II SA/Wa 1545/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1545/12 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1545/12 oddalił skargę K. B. wniesioną na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej. Pismem z dnia 24 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego – 25 stycznia 2013 r.) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Zestawiając datę ogłoszenia wyroku – 18 grudnia 2012 r. z datą wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – 25 stycznia 2013 r., należy stwierdzić, że termin do jego wniesienia upłynął z dniem 27 grudnia 2012 r. Pismem z dnia 24 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego – 25 stycznia 2013 r.) K. B. zwrócił się do WSA w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W treści przedmiotowego pisma skarżący zawarł jednocześnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z pisma skarżącego z dnia 24 stycznia 2013 r. o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący dowiedział 21 stycznia 2013 r. – w dniu, w którym zatelefonował do Sądu i otrzymał informację, że jego skarga 18 grudnia 2012 r. została oddalona. Tym samym, zestawiając ww. datę 21 stycznia 2013 r., z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu – 25 stycznia 2013 r., należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż po zapoznaniu się z pouczeniem, zawartym w zawiadomieniu o rozprawie, miał prawo sądzić, że Sąd powiadomi go o wyniku sprawy, albowiem z ww. pouczenia nie wynikało, że sposobem na to, aby dowiedzieć się o treści rozstrzygnięcia jest skorzystanie z numerów telefonów podanych przez Sądu w zawiadomieniu i zatelefonowanie do Sądu lub osobiste do niego przybycie, zważywszy na odległość jaka dzieli miejsce zamieszkania skarżącego od siedziby Sądu ([...] km). W ocenie skarżącego, analiza treści pouczenia (pkt 3 w kontekście pkt 1 pouczenia) nie prowadziła do takich wniosków. Zdaniem K. B. z punktu 3 pouczenia wynikało, że Sąd osobie pozbawionej wolności z urzędu sporządza uzasadnienie wyroku, jeżeli skarga została oddalona, wobec czego osoba pozbawiona wolności – w przeciwieństwie do osoby wolności nie pozbawionej – nie musi podejmować żadnych czynności, mających na celu dowiedzenie się o wyniku sprawy, aby nie została pozbawiona prawa do złożenia środka odwoławczego. Tym samym, zdaniem skarżącego, brak informacji w pouczeniu o sposobie dowiedzenia się o wyniku sprawy pozbawił go - z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - konstytucyjnego prawa rozpoznania jego sprawy przez dwie instancje sądowe. W ocenie Sądu, okoliczność, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu błędnego zrozumienia treści pouczenia, co skutkować miało brakiem złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie, nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 16 listopada 2012 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 22 listopada 2012 r., skarżący został poinformowany, że rozprawa odbędzie się 18 grudnia 2012 r. oraz pouczony o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Treść pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 16 listopada 2012 r. wskazywała, że - w pkt 1: "Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy"; - w pkt 2: "Stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która z powodu pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, Sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręczy odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (art. 140 § 2 ppsa); - w pkt 3: "W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 ppsa), przy czym oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu (art. 83 § 3 ppsa). Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu, jak również złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia Sądu pierwszej instancji."; - w pkt 4: "W razie uwzględnienia skargi Sąd sporządza i doręcza z urzędu wyrok z uzasadnieniem każdej ze stron. W ocenie Sądu pełne zrozumienie treści art. 141 § 2 ppsa jest możliwe przy przytoczeniu treści art. 140 § 2 ppsa, której w pouczeniu skierowanym do skarżącego nie zabrakło. Tym samym nie można przyjąć, że tak sformułowana treść pouczenia mogła narzucić stronie, działającej bez adwokata lub radcy prawnego, taką niekorzystną interpretację art. 141 § 2 ppsa, jaką przyjął skarżący. Tym samym okoliczność podnoszona przez skarżącego (błędne zrozumienie pouczenia) nie może być przesłanką braku winy strony, gdyż w danym przypadku Sąd nie zaniedbał obowiązku stosownego pouczenia. Błędne zrozumienie treści pouczenia, jako przyczyna niedochowania terminu w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia, nie stanowi o braku winy oraz dochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu sprawy, uprawniającym do przywrócenia terminu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.