiera z zarządcą nieruchomości umowę najmu konkretnego lokalu. Ten etap, którego zakończeniem jest zawarcie umowy, ma już charakter cywilnoprawny. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała z dnia [...] lipca 2024 r. o odmowie zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu [...] rozstrzyga kwestię możliwości udzielenia pomocy w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Uchwała ta podlega zatem kognicji sądu administracyjnego. W postępowaniu zakończonym zaskarżoną uchwałą nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnych, niemniej jednak w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2021 r. o ochronie praw lokatorów (Dz. U. z 2022 r., poz. 172 ze zm.) ustawodawca określił działania organu gminy jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej. Nie można zatem stwierdzić, że podstawowe standardy określone zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do postępowania zakończonego wydaniem aktu z zakresu administracji publicznej. W szczególności zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 K.p.a. pozostaje w korelacji z § 32 ust. 1 uchwały nr XXIII/669/2019 m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., który nakazuje organowi poddać wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową szczegółowej analizie uwzględniającej przesłanki określone w punktach 1 - 6. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej został prawidłowo rozpatrzony w oparciu o przepisy ww. uchwały. Organ ustalił bowiem wszystkie okoliczności faktyczne kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego. Rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie § 4 w związku z § 7 ust. 1 uchwały nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy. W świetle ww. przepisów pomoc mieszkaniowa jest kierowana do osób zamieszkujących na terenie [...], które spełniają zarówno kryterium powierzchniowe, jak i dochodowe, o ile nie zachodzą inne przesłanki wynikające z zapisów uchwały, mające wpływ na rozstrzygnięcie wniosku. O rodzaju udzielonej pomocy (najem socjalny, najem lokalu na czas nieoznaczony) decyduje osiągany dochód. Informacje uzyskane w toku analizy mogą stanowić podstawę do odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W niniejszej sprawie organ odmówił zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej z uwagi na niespełnienie kryterium powierzchniowego. Jak ustalił organ, skarżąca od 2009 r. wraz z dziećmi zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], należącym do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]". Umowa najmu ww. lokalu została zawarta [...] października 2008 r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]", a K. S. ówczesnym mężem skarżącej. Ww. związek małżeński zawarli [...] kwietnia 2006 r., a rozwód uzyskali [...] września 2023 r. Lokal ten składa się z 3 pokoi, kuchni, łazienki z wc i przedpokoju, o powierzchni mieszkalnej 35,84 m2 i powierzchni użytkowej 46,58 m2. W lokalu zamieszkują 4 osoby tj. były mąż skarżącej – K. S., A. K. oraz ich dwoje dzieci: A. S. i O.S. Przepis § 7 ust. 1 uchwały nr XXIII/669/2019 stanowi natomiast, że przez warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy, z zastrzeżeniem ust. 2-6, uznaje się sytuację, w której gospodarstwo domowe zamieszkuje w lokalu, którego łączna powierzchnia mieszkalna w przypadku zamieszkiwania 2 osób w lokalu wynosi nie więcej niż 14 m2, powiększone o dodatkowe 6 m2 na każdą kolejną osobę zamieszkującą w lokalu. Warunki zamieszkiwania kwalifikujące skarżącą do ich poprawy w przypadku zamieszkiwania w lokalu 4 osób wynoszą więc nie więcej niż 26 m2 powierzchni mieszkalnej. W lokalu zamieszkiwanym przez skarżącą kryterium powierzchniowe przewidziane uchwałą uprawniające do udzielenia pomocy mieszkaniowej przekroczone jest zatem o około 10 m2. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem, że w świetle zebranego na etapie wydawania zaskarżonej uchwały materiału dowodowego, nie zachodziły uzasadnione przesłanki, o których mowa w § 7 ust. 4 uchwały nr XXIII/669/2019 do zwolnienia skarżącej z warunku powierzchniowego, o którym mowa w § 7 ust. 1 tej uchwały. Argumenty przedstawione przez skarżącą w postępowaniu przed organem nie uzasadniały stwierdzenia, że w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się ona w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej. Zaznaczyć przy tym należy że to skarżąca ubiegając się o przyznanie pomocy mieszkaniowej zobowiązana była przedstawić organowi wszystkie informacje oraz udostępnić dowody znajdujące się w jej posiadaniu, niezbędne do ustalenia stanu faktycznego w sprawie, w tym te wskazujące, że w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej. Spoczywający na organie obowiązek poddania wniosku o przyznanie pomocy mieszkaniowej szczegółowej analizie nie oznacza bowiem, że strona może zachowywać się biernie w toku postępowania zainicjowanego jej wnioskiem, co powoduje, że również na stronie ubiegającej się o przyznanie pomocy mieszkaniowej spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których wywodzi ona dla siebie określone, korzystne skutki prawne. Słusznie podnosi organ w odpowiedzi na skargę, że rozwód, na który powołała się skarżąca w uzasadnieniu wniosku nastąpił bez orzekania o winie, bez orzekania o sposobie korzystania z mieszkania i bez orzekania o sposobie kontaktów z dziećmi. W przedłożonym formularzu "Informacje o sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i społecznej wnioskodawcy" skarżąca zaznaczyła natomiast, że ani ona ani jej dzieci nie mają udokumentowanego złego stanu zdrowia (pkt 3.25) i nie są ofiarami udokumentowanej przemocy w rodzinie (pkt 3.26). Skarżąca dopiero w skardze skierowanej do Sądu podniosła, że jest ofiarą przemocy psychicznej i ekonomicznej oraz, że jej były mąż od 12 jest trzeźwym alkoholikiem, a ponadto od kilku lat jest uzależniony od narkotyków. Powołała się też na problemy zdrowotne własne oraz córki. Do skargi załączyła też zaświadczenie z [...] sierpnia 2024 r. wystawione przez [...] Centrum Psychologiczne, Opiekuńcze i Rehabilitacyjne Sp. z o.o. potwierdzające jej uczestnictwo w terapii indywidualnej oraz opinię psychologiczną z [...] sierpnia 2024 r. dotycząca córki sporządzoną przez psychologa z [...] Sp. z o.o. Te nowe okoliczności podniesione w skardze nie mogły mieć jednak wpływu na ocenę zaskarżonej uchwały, gdyż sąd administracyjny przy ocenie legalności zaskarżonego aktu bierze pod uwagę okoliczności, które wynikają z akt sprawy i które stanowiły podstawę wydania zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez Sąd jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ w toku postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę, brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona uchwała odmawiająca zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej została wydana z naruszeniem prawa. Organ prawidłowo odmówił zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej w sytuacji, gdy skarżąca nie spełniła kryterium powierzchniowego określonego w § 7 ust. 1 uchwały nr XXIII/669/2019, a jednocześnie nie wykazała, aby zaszły przesłanki do odstąpienia od tego kryterium wskazane w ust. 4 tego paragrafu. Wydanie przez organ zaskarżonej uchwały nie pozbawia jednak skarżącej możliwości ponownego ubiegania się o przyznanie pomocy mieszkaniowej z powołaniem się na okoliczności wskazujące na to, że w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się ona w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.